Welkom bij de afdeling Onderzoek en Strategie van [bedrijfsnaam] in de snel veranderende wereld van vandaag.

Er ontwikkelen zich voortdurend nieuwe revalidatiemethoden, maar de laatste jaren worden enkele van de meest veelbelovende therapieën gedreven door neurowetenschap. Als u niet bekend bent met NeuroTracker, dan is dit perceptueel-cognitieve hulpmiddel een trainingsprogramma dat gebruikmaakt van een meeslepende 3D-omgeving en het volgen van meerdere objecten om de visuele verwerkingscapaciteit en cognitieve functies te versterken. De voordelen van de training omvatten verbeteringen in de waarneming van biologische beweging, de snelheid van visuele informatieverwerking, aandacht, werkgeheugen, inhibitie en situationeel bewustzijn, naast andere executieve functies. Hier bespreken we waarom deze neurotechnologie enkele unieke voordelen biedt voor zowel fysieke als cognitieve revalidatie.
Na een blessure of traumatische ervaring kunnen de cognitieve en visuele verwerkingssystemen worden aangetast. Wat de meeste mensen verrassend vinden, is hoe nauw de hersenen en het lichaam met elkaar verbonden zijn.

Het is bijvoorbeeld algemeen bekend dat problemen of tekortkomingen in de visuele verwerking een dramatische invloed kunnen hebben op het evenwicht. Deze centrale cognitieve systemen zijn dan ook cruciaal voor het succes van zowel fysieke als neurologische revalidatieprogramma's. In dit artikel zullen we de toepassing van NeuroTrackerals voorbeeld van hoe cognitieve programma's individuen effectief kunnen ondersteunen bij hun terugkeer naar dagelijkse activiteiten en werk.
Fysiotherapieprogramma 's die motorisch leren omvatten, zoals het leren gebruiken van een prothese na een amputatie of looprevalidatie na een dwarslaesie, stellen hoge eisen aan de cognitieve systemen. Het verlies van een ledemaat heeft bijvoorbeeld aanzienlijke fysieke, psychologische en sociale gevolgen voor iemands leven. Lopen met een bovenbeenprothese vereist aanzienlijke cognitieve inspanning, omdat de proprioceptieve signalen over de positie van de prothese in de ruimte verloren gaan en het verlies van motorische controle in de enkel en knie de evenwichtsstrategieën beïnvloedt (Williams et al., 2006).
Activiteiten tijdens prothetische revalidatie, zoals het aan- en uittrekken van de prothese en loopoefeningen, vereisen niet alleen fysieke vaardigheden zoals kracht, evenwicht en coördinatie, maar ook het cognitieve vermogen om deze nieuwe vaardigheden effectief aan te leren en aan te passen aan complexe omgevingen. Verschillende cognitieve functies spelen naar verluidt een rol bij succesvol prothesegebruik, waaronder werkgeheugen, aandacht en visuospatiale functies (Coffey et al., 2012). Ook executieve functies en inhibitie zijn belangrijk voor zelfregulatie en pijnbeheersing. Executieve functies variëren per persoon en zijn een niet-constante hulpbron die gevoelig is voor vermoeidheid (Solberg et al., 2009).
Specifiek voor dwarslaesiepatiënten kunnen spasticiteit, clonus, zwakte en posturale instabiliteit leiden tot een complexer looppatroon, dat veel meer informatieverwerking vereist. Deze beperkingen belemmeren vloeiend en natuurlijk lopen, en patiënten moeten aanpassingen ontwikkelen die de cognitieve eisen van de looptaak kunnen beïnvloeden. Omdat aandacht een beperkte hulpbron is, kan deze verhoogde cognitieve belasting voldoende zijn om het gevoel van veiligheid en het vermogen van de patiënt om informatie uit de omgeving correct te integreren te verminderen. Wat de motorische vaardigheden in het algemeen betreft, hebben dwarslaesiepatiënten minder controle vanwege posturale instabiliteit, evenwichtsstoornissen, spierzwakte en sensorisch verlies.
Om deze uitdagingen het hoofd te bieden, moeten ze hun bewegingen nauwlettend in de gaten houden. Hierdoor is er meer aandacht nodig voor sensorische integratie (visueel, vestibulair en proprioceptief). Dit is een belangrijk aspect waar NeuroTracker een rol speelt, door een effectieve methode om executieve functies te trainen, zodat ze een groter uithoudingsvermogen ontwikkelen en beter bestand zijn tegen vermoeidheid tijdens fysieke revalidatieoefeningen die de cognitieve systemen zwaar belasten.
Neuroplasticiteit is in essentie het proces waarbij de hersenen hun neurale paden en synapsen aanpassen om te reageren op veranderingen in gedrag, de omgeving, neurale processen en letsel. Het kan ook neurogenese, de groei van nieuwe neuronen in de hersenen. De hersenen zijn ongelooflijk adaptief en veranderen zichzelf om beter te kunnen reageren op de eisen van de omgeving. Omdat letsel en blootstelling aan trauma de kracht en functie van cognitieve systemen kunnen beïnvloeden, NeuroTracker hersengolven die geassocieerd worden met een verhoogde neuroplasticiteit. Het verbetert het leerproces door herhaaldelijk de aandacht en executieve functies te versterken, waardoor de hersenen zichzelf kunnen herprogrammeren om efficiënter taken uit te voeren (Faubert & Sidebottom, 2012).

Letsel dat bijvoorbeeld het ruggenmerg beschadigt of tot het verlies van een ledemaat leidt, veroorzaakt ongetwijfeld psychologisch trauma. De patiënt kan ook neurologisch trauma hebben opgelopen, zoals een licht traumatisch hersenletsel of een hersenschudding. De emotionele ervaring van psychologisch trauma kan langdurige cognitieve gevolgen hebben. De kenmerkende symptomen van PTSS en hersenschudding omvatten veranderingen in cognitieve processen zoals geheugen, aandacht, planning en probleemoplossing (Hayes et al., 2012).
Tijdens twintig tests en elke uitgevoerde sessie activeert NeuroTracker deze cognitieve systemen op een gecontroleerde manier, afgestemd op de individuele drempel van elke gebruiker. De gepatenteerde snelheidsalgoritmes zijn zo ontworpen dat ze de gebruiker continu uitdagen tot de bovengrens van zijn of haar volgvermogen, zonder de gebruiker te overbelasten tot een punt waarop het te moeilijk wordt.
Binnen deze zone van proximale ontwikkeling blijven, maakt optimale leerprocessen en neuroplasticiteit mogelijk. Deze aanpassing aan individuele mogelijkheden vindt voortdurend plaats, wat resulteert in een trainingsprogramma dat efficiënt, effectief en op het individu is afgestemd.
niet alleen NeuroTracker de cognitieve systemen die nodig zijn voor het effectief leren en beheersen van motorische vaardigheden, maar maakt het ook mogelijk om fysieke vaardigheden in de trainingssessies te integreren. Zodra een gebruiker zijn of haar leerproces in een zittende positie heeft geconsolideerd, omvat de volgende leerfase het integreren van proprioceptieve en fysieke vaardigheden die in complexiteit toenemen om aan te sluiten bij de eisen van de omgeving. Het doel is om de cognitieve belastbaarheid te vergroten, waardoor de hersenen zich beter kunnen aanpassen aan nieuwe omgevingen.

Dit proces bereidt gebruikers voor op optimale prestaties bij beide taken, in situaties waarin zowel fysieke uitdagingen als eisen aan aandacht en situationeel bewustzijn aanwezig zijn. In een revalidatieomgeving kan dit taken omvatten die betrekking hebben op balans, loopvermogen, kracht en coördinatie, en dat alles terwijl NeuroTracking wordt toegepast.
In een revalidatieprogramma is het vermogen om meerdere taken tegelijk uit te voeren van bijzonder belang, niet alleen voor het aanleren van nieuwe vaardigheden, maar ook voor de veiligheid bij het uitvoeren ervan in drukke of veeleisende omgevingen. Succesvol lopen vereist bijvoorbeeld situationeel bewustzijn, het vermogen om de bewegingen van de ledematen adequaat te controleren en het vermogen om zich in complexe omgevingen te oriënteren om de gewenste locatie te bereiken. Een pilotstudie van NeuroTracker, hoofdwetenschapper bij professor Jocelyn Faubert wijst uit dat een verhoogde aandachtsdruk het risico op een ACL-blessure aanzienlijk verhoogt door veranderingen in de motorische vaardigheden. Bij een hogere cognitieve belasting van het individu kunnen de landingsmechanismen van de onderste ledematen veranderen (Mejane et al., 2019).
Hoewel dit specifiek is voor dit type letsel, is het logisch om te concluderen dat deze invloed ook geldt voor andere risico's op motorische blessures, met name bij personen die deelnemen aan een revalidatieprogramma om hun fysieke en neurologische functies te versterken en opnieuw te trainen. Bovendien is aangetoond dat het uitvoeren van meerdere taken tegelijk (dual-tasking) een ernstige invloed heeft op loopparameters die verband houden met het valrisico bij mensen die gevoelig zijn voor vallen, en dat de kosten van dual-tasking samenhangen met slechte prestaties op neuropsychologische tests van aandacht en executieve functies (Yogey-Seligmann et al., 2008)
NeuroTracker kan worden ingezet als interventie om het vermogen tot het uitvoeren van twee taken tegelijk te verbeteren. Het kan ook worden gebruikt als beoordelingsinstrument om de veiligheid van het uitvoeren van bepaalde dubbele taken tijdens revalidatie en dagelijkse activiteiten te onderzoeken. Het gelijktijdig uitvoeren van twee aandachtvragende taken zorgt niet alleen voor concurrentie om aandacht, maar daagt de hersenen ook uit om prioriteit te geven aan de twee taken.
Het gebruik van dual-task training kan dienen als voorspeller van een potentieel valrisico en letsel, en kan tekortkomingen aan het licht brengen die niet zichtbaar zijn bij het uitvoeren van afzonderlijke motorische vaardigheden. Normaal gesproken is een persoon in staat om de taken afzonderlijk effectief en met voldoende precisie en stabiliteit uit te voeren. Wanneer de cognitieve taak wordt geïntroduceerd, neemt de prestatie op een van de taken aanzienlijk af. Dit betekent dat ofwel het situationeel bewustzijn en de aandacht afnemen, ofwel de kwaliteit van de motorische vaardigheid zelf in het gedrang komt.
Omdat NeuroTracker in een gecontroleerde omgeving op de individuele drempel van de gebruiker wordt uitgevoerd, biedt het de ideale methode om het vermogen te beoordelen om een motorische vaardigheid veilig uit te voeren onder toenemende cognitieve belasting. Tegelijkertijd traint het paradigma voor het volgen van meerdere objecten ook de biologische bewegingsperceptie (BMP). BMP omvat het vermogen van het visuele systeem om complexe menselijke bewegingen te herkennen, evenals om de acties en intenties van anderen te voorspellen.

Het belang van de waarneming van biologische beweging blijkt bijvoorbeeld bij het navigeren op een drukke stoep of in een supermarkt, bij het beoefenen van sport en bij het autorijden. Dit heeft implicaties voor pijnbestrijding en de belasting van gewrichten, zacht weefsel en spieren bij mensen die herstellen van een blessure. Met tijd en training kunnen gebruikers zowel de cognitieve als de motorische vaardigheden ontwikkelen die nodig zijn om succesvol terug te keren naar hun dagelijkse activiteiten.
Deze afstemming van complexe therapiebehoeften met de flexibele beoordelings- en trainingsmogelijkheden van NeuroTrackerstelt clinici in staat hun behandelingen naar een veel hoger niveau te tillen. Sterker nog, sommige toonaangevende neurovisie-specialisten gebruiken NeuroTracker gegevens om hun gehele interventieaanpak te sturen. Ze gebruiken de inzichten uit de resultaten om de effectiviteit van andere interventies te beoordelen en om de behandeling in elke fase af te stemmen op de individuele behoeften van de patiënt.
Als je meer wilt weten over de bredere benadering van neurovisietraining, bekijk dan ook deze blog.
Referenties
Coffey, L., O'Keeffe, F., Gallagher, P., Desmond, D., & Lombard-Vance, R. (2012). Cognitief functioneren bij personen met amputaties van de onderste ledematen: een overzicht. Journal of Disability and Rehabilitation, 34(23), 1950-1964. doi:10.3109/09638288.2012.667190
Faubert J, Sidebottom L. Perceptueel-cognitieve training in de sport. J Clin Sports Psychol 2012; 6:85–102.
Hayes, J., VanElzakker, M., & Shin, L. (2012). Interacties tussen emotie en cognitie bij PTSS: een overzicht van neurocognitieve en neuroimaging-studies. Frontiers in Integrative Neuroscience, 6(89), 1-14. doi:10.3389/fnint.2012.00089
Lajoie, Y., Barbeau, H., & Hamelin, M. (1999). Aandachtseisen voor het lopen bij patiënten met een dwarslaesie vergeleken met normale proefpersonen. Spinal Cord, 37, 245-250. doi:10.1038/sj.sc.3100810
Mejane, J., Faubert, J., Romeas, T., & Labbe, D. (2019). De gecombineerde impact van een perceptueel-cognitieve taak en neuromusculaire vermoeidheid op de biomechanica van de knie tijdens de landing. The Knee, 26(1), 52-60. doi: https://doi.org/10.1016/j.knee.2018.10.017
Nudo, R. (2013). Herstel na hersenletsel: mechanismen en principes. Frontiers in Human Neuroscience, 7(887), 1-14. doi:10.3389/fnhum.2013.00887
Nudo, R., Plautz, E., & Frost, S. (2001). De rol van adaptieve plasticiteit bij het herstel van de functie na beschadiging van de motorische cortex. Muscle and Nerve, 24, 1000-1019.
Phelps, L., Williams, R., Raichle, K., Turner, A., & Ehde, D. (2008). Het belang van cognitieve verwerking voor aanpassing in het eerste jaar na amputatie. Journal of Rehabilitation Psychology, 53(1), 28-38. doi:10.1037/0090-5550.53.1.28
Solberg, L., Roach, A., & Segerstrom, S. (2009). Executieve functies, zelfregulatie en chronische pijn: een overzicht. Annals of Behavioral Medicine, 37, 173-183. doi:10.1007/s12160-009-9096-5
Williams, R., Turner, A., Segal, A., Klute, G., Pecoraro, J., & Czerniecki, J. (2006). Beïnvloedt een computergestuurde knieprothese de cognitieve prestaties tijdens het lopen van geamputeerden? Archives of Physical Medicine and Rehabilitation, 87(7), 989-994. doi:10.1016/j.apmr.2006.03.006
Yogev-Seligmann, G., Hausdorff, J., & Giladi, N. (2008). De rol van executieve functies en aandacht bij het lopen. Movement Disorder Society, 23(3), 329-342. doi:10.1002/mds.21720




Welkom bij de afdeling Onderzoek en Strategie van [bedrijfsnaam] in de snel veranderende wereld van vandaag.

Ontdek de inspirerende prestaties van een 11-jarige jongen die NeuroTracker -training gebruikt voor sport- en schoolprestaties.

Een nieuwe gecontroleerde studie toont aan dat training NeuroTrackerX op afstand de aandachtsprestaties en de frontale alfa-hersenactiviteit bij universiteitsvoetballers verbeterde.

Een toelichting op een gestructureerd raamwerk voor het ontwikkelen van cognitieve routines, met de nadruk op consistentie, verantwoordelijkheid en duurzaamheid op lange termijn.
.png)