Prestaties verbeteren met het NeuroTracker -leersysteem

Het NeuroTracker Learning System is een wetenschappelijke methode voor versnelde verbetering van neurofysiologische prestaties. Deze gepatenteerde techniek is in de loop der jaren ontwikkeld door professor Faubertin onderzoek met topsporters uit Amerika, Canada en Europa. Hieronder leggen we uit waar het precies om draait.

De leercurve

NeuroTracker training leidt doorgaans tot een sterke leercurve bij alle doelgroepen, of het nu gaat om topsporters zoals sportsterren en leden van speciale eenheden, of om mensen met een lager functioneringsniveau zoals ouderen en kinderen met leerproblemen. Dit is vastgesteld in meer dan 700 NeuroTracker trainingscentra wereldwijd, evenals in 40 gepubliceerde NeuroTracker studies.

Door de voorspelbaarheid van deze conditioneringseffecten kunnen alle factoren die NeuroTracker -training beïnvloeden, worden onthuld in de leercurve.

De effecten van stadionlawaai

Een voorbeeld hiervan is een aanstaande studie aan de Universiteit van Regina. Hoofdonderzoeker Kim Dorsch wilde onderzoeken of de mentale prestaties van voetballers werden bevorderd of belemmerd door het lawaai van het publiek in het stadion. Ze testte twee groepen voetballers met behulp van NeuroTracker: de ene groep zonder geluid en de andere met het oorverdovende gebrul van de menigte.

De initiële NeuroTracker scores waren vergelijkbaar, maar na 18 sessies was de score van de lawaaigroep gestaag gestegen naar een hoger niveau. Dit toonde voor het eerst aan dat stadionlawaai een stimulerend effect kan hebben op de cognitieve en leerfuncties van atleten.

Leergevoeligheid

Aan de andere kant werd in 2012 ontdekt dat zelfs topsporters op het hoogste niveau hun leercurve konden belemmeren door simpelweg op te staan. Deze ontdekking werd gedaan door professor Faubert toen hij topteams uit de NHL, de Premier League en rugby testte en zag dat er iets ernstig mis was met de leercurve van een van de NHL-teams (roze lijn hieronder).

Hij ging dieper op de zaak in en ontdekte dat de spelers van het team hun NeuroTracker training staand hadden gedaan, terwijl alle andere teams volgens de instructies zittend trainden. Alleen al de extra cognitieve belasting van het balanceren tijdens het staan ​​belemmerde de volledige mentale focus van de atleten. Professor Faubert beschreef de betekenis van deze bevinding

“Een belangrijke ontdekking die we deden, was dat zelfs kleine, simpele verschillen in training de prestaties van een atleet kunnen verbeteren. De mentale vaardigheden die nodig zijn voor evenwicht en proprioceptie bij het staan, belemmerden duidelijk het vermogen van deze atleten om op cognitief niveau te presteren en zich aan te passen. Dit is opmerkelijk, aangezien de mentale vaardigheden die hierbij komen kijken, veel minder complex zijn dan bij het beoefenen van sport. Het werd me duidelijk hoe nauw fysieke motorische vaardigheden en cognitieve vermogens met elkaar verweven zijn.”

Door aan te tonen hoe nuttig cognitieve assessments kunnen zijn, opende de bevinding een nieuwe weg voor neurofysisch prestatieonderzoek.

Evoluerende training door middel van dubbele taken

Hoewel het aanvankelijk leek alsof geïsoleerde cognitieve training de beste leerresultaten opleverde, was dit slechts het eerste puzzelstukje. Een andere studie met Olympische atleten in het Catalaanse High Performance Center in Barcelona toonde aan dat complexe dubbeltaken succesvol konden worden geïntegreerd met NeuroTracker. De sleutel was timing.

Tijdens een NeuroTracker programma van 26 sessies werd de training opgebouwd van zitten, naar staan, naar een complexe evenwichtsoefening. Hoewel staan ​​en evenwicht wel invloed hadden op NeuroTracker scores, waren de effecten slechts tijdelijk. Dit komt doordat de atleten eerst 15 sessies zittend hadden getraind. Hierdoor konden ze zich snel aanpassen aan de dubbele taak en NeuroTracker uitvoeren op hetzelfde niveau als wanneer ze alleen zouden zitten. Het onderzoek toonde aan dat met de juiste trainingsbelasting over tijd nieuwe niveaus van neurofysiologische prestaties bereikt kunnen worden.

Professor Faubert is van mening dat dit komt doordat NeuroTracker de hersenen consolideert en voorbereidt op leren. Dit wordt ondersteund door bewijs dat NeuroTracker training de hersenactiviteit op een duurzame manier stimuleert, wat geassocieerd wordt met een verhoogde neuroplasticiteit.

Deze video geeft een idee van hoe training met dubbele taken zich in de loop der tijd kan ontwikkelen:

Hier zien we ook hoe dubbele taken kunnen worden aangepast aan de specifieke prestatie-eisen van een sport:

Presteren onder druk

Een grote uitdaging in de coaching is het simuleren van wedstrijddruk tijdens de training. Hoe zwaar de training ook is, fysieke training alleen is niet voldoende.

Het NeuroTracker Learning System stelt coaches daarentegen in staat om de prestatiegrenzen geleidelijk te verleggen. Dit komt doordat NeuroTracker atleten altijd test op hun mentale grens. Wanneer fysieke vaardigheden onder cognitieve belasting beheerst kunnen worden, kunnen ze zich vertalen naar superieure prestaties op het veld, juist wanneer het er het meest toe doet. Met de kernprincipes van consolidatietraining, gevolgd door de progressieve integratie van dual-tasks met prestatiespecificiteit, zijn de mogelijkheden eindeloos!

Lees hier onze gerelateerde blogs.

De verschillende fasen van NeuroTracker -training – Prestaties

Prestaties beheersen op de Ronaldo-manier (Expertshoekje)

Hoe de hersenen en het lichaam met elkaar verbonden zijn bij sportprestaties (Expert's Corner)

‍