Biologische bewegingsperceptie - een cruciale vaardigheid voor elke atleet

Serieuze atleten verleggen de grenzen van hun mentale en fysieke prestaties. Sommigen bereiken prestaties die alle verwachtingen voor onze soort overstijgen: Roger Bannister brak in 1958 de grens van 4 minuten voor de mijl; Benedikt Magnusson tilde in 2011 meer dan 450 kilo (1000 pond) bij het deadliften.

Op het eerste gezicht lijken deze prestaties fysiek van aard. In werkelijkheid is het echter de mentale behendigheid van atleten die tot hun succes op het veld leidt. Professionele atleten presteren immers van dag tot dag verschillend, en dit is duidelijk niet te wijten aan dagelijkse fysieke variatie, maar aan mentale aandacht en focus. Topteams verliezen elk jaar een aantal wedstrijden, vaak tegen teams onderaan de ranglijst, wat aantoont hoe het al dan niet 'in de zone' zijn de uitkomst kan bepalen. Soms maakt de uitzonderlijke prestatie van één sleutelspeler het verschil.

Een belangrijke mentale vaardigheid bij topsport is het lezen van lichaamsbewegingen. Het vermogen om de bewegingen van een concurrent of teamgenoot waar te nemen is essentieel voor het nemen van goede beslissingen in realtime. Biologische beweging is cruciaal in elke sport, van hockey tot American football, van voetbal tot honkbal, van atletiek tot worstelen.

Uit meerdere wetenschappelijke experimenten is gebleken dat professionele atleten bovengemiddeld goed zijn in het waarnemen van biologische bewegingen. Deze capaciteit vertaalt zich in vele voordelen. Hun reactiesnelheid, besluitvorming en nauwkeurigheid bij het geven van passes zijn allemaal direct gekoppeld aan hun vermogen tot biologische waarneming. Hun voorspellend vermogen is aanzienlijk verbeterd, waardoor ze de toekomstige posities van teamgenoten, verdedigers en keepers beter kunnen inschatten, wat hun prestaties uiteraard ten goede komt. Van veel van 's werelds beste teamsporters wordt gezegd dat ze 'ogen in hun achterhoofd' hebben, wat in feite neerkomt op voorspellend vermogen.

In een onderzoek dat in september 2015 werd gepubliceerd, ontdekten Thomas Romeas en dr. Jocelyn Faubert van het Visual Psychophysics and Perception Laboratory in Montreal dat atleten die experts zijn in het waarnemen van biologische bewegingen betere resultaten behaalden bij het voorspellen van passes in het voetbal en snellere reactietijden hadden. Niet-atleten die niet over deze expertise in bewegingsregistratie beschikten, presteerden minder goed bij vrijwel alle taken.

Hoe traint een atleet dit aspect van zijn spel? De meeste trainingstijd voor topsporters is gericht op het in vorm houden van het lichaam. Maar de hersenen moeten net zo goed 'naar de sportschool' als de spieren. Mentale training is vaak slechts een impliciet onderdeel van andere trainingen, zoals het oefenen van bewegingsregistratie in wedstrijdtempo tijdens een oefenwedstrijd.

Dat is waar gerichte cognitieve training om de hoek komt kijken. NeuroTracker is daar een voorbeeld van; wetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond dat het het vermogen om biologische bewegingen te interpreteren verbetert. Het was al bekend dat topsporters beter konden voorspellen waar verdedigers en teamgenoten naartoe zouden bewegen. Cruciaal is dat is aangetoond dat deze onderliggende vaardigheden positief kunnen worden beïnvloed door NeuroTracker -training, en deze invloed op het verbeteren van voorspellingen van sportacties wordt nu specifiek onderzocht.

Professionele sportteams besteden steeds meer kostbare trainingstijd aan training in biologische bewegingsperceptie. Ook ontstaan ​​er gespecialiseerde sporttrainings- en sportvisiecentra die deze geavanceerde sporttraining aanbieden aan andere serieuze atleten die via hun sportclub geen toegang hebben tot dergelijke faciliteiten. Naarmate deze praktijk zich verder ontwikkelt, zal dit naar verwachting leiden tot betere prestaties op het veld en tot een grotere ontwikkeling van het 'ogen in het achterhoofd'.

‍