Bedrijven overal ter wereld ontsluiten het volledige potentieel van de hersenen

Het doel is om de prestaties en veranderingen in spierarchitectuur te vergelijken tussen basisspelers en reservespelers gedurende een seizoen in de National Collegiate Athletic Association Division I damesvoetbalcompetitie.

‍

Bij 28 vrouwelijke atleten (gemiddeld 20 jaar oud) werden de basismetingen met NeuroTracker , de verticale sprongkracht, herhaalde lijnoefeningen en reactietijd uitgevoerd vóór, halverwege en na het seizoen. Veranderingen in de spierarchitectuur werden met behulp van echografie beoordeeld vóór en na het seizoen.

‍

Zowel basisspelers als reservespelers vertoonden vergelijkbare prestaties of verbeteringen op alle assessments gedurende het seizoen, met uitzondering van de prestaties bij de lijntrainingen, waar basisspelers grotere vooruitgang boekten. De prestaties NeuroTracker en de reactietijd verbeterden ongeacht de speeltijd. De resultaten van de spierarchitectuuranalyse gaven aan dat training op zich voldoende stimulans biedt voor het verbeteren van de spierkwaliteit tijdens het wedstrijdseizoen. Over het algemeen lieten basisspelers geen significant voordeel zien van wedstrijden ten opzichte van atleten die alleen trainden.

Dit casusverslag had als doel de effecten van een gecombineerd interventieprogramma (NeuroTracker en geheugentraining) op het herstel van geheugen- en aandachtsfuncties bij een oudere persoon in detail te onderzoeken.

Een gezonde 80-jarige man met frequente geheugenklachten onderging 32 NeuroTracker sessies in de Sustain-modus gedurende 12 maanden, in combinatie met geheugentraining gebaseerd op bewust aangeleerde geheugensteuntjes. De patiënt voltooide een uitgebreide reeks tests vóór, halverwege en na de training, gericht op geheugen, kwaliteit van leven en stress.

Bij de evaluatie na afloop bleek de training effectief te zijn voor het verbeteren van zowel de aanhoudende als de afwisselende aandacht, met een bovengemiddelde cognitieve flexibiliteit. Beoordelingen van de nauwkeurigheid van het geheugen en de verwerkingssnelheid lieten een gestaag stijgende curve zien. Verbeteringen waren duidelijk zichtbaar in de zelfperceivede aandacht, het geheugen, de kwaliteit van leven en het zelfvertrouwen. Er werd een vermindering van stresssymptomen waargenomen, met meetbare verbeteringen op fysiek, psychologisch en omgevingsgebied. NeuroTracker -scores vertoonden een stijgende curve gedurende het trainingsprogramma. Op basis van de bevindingen van de casusrapportage suggereerden de onderzoekers dat dergelijke cognitieve trainingsprogramma's beschikbaar zouden moeten worden gesteld in particuliere en openbare instellingen voor ouderenzorg om de kwaliteit van leven te verbeteren en de tekenen van seniliteit tijdens het ouderwordingsproces te vertragen.

Het doel van dit onderzoek is om te bepalen of relatieve leeftijd (geboortekwartiel), trainingsachtergrond en stereopsis invloed hebben op de perceptueel-cognitieve prestaties, gemeten met behulp van een 3D-taak voor het volgen van meerdere objecten (3D-MOT) bij jonge atleten.

In totaal werden 165 mannelijke jeugdatleten in de leeftijd van 10-16 jaar ingedeeld op basis van hun geboortekwartiel en trainingsintensiteit (matig getraind: 1-2 sessies per week; goed getraind: 4-5 sessies per week). De deelnemers voltooiden een standaard NeuroTracker 3D-MOT-protocol onder zowel stereoscopische (3D) als niet-stereoscopische (2D) omstandigheden. Snelheidsdrempels werden berekend met behulp van een adaptieve trapjesmethode en vergeleken tussen de groepen.

Bij matig getrainde atleten presteerden degenen die eerder in het selectiejaar waren geboren beter dan relatief jongere leeftijdsgenoten, wat een perceptueel-cognitief effect van relatieve leeftijd aantoont. Bij goed getrainde atleten verdwenen de prestatieverschillen tussen de geboortekwartielen echter, waarbij later geboren atleten vergelijkbare drempelwaarden voor het volgen van objecten bereikten. De prestaties waren significant hoger in 3D-omstandigheden dan in 2D-omstandigheden, maar stereoscopisch zicht vertoonde geen interactie met geboortekwartiel of trainingsstatus.

Deze bevindingen suggereren dat gestructureerde training de perceptueel-cognitieve nadelen die samenhangen met de relatieve leeftijd tijdens de ontwikkeling kan verminderen.

Het doel is om de effectiviteit van NeuroTracker -training voor concentratie en gameprestaties te vergelijken met conventionele training.

‍

Twintig universiteitsbasketbalspelers werden verdeeld in een NeuroTracker trainingsgroep (12 sessies) en een conventionele trainingsgroep. De concentratie werd gemeten met de Concentration Grid Test en FIBA-Live Stats werden verzameld om de wedstrijdstatistieken en de prestaties van de atleten te evalueren, zowel voor als na de training.

NeuroTracker -training resulteerde in een 42% grotere verbetering van de resultaten van de Concentration Grid Test na de training, vergeleken met conventionele training. Er werden geen substantiële verbeteringen in de spelprestaties geconstateerd bij beide trainingsvormen.

Om de 'hypothese van het egoïstische brein' te onderzoeken, die stelt dat de hersenen prioriteit geven aan hun eigen glucosebehoefte boven die van perifere organen zoals skeletspieren, werden individuele en gecombineerde taakmetingen met NeuroTracker en oefeningen op een fietsergometer uitgevoerd.

‍

32 deelnemers werden willekeurig toegewezen aan een groep zonder prioriteit, een groep met cognitieve prioriteit (focus op NeuroTracker -taak) of een groep met fysieke prioriteit (focus op de fysieke taak). NeuroTracker en een fietsergometer werden gebruikt om respectievelijk cognitie en fysieke prestaties te meten. De deelnemers voltooiden 5 assessments: 2 cognitieve, 1 voorspelde VO2 max en 1 dual task. Tijdens de dual task voltooiden de deelnemers 3 NeuroTracker sessies, terwijl ze fietsten op een fietsergometer. De fietsergometer was aangepast om de eisen aan het evenwicht te minimaliseren en de aerobe eisen te isoleren.

De resultaten toonden aan dat de groep met fysieke prioriteit significant betere prestaties leverde op de fietsergometer dan de groep met cognitieve prioriteit. De algehele fysieke prestaties bleven echter relatief stabiel gedurende de fysieke en dubbeltaaktests. Alle groepen lieten verbeteringen zien in hun scores voor visuele volgsnelheid naarmate het onderzoek vorderde. Er werd geen bewijs gevonden ter ondersteuning van de hypothese van het egoïstische brein tijdens de dubbeltaaktest; integendeel, de resultaten kunnen wijzen op een stimulerend effect van fysieke inspanning, waardoor NeuroTracker prestaties hoger uitvallen dan bij de enkelvoudige taaktest.

Het doel van dit onderzoek was om te bepalen of oudere mensen met klinisch vastgestelde cognitieve stoornissen, gepaard gaande met problemen met de fijne motoriek, meetbaar baat zouden hebben bij een korte cognitieve training.

Aan het onderzoek namen 38 oudere deelnemers deel, waarvan de helft met milde cognitieve stoornis (MCI) en de andere helft met milde dementie (MD). Zij voltooiden in totaal 36 trainingssessies met NeuroTracker . De Montreal Cognitive Assessment (MoCA)-test werd gebruikt om de cognitieve status bij aanvang te beoordelen, en er werden twee batterijen met tests voor de handmotoriek afgenomen, zowel vóór als na het trainingsprogramma.

De resultaten lieten duidelijke en significante verbeteringen zien na de training in beide tests voor handvaardigheid. Analyse wees uit dat slechts 90 minuten NeuroTracker training nodig was om deze voordelen bij deze populaties te bereiken. De onderzoekers concludeerden dat dit type interventie een brede impact kan hebben op de dagelijkse kwaliteit van leven van de ouder wordende bevolking.

‍

Om te onderzoeken of cognitieve assessments met behulp van NeuroTracker voorspellend kunnen zijn voor de prestatiecijfers van dagelijkse handelaren.

Gedurende een periode van negen maanden werden 29 professionele mannelijke handelaren in de leeftijd van 35 tot 65 jaar gerekruteerd voor de NeuroStreet Trading Academy. Met behulp van de NeuroTrackerX-software en een anaglyph 3D-bril voltooiden de handelaren dagelijks assessments van zes minuten, volgens gestandaardiseerde onderzoeksprotocollen. Gegevens van het Ninjatrader-handelsplatform werden gebruikt om zeven belangrijke prestatie-indicatoren per handelsdag vast te leggen.

NeuroTracker -gegevens lieten een hoge leerrespons zien gedurende in totaal 624 handelsdagen. Data-analyses toonden een sterke correlatie aan tussen de dagelijkse NeuroTracker baselines en 5 van de handelsprestatie-indicatoren, waarbij de totale nettowinst de meest significante was. De onderzoekers concludeerden dat een NeuroTracker -meting van 6 minuten effectief was in het voorspellen van de daadwerkelijke handelsprestaties op een willekeurige dag.

‍

Het doel is om verschillende tests die bekend staan ​​om het beoordelen van de rijvaardigheid te combineren en een methodologie voor te stellen om deze samen te brengen in één enkele index, de zogenaamde 'Rijveiligheidsindex'.

‍

Vijftien gediplomeerde bestuurders in de leeftijd van 18 tot 86 jaar werden verdeeld in twee groepen: 64 jonge deelnemers (gemiddelde leeftijd 29 jaar) en 51 oudere deelnemers (gemiddelde leeftijd 77 jaar). Elke deelnemer werd beoordeeld in drie verschillende experimentele fasen. 1. Visuele tests: gezichtsscherptetest (V1), stereoscopische zichttest (V2) en een binoculaire gezichtsveldtest (V3). 2. Rijsimulatortests met 3 op moeilijkheidsgraad gebaseerde scenario's: snelweg (laag), landelijk gebied (gemiddeld) en stad (hoog). 3. NeuroTracker als visueel-cognitieve test. Een breed scala aan rijprestatiegegevens uit de simulatortest werd geanalyseerd op correlaties met de visuele tests, leeftijd en NeuroTracker -scores.

‍

Er waren slechts beperkte correlaties tussen rijprestaties en de visuele tests. Hoge NeuroTracker -scores correleerden sterk met goede rijprestaties, en lage scores met slechte rijprestaties, evenals een sterke relatie met het risico op ongevallen. NeuroTracker -scores waren ook een betere voorspeller van rijprestaties dan leeftijd. Rijvaardigheden hangen sterk samen met NeuroTracker -scores. Deze bevindingen benadrukken het belang van visueel-cognitieve vaardigheden bij de beoordeling van rijvaardigheden. Deze studie effent de weg naar één enkele, algemene indicator voor rijgedrag. De auteurs van de studie bevelen aan dat NeuroTracker een onderdeel wordt van de testbatterij voor het behalen of verlengen van een rijbewijs.

Het doel van dit onderzoek is om te bepalen of verbeteringen in de 3D-MOT-prestaties zich vertalen naar objectieve prestatieresultaten tijdens wedstrijden bij competitieve voetballers.

Jonge voetballers hebben een gestructureerd 3D-MOT-trainingsprogramma gevolgd, verdeeld over meerdere sessies. De prestaties werden vóór en na de training gemeten met behulp NeuroTracker , en objectieve wedstrijdstatistieken werden verzameld tijdens competitieve wedstrijden om mogelijke transfer-effecten te evalueren.

‍

Hoewel deelnemers na de training aanzienlijke verbeteringen lieten zien in de snelheidsdrempels van de 3D-MOT-test, werden er geen overeenkomstige verbeteringen waargenomen in de prestatiecijfers tijdens wedstrijden. Deze bevindingen suggereren dat verbeteringen in het perceptueel-cognitieve volgvermogen zich niet automatisch vertalen in meetbare prestatieresultaten tijdens wedstrijden onder competitieve omstandigheden.