Bedrijven overal ter wereld ontsluiten het volledige potentieel van de hersenen

Het doel van dit onderzoek is om de effectiviteit en de overdracht van een NeuroTracker -training op de visuele en executieve functies van jonge, elite voetballers te evalueren.

‍

Er werden 29 getalenteerde jeugdvoetballers gerekruteerd en verdeeld in een trainings- en een controlegroep. Visuele en executieve functies werden geanalyseerd in een pre-post-testontwerp, waarbij beide groepen reguliere voetbaltraining volgden. De trainingsgroep volgde daarnaast gedurende 10 weken tweemaal per week een NeuroTracker -training. Transferbeoordelingen omvatten tests met het Senaptec Sensory Station, de Trail Making Test en de Design Fluency Test.

Er werden grote verschillen gevonden in de initiële baselines NeuroTracker , zowel tussen als binnen de groepen. Voor de getrainde groep waren de initiële baselines sterk gecorreleerd met de verbeteringspercentages. De assessments laten voor beide groepen vooruitgang zien op het gebied van werkgeheugen, cognitieve flexibiliteit, inhibitie, metacognitie, MOT, aandachtsvenster en verwerkingssnelheid, maar alleen de metingen inhibitie en visuele helderheid lieten voordelen zien die specifiek waren voor de getrainde groep. De onderzoekers adviseerden dat studies met een dual-task traininginterventie en een groter aantal deelnemers nodig zouden kunnen zijn om trainingseffecten voor deze populatie aan te tonen.

Het doel is om de effecten te evalueren van een trainingsprogramma voor het gezichtsvermogen – inclusief 3D-multiple object tracking (3D-MOT) zoals geïmplementeerd in NeuroTracker – op de perceptueel-cognitieve prestaties in een atletische of topsportcontext.

De deelnemers voltooiden NeuroTracker met behulp van het standaard CORE-programma (drie CORE-sessies en één sessie met aanhoudende aandacht) om de drempelwaarden voor dynamische volgsnelheid vast te stellen. Het trainingsprotocol bestond uit herhaalde 3D-MOT-sessies, ingebed in een breder trainingsprogramma voor visuele vaardigheden. De prestaties werden vóór en na de training beoordeeld.

Bij de basismetingen werd het NeuroTracker CORE-protocol gebruikt om de trackingdrempels te kwantificeren. Na de training werden verbeteringen in de trackingprestaties waargenomen, wat suggereert dat herhaalde blootstelling aan 3D-MOT het basale perceptueel-cognitieve trackingvermogen verbeterde. Het pilotkarakter van de studie en de beperkte overdraagbaarheid naar bredere functionele uitkomsten wijzen er echter op dat, hoewel 3D-MOT de taakspecifieke prestaties verbetert, de bredere bruikbaarheid voor prestaties in de praktijk of in de sport nog in een vroeg stadium is.

Het doel is om de transfer van een NeuroTracker -trainingsinterventie naar taken op korte, middellange en lange afstand te beoordelen.

Aan 84 afgestudeerden (gemiddeld 21 jaar oud) namen willekeurig deel, verdeeld over 3 trainingsgroepen en 1 passieve controlegroep. De trainingsgroepen voltooiden ofwel 5 of 3 standaardsessies met NeuroTracker, ofwel 5 sessies met een draagbare versie van NeuroTracker (Microsoft Surface Pro-tablet). De passieve groep voltooide alleen een baselinemeting NeuroTracker vóór en na de training. Alle groepen voltooiden vervolgens assessments vóór en na de training, bestaande uit een vereenvoudigde 2D-taak voor het volgen van meerdere objecten, een N-back-taak voor het werkgeheugen en een video-gebaseerde militaire rijtaak.

Alle getrainde groepen lieten significante verbeteringen zien in de NeuroTracker -scores na 20-30 minuten training. De passieve controlegroep liet ook enkele bescheiden verbeteringen zien na het voltooien van alleen de basismetingen. NeuroTracker -training vertaalde zich in significante verbeteringen vóór en na de training in de 2D-test voor het volgen van meerdere objecten, maar met kleinere effecten dan de verbeteringen in de NeuroTracker scores. De prestaties op de werkgeheugentest bleken na de training significant beter te zijn voor de getrainde groepen, maar niet voor de controlegroep. Er werden geen transfer-effecten gevonden voor de video-gebaseerde militaire taak.

Het doel is om de praktische effectiviteit van cognitieve verbeteringsinterventies te onderzoeken aan de hand van een gouden standaardmodel voor het beoordelen van het gebruik van dergelijke instrumenten, en om de resultaten NeuroTracker te vergelijken met dit model voor het verbeteren van aandacht, werkgeheugen en de snelheid van visuele informatieverwerking.

‍

Het doel is om cognitieve tools en NeuroTracker specifiek te beoordelen aan de hand van de volgende gouden standaardcriteria en qEEG-bevindingen over veranderingen in neuro-elektrische hersenactiviteit: 1. Robuuste transfer-effecten, 2. Geen bijwerkingen of risico op toxiciteit, 3. Minimale tijds- en kosteninvestering, 4) Blijvende effecten, 5) Geen ethische bezwaren, 6) Kan worden gebruikt in combinatie met andere interventies, 7) Kan worden toegepast op elke populatie.

Drie uur training per dag, verdeeld over vijf weken, met NeuroTracker toonde robuuste effecten aan op aandacht, werkgeheugen en de snelheid van visuele informatieverwerking, zoals gemeten met neuropsychologische tests. Overeenkomstige veranderingen, gemeten met qEEG, bevestigden deze interventie-effecten. Geconcludeerd werd dat NeuroTracker voldoet aan de criteria van de gouden standaard op punten 1, 2, 3 en 5, met enig bewijs ter ondersteuning van de overige punten, maar verder onderzoek is nodig.

Het doel is om de perceptuele cognitieve vaardigheden van mannelijke en vrouwelijke adolescenten te evalueren en te bepalen of er onontdekte genderverschillen bestaan ​​in de perceptuele cognitieve vaardigheden van atleten.

‍

Veertig niet-sporters (20 jongens en 20 meisjes) en veertig sporters (21 jongens en 19 meisjes) in de leeftijd van 17 tot 24 jaar vulden een korte vragenlijst in over hun sportbeoefening. Alle deelnemers voltooiden vervolgens drie NeuroTracker sessies.

‍

De bevindingen bevestigen de superieure perceptueel-cognitieve vaardigheden bij jonge sporters in vergelijking met niet-sporters. De resultaten wijzen echter ook op verschillen in prestatiepatronen tussen mannelijke en vrouwelijke sporters, waarbij mannelijke sporters de hoogste volgsnelheden behalen, terwijl vrouwelijke sporters zich al in de derde sessie sneller aan de taak aanpassen. Deze resultaten tonen aan dat sportbeoefening en perceptueel-cognitieve vaardigheden sterk met elkaar samenhangen tijdens de adolescentie en dat deze relatie sterker lijkt voor te komen bij sporters in deze leeftijdsgroep.

Het is bekend dat aandacht en feedback een cruciale rol spelen bij het leren. Deze voorstudie had als doel de voordelen van directe feedback te beoordelen binnen de prestaties NeuroTracker -taak.

38 jongvolwassenen (gemiddelde leeftijd 23 jaar) voltooiden 4 NeuroTracker sessies verdeeld over twee dagen. 19 deelnemers kregen tijdens de sessies feedback op hun testprestaties, terwijl 19 deelnemers geen feedback kregen. Voor en na de training werden assessments uitgevoerd met behulp van de Continuous Performance Test II om de cognitieve functie te meten.

De deelnemers die feedback kregen, lieten gedurende de 4 sessies een grotere verbetering zien in NeuroTracker scores. De feedbackgroep vertoonde ook betere transfer-effecten naar de CPT-II-taak, wat bleek uit een significant lagere gemiddelde foutenmarge vóór en na de sessie. De resultaten wijzen erop dat feedback een positief effect heeft op de prestaties en een belangrijk aspect kan zijn van de transfer naar cognitieve functies.

Het doel is om het visuele waarnemingsvermogen van motortaxichauffeurs te verbeteren door middel van een NeuroTracker -training.

‍

Zestig motortaxichauffeurs uit Chonburi, Thailand, namen vrijwillig deel aan het onderzoek en werden willekeurig verdeeld over een experimentele en een controlegroep. De experimentele groep volgde gedurende vijf weken tweemaal per week een training van 30 minuten NeuroTracker . Beide groepen vulden vóór en na de training de Development Test of Visual Perception – Adolescent and Adult (DTVP-A) in.

Uit de resultaten bleek dat de experimentele groep na de training een significant hogere score behaalde op de visuele waarnemingstest. Bovendien steeg de gemiddelde DTVP-A-score in de experimentele groep tot een significant hoger niveau dan die van de controlegroep. De bevindingen van het onderzoek suggereren dat NeuroTracker training de visuele waarneming van motortaxichauffeurs kan verbeteren.

Om de 'hypothese van het egoïstische brein' te onderzoeken, die stelt dat de hersenen prioriteit geven aan hun eigen glucosebehoefte boven die van perifere organen zoals skeletspieren, werden individuele en gecombineerde taakmetingen met NeuroTracker en oefeningen op een fietsergometer uitgevoerd.

‍

32 deelnemers werden willekeurig toegewezen aan een groep zonder prioriteit, een groep met cognitieve prioriteit (focus op NeuroTracker -taak) of een groep met fysieke prioriteit (focus op de fysieke taak). NeuroTracker en een fietsergometer werden gebruikt om respectievelijk cognitie en fysieke prestaties te meten. De deelnemers voltooiden 5 assessments: 2 cognitieve, 1 voorspelde VO2 max en 1 dual task. Tijdens de dual task voltooiden de deelnemers 3 NeuroTracker sessies, terwijl ze fietsten op een fietsergometer. De fietsergometer was aangepast om de eisen aan het evenwicht te minimaliseren en de aerobe eisen te isoleren.

De resultaten toonden aan dat de groep met fysieke prioriteit significant betere prestaties leverde op de fietsergometer dan de groep met cognitieve prioriteit. De algehele fysieke prestaties bleven echter relatief stabiel gedurende de fysieke en dubbeltaaktests. Alle groepen lieten verbeteringen zien in hun scores voor visuele volgsnelheid naarmate het onderzoek vorderde. Er werd geen bewijs gevonden ter ondersteuning van de hypothese van het egoïstische brein tijdens de dubbeltaaktest; integendeel, de resultaten kunnen wijzen op een stimulerend effect van fysieke inspanning, waardoor NeuroTracker prestaties hoger uitvallen dan bij de enkelvoudige taaktest.

Het doel van dit onderzoek is om de invloed van voedingsinname op de visuele perceptueel-cognitieve prestaties, gemeten met NeuroTracker, bij jonge, gezonde volwassenen te onderzoeken.

‍

98 gezonde mannen (38) en vrouwen (60) in de leeftijd van 18-33 jaar hielden zich aan hun gebruikelijke voedingspatroon terwijl ze 15 sessies van NeuroTracker voltooiden gedurende een periode NeuroTracker 15 dagen. Voedingsdagboeken en uitgebreide leefstijlmetingen, waaronder lichaamssamenstelling, cardiovasculaire gezondheid, slaap- en bewegingspatronen en algemene prestatiebereidheid, werden verzameld voor analyse.

Mannen consumeerden significant meer calorieën, macronutriënten, cholesterol, choline en zink en presteerden significant beter op NeuroTracker dan vrouwen. Deelnemers die meer dan 40% van hun calorieën uit koolhydraten haalden, minder dan 24% uit eiwitten, meer dan 2000 μg/dag luteïne/zeaxanthine of meer dan 1,8 mg/dag vitamine B2, presteerden significant beter op NeuroTracker dan degenen die minder van deze hoeveelheden consumeerden. De onderzoekers concludeerden dat perceptueel-cognitieve prestaties positief worden beïnvloed door een hogere inname van koolhydraten, luteïne/zeaxanthine en vitamine B2 via de voeding, terwijl een hoge eiwitconsumptie negatieve effecten had.