Bedrijven overal ter wereld ontsluiten het volledige potentieel van de hersenen

Het doel van dit onderzoek is om de haalbaarheid te onderzoeken van een cognitieve therapie op afstand voor mensen die hersenletsel hebben overleefd, door middel van een trainingsprogramma voor thuis.

Bij twintig oudere volwassenen (mannen en vrouwen) werd de cognitieve gezondheidstoestand beoordeeld met behulp van een zelfrapportagevragenlijst en de Mini-Mental State Examination (MMSE). Zij werden als cognitief gezond beschouwd. De deelnemers, die thuis deelnamen, kregen een NeuroTracker -training en voltooiden twintig trainingssessies gedurende vijf weken. De werving, retentie, therapietrouw en ervaring van de deelnemers werden gebruikt als indicatoren voor de haalbaarheid. Ook de scores per individuele sessie, de algehele verbetering en de leersnelheid tussen de groepen werden beoordeeld.

De interventie op afstand bleek over het algemeen zeer haalbaar. Dit werd ondersteund door een hoge werving en retentie, een therapietrouw van 90% en het gebruiksgemak van het programma. Verschillen in schermgrootte en 3D-technologie lieten geen verschil zien in de cognitieve voordelen van de training, met significante verbeteringen in taakprestaties gedurende het hele programma, die ook vergelijkbaar waren met training in een laboratorium. De onderzoekers concludeerden dat NeuroTracker een veelbelovende optie biedt voor cognitieve training thuis, zowel voor cognitief gezonde volwassenen als voor mensen die hersenletsel hebben overleefd.

In deze studie werd het vermogen van oudere deelnemers om hun drempelwaarden voor volgsnelheid te verbeteren (NeuroTracker) gemeten, om te onderzoeken of leeftijdsgerelateerde cognitieve achteruitgang kan worden teruggedraaid met een trainingsinterventie waarvan bekend is dat deze direct relevant is voor de effecten van gezond ouder worden.

Twintig gezonde jongvolwassenen (gemiddelde leeftijd 24 jaar) en twintig gezonde oudere volwassenen (gemiddelde leeftijd 67 jaar) hebben gedurende vijf weken vijftien NeuroTracker trainingssessies gevolgd.

Beide groepen profiteerden van de training met een vergelijkbare voortgang. Hoewel de oudere groep op een significant lager niveau begon dan de jongere groep, bereikten ze aan het einde van het trainingsprogramma snelheidsdrempels die vergelijkbaar waren met die van ongetrainde jongere volwassenen. Bovendien leek het leertempo voor de jongere groep tegen het einde van het trainingsprogramma af te nemen, terwijl de oudere groep nog steeds een sterke leercurve vertoonde, wat suggereert dat verdere training tot grotere verbeteringen leidt. Kortom, hoewel gezonde ouderen een significant leeftijdsgerelateerd tekort vertonen in de NeuroTracker taak, reageren ze sterk op trainingseffecten en tonen ze aan dat ze de leeftijdsgerelateerde functionele achteruitgang volledig kunnen omkeren met een korte interventie van NeuroTracker training.

Het doel van dit onderzoek is om te bepalen of thuistraining met NeuroTrackerX de cognitieve prestaties verbetert en de hersenactiviteit beïnvloedt bij voetballers op universitair niveau.

Negenentwintig mannelijke universiteitsvoetballers werden ingedeeld in twee groepen: een groep die een NeuroTracker -training volgde (30 thuissessies gedurende 9 weken) en een controlegroep die hun reguliere activiteiten voortzette. De metingen vóór en na de interventie omvatten NeuroTracker prestaties (3D-MOT), 2-back- en 3-back-werkgeheugentaken en EEG-registraties (Fz) tijdens het uitvoeren van de n-back-taak.

De NeuroTracker groep vertoonde een significante toename in NeuroTracker scores na de training (p < .001), terwijl de controlegroep dat niet deed. De prestaties verbeterden tot ongeveer 128-130% van de baseline na circa 30 sessies, wat effectief leren in een thuisgebaseerde zelfstudievorm bevestigt.

waargenomen NeuroTracker , wat wijst op transfer naar het werkgeheugen en aandachtssturing onder matige belasting. Er werden geen significante verbeteringen waargenomen in de meer veeleisende 3-back-taak. Beide groepen reageerden sneller bij de posttest, waarschijnlijk als gevolg van oefeneffecten in plaats van trainingsspecifieke veranderingen.

Tijdens de 2-back-taak nam het vermogen in de alfaband (Fz) significant toe na de training in de NeuroTracker groep (p < .001). De auteurs interpreteren de toename van de alfaband als een weerspiegeling van verbeterde aandachtssturing en neurale efficiëntie (inhiberende gating).

Het doel is om verschillende tests die bekend staan ​​om het beoordelen van de rijvaardigheid te combineren en een methodologie voor te stellen om deze samen te brengen in één enkele index, de zogenaamde 'Rijveiligheidsindex'.

‍

Vijftien gediplomeerde bestuurders in de leeftijd van 18 tot 86 jaar werden verdeeld in twee groepen: 64 jonge deelnemers (gemiddelde leeftijd 29 jaar) en 51 oudere deelnemers (gemiddelde leeftijd 77 jaar). Elke deelnemer werd beoordeeld in drie verschillende experimentele fasen. 1. Visuele tests: gezichtsscherptetest (V1), stereoscopische zichttest (V2) en een binoculaire gezichtsveldtest (V3). 2. Rijsimulatortests met 3 op moeilijkheidsgraad gebaseerde scenario's: snelweg (laag), landelijk gebied (gemiddeld) en stad (hoog). 3. NeuroTracker als visueel-cognitieve test. Een breed scala aan rijprestatiegegevens uit de simulatortest werd geanalyseerd op correlaties met de visuele tests, leeftijd en NeuroTracker -scores.

‍

Er waren slechts beperkte correlaties tussen rijprestaties en de visuele tests. Hoge NeuroTracker -scores correleerden sterk met goede rijprestaties, en lage scores met slechte rijprestaties, evenals een sterke relatie met het risico op ongevallen. NeuroTracker -scores waren ook een betere voorspeller van rijprestaties dan leeftijd. Rijvaardigheden hangen sterk samen met NeuroTracker -scores. Deze bevindingen benadrukken het belang van visueel-cognitieve vaardigheden bij de beoordeling van rijvaardigheden. Deze studie effent de weg naar één enkele, algemene indicator voor rijgedrag. De auteurs van de studie bevelen aan dat NeuroTracker een onderdeel wordt van de testbatterij voor het behalen of verlengen van een rijbewijs.

Het doel van dit onderzoek is om vast te stellen in hoeverre spelers van actievideogames beter presteren dan niet-gamers op cognitieve functies die gemeten worden met NeuroTracker en neuropsychologische tests.

‍

Veertien professionele en zestien amateurspelers van actievideogames voltooiden een reeks van zeven gestandaardiseerde neuropsychologische tests, een handvaardigheidstest en veertien NeuroTracker sessies. Statistische analysetechnieken werden gebruikt om cognitieve verschillen te vergelijken.

Uit de analyse bleek dat hoge prestaties bij professionele actie-videogamespelers samenhangen met verbeterde vaardigheden op het gebied van visueel-ruimtelijke aandacht, visueel en auditief kortetermijngeheugen, en selectieve en volgehouden aandacht. Er werden geen significante verschillen gevonden tussen professionals en amateurs bij taken die executieve functies, perceptuele manipulatie of handvaardigheid evalueerden. Hoewel beide groepen een vergelijkbaar leervermogen vertoonden om te verbeteren bij NeuroTracker gedurende 90 minuten training, lieten professionals een duidelijk prestatievoordeel zien gedurende de hele interventie. De resultaten suggereren over het algemeen dat elite actie-videogamespelers een superieure aandachtssturing hebben.

Het doel van dit onderzoek is om te bepalen of training NeuroTracker zich vertaalt in verbeterde rijvaardigheden, zoals gemeten met behulp van geavanceerde rijsimulatoren.

Twintig jongvolwassenen en veertien ouderen werden verdeeld in een actieve groep en een actieve controlegroep. De actieve groep voltooide 30 trainingssessies met NeuroTracker . Voor en na de training werden alle deelnemers beoordeeld met behulp van een geavanceerde rijsimulator, die verschillende aspecten van de rijprestaties mat.

De resultaten van het onderzoek toonden aan dat zowel jongere als oudere volwassenen aanzienlijke verbeteringen lieten zien in hun rijprestaties tijdens gesimuleerde tests na de NeuroTracker training. Dit omvatte met name betere rijstrookbeheersing, snellere reactietijden op gevaren en een verbeterd algemeen situationeel bewustzijn. De groep oudere volwassenen vertoonde over het algemeen grotere vooruitgang in rijprestaties. De onderzoekers concludeerden dat deze studie voorlopig bewijs levert dat NeuroTracker training de verkeersveiligheid kan verbeteren, met name door een snellere detectie van of reactie op gevaarlijke situaties.

Om te bepalen of visueel-aandachtsvermogen en executieve functies, gemeten aan de hand van meerdere objectvolgtaken en gerelateerde cognitieve taken, samenhangen met de prestaties bij het overnemen van de controle in een sterk geautomatiseerde rijsimulatie.

De deelnemers voltooiden een reeks cognitieve tests, waaronder 3D-objecttracking (NeuroTracker), tests voor executieve functies en aanvullende visueel-aandachtstaken. Deze tests werden gecorreleerd met de prestaties in een realistische rijsimulator, waarbij de deelnemers de controle overnamen van een geautomatiseerd rijsysteem onder risicovolle omstandigheden.

Betere dynamische volgnauwkeurigheid en sterkere executieve functies hingen samen met een groter succespercentage bij het overnemen van de controle in de gesimuleerde geautomatiseerde rijscenario's. Deze bevindingen suggereren dat perceptueel-cognitieve vaardigheden, gemeten met 3D-MOT-paradigma's, relevant zijn voor praktische visuomotorische taken buiten de sportcontext, waaronder veiligheidskritisch rijgedrag.

Het doel van deze studie was om de relatie te onderzoeken tussen de effecten van 4 weken NeuroTracker -training op prestatiemetingen tijdens voetbalwedstrijden.

Dertien NCAA Division I-voetballers werden verdeeld in een trainingsgroep en een controlegroep. Beide groepen voltooiden een NeuroTracker basismeting. De trainingsgroep voltooide vervolgens 10 NeuroTracker -trainingssessies (60 minuten) gedurende een periode van 4 weken. Prestatiegegevens werden verkregen via WyScout, waarbij de gemiddelden van 2 wedstrijden werden geanalyseerd om de prestaties vóór en na de training te vergelijken.

Uit de data-analyse bleek een matige verbetering in de nauwkeurigheid van de passes bij de getrainde groep ten opzichte van de controlegroep: een toename van 8,5% na de training, tegenover een toename van 3,5% na de training. Ook werden kleine, niet-significante verbeteringen waargenomen voor succesvolle acties en korte tot middellange passes bij de NeuroTracker getrainde groep.

‍

Het doel van dit onderzoek is om te onderzoeken hoe perceptueel-cognitieve prestaties worden beïnvloed tijdens intervaltraining met hoge intensiteit (HIIT) met behulp van NeuroTracker(NT)-metingen.

‍

Veertig gezonde volwassenen werden willekeurig toegewezen aan een interventiegroep (HIIT + NT, NT, HIIT) of een controlegroep. De NT-prestaties werden vóór en na de interventie gemeten op 5, 15 en 25 minuten hardlopen op een loopband. De deelnemers trainden twee keer per week gedurende een interventieperiode van 4 weken.

Er was een significant interactie-effect tussen de voor- en nameting en de groepen met betrekking tot de perceptueel-cognitieve prestaties, wat wijst op vergelijkbare verbeteringen in de HIIT + NT-groep en de NT-groep tijdens de training. HIIT beïnvloedt de fysieke fitheid, maar had geen effect op de perceptueel-cognitieve prestaties. De training als geheel resulteerde in aanzienlijke taakspecifieke verbeteringen. De onderzoekers suggereren dat gecombineerde training kan worden voorgesteld als een trainingsprogramma om de perceptueel-cognitieve en fysieke prestaties op een tijdsefficiënte manier te verbeteren.