Welkom bij de afdeling Onderzoek en Strategie van [bedrijfsnaam] in de snel veranderende wereld van vandaag.
Je gaat er waarschijnlijk van uit dat je 3D-informatie op dezelfde manier ziet als de meeste mensen. De nieuwste NeuroTracker studie van professor Faubert van het Faubert Lab laat echter zien dat dit misschien niet het geval is. De manier waarop we de 3D-wereld om ons heen waarnemen, kan sterk verschillen van persoon tot persoon. We zullen hier bekijken waarom.
Het waarnemen van 3D-informatie is niet zo eenvoudig als het klinkt. Onze hersenen interpreteren bijvoorbeeld platte beelden, zoals foto's of beelden op een filmscherm, als overtuigende 3D-objecten. Dit komt doordat allerlei aanwijzingen, zoals perspectief, kleuren, toonnuances en context, worden gebruikt om de positie van alles wat we zien te begrijpen.
Een krachtig systeem voor het waarnemen van de afstand en structuur van objecten is echter wat we 'stereopsis' (of 'stereoscopische diepteperceptie') noemen. Hierbij wordt gebruikgemaakt van 'binoculair zicht' - zien met twee ogen.
Kort gezegd houdt stereopsis in dat je hersenen de verschillende kijkhoeken van elk oog gebruiken om diepte zeer nauwkeurig te berekenen. Deze stereoscopische verwerking maakt gebruik van complexere hersenfuncties.
Stereoscopisch zicht voor het waarnemen van statische objecten is redelijk goed begrepen. Echter, als het gaat om het waarnemen van één of meerdere objecten die snel bewegen over een breed gezichtsveld, is dat minder het geval. Het wordt een stuk complexer, vooral omdat stereoscopisch zicht niet alleen wordt gebruikt voor datgene waarop je scherpstelt, maar ook voor perifeer zicht. Om die reden is het een actief onderzoeksgebied voor visuele wetenschappers.
Het is ook een belangrijk onderwerp. Bij het verwerken van dynamische scènes biedt stereoscopisch zicht een cruciaal voordeel. We vertrouwen op deze vorm van 3D-waarneming in alledaagse situaties, zoals autorijden in het verkeer, navigeren door een drukke straat of sporten. Probeer maar eens iets simpels als een bal vangen met één hand en één oog dicht, en je zult beseffen hoe nuttig het is.
Professor Faubert wilde onderzoeken in hoeverre we stereoscopisch zicht gebruiken om dynamische scènes te verwerken en of dit verschilt tussen verschillende bevolkingsgroepen. Om dit te doen, testte hij drie groepen met behulp van NeuroTracker: gezonde kinderen, volwassenen en ouderen.
Iedere deelnemer voerde een basismeting uit, zowel in stereo (met Active 3D en een bril) als in niet-stereo (zonder Active 3D of een bril). De verschillen in de basismetingen maakten precies duidelijk hoeveel voordeel elke deelnemer had van het uitvoeren NeuroTracker met stereoscopisch zicht.
In alle groepen zorgde stereoscopisch zicht ervoor dat mensen beter presteerden bij NeuroTracker.
Voor volwassenen was het voordeel groot, voor kinderen, wier hersenen de stereoscopische visie nog in ontwikkeling zijn, was het iets minder groot. Voor ouderen was het voordeel echter aanzienlijk kleiner. Volwassenen hadden namelijk een ongeveer vier keer groter voordeel dan ouderen bij het dragen van een Active 3D-bril.
De bevindingen suggereren dat hogere-orde hersenprocessen die worden gebruikt voor het waarnemen van dynamische stereoscopische informatie sterk worden beïnvloed door het normale verouderingsproces. Wat betreft de mogelijke gevolgen hiervan voor het dagelijks leven, toonden twee afzonderlijke studies (1 & 2) aan dat lagere NeuroTracker baselines (met Active 3D) significant verband hielden met een verhoogd risico op ongelukken tijdens het autorijden.
Interessant genoeg toonde een aparte studie van professor Faubert aan dat hoewel oudere mensen aanvankelijk op een lager niveau presteren NeuroTracker dan jongvolwassenen, ze over even goede leervermogens beschikken. Dit toonde aan dat hun neuroplasticiteit nog steeds zeer actief is, waardoor ze met slechts enkele uren verspreide training het niveau van jongvolwassenen kunnen bereiken. Het is ook gebleken dat dergelijke NeuroTracker bij ouderen zich vertaalt in verbeterde vaardigheden om menselijke bewegingen te verwerken.
Vanuit dit perspectief zou NeuroTracker gebruikt kunnen worden om zwakke punten in stereoscopisch zicht te identificeren en deze vervolgens mogelijk te verbeteren door middel van training. Professor Faubert onderstreepte het belang van leervermogen en de overdracht daarvan naar de praktijk.
“Je ziet hoe je steeds beter wordt in deze taak. Deze verbetering in vaardigheid, die we duidelijk zien in de NeuroTracker -score, heeft betrekking op daadwerkelijk functioneren. Of het nu gaat om aandacht, hersenfunctie, prestaties in de sport, het anticiperen op bewegingen om botsingen te voorkomen. Het zorgt ervoor dat je hersenen efficiënter worden in wat ze doen.”
NeuroTracker -onderzoeken
Welkom bij de afdeling Onderzoek en Strategie van [bedrijfsnaam] in de snel veranderende wereld van vandaag.
Een op bewijs gebaseerde discussie over de vraag of activiteiten zoals kruiswoordpuzzels en Sudoku de hersengezondheid daadwerkelijk verbeteren, met een verduidelijking van wat ze wel en niet bevorderen, en waarom de voordelen vaak verkeerd worden begrepen.
Bekijk deze uitstekende inzichten over de rol van neurowetenschap in sportprestaties.
Ontdek de opmerkelijke neuroplasticiteit van je hersenen.
NeuroTracker is een van de meest onderzochte systemen voor cognitieve training en wordt wereldwijd gebruikt in de topsport, het leger en voor het verbeteren van menselijke prestaties. Het is gebaseerd op 20 jaar neurowetenschappelijk onderzoek.
.png)