Sportvisie voor situationeel bewustzijn - Deel 2

In deel 1bespraken we het illusoir karakter van zien en waarom efficiënte zoekstrategieën cruciaal zijn voor topsportprestaties. In dit deel 2 bekijken we hoe technieken en training voor perifeer zicht kunnen worden gebruikt om een ​​beter situationeel bewustzijn te ontwikkelen.

De perifere dimensie van situationeel bewustzijn

Op elk willekeurig moment is het zichtbare gebied dat een atleet tot zijn beschikking heeft erg groot. Het centraal gefocuste deel van dit gezichtsveld is echter eigenlijk heel klein. Dit betekent dat de meeste informatie zich in de periferie van het gezichtsveld bevindt. Een voorbeeld van een effectieve zoekstrategie is om de blik te centreren op een belangrijk punt, zoals een tegenstander met de bal, en tegelijkertijd aandacht te besteden aan spelers die in het omliggende gezichtsveld bewegen. Een belangrijk punt hierbij is dat, hoewel het perifere gezichtsveld wazig is, de hersenen beweging nog steeds goed kunnen detecteren en verwerken. Dit houdt in dat ze meerdere objecten die tegelijkertijd en in verschillende richtingen bewegen (ook in de diepte) kunnen volgen. Misschien nog belangrijker is dat de relatieve beweging van ons hele gezichtsveld door onze hersenen wordt gebruikt om onze eigen bewegingssnelheid, -richting en veranderingen in oriëntatie te berekenen (denk aan het begin van Star Trek).

Dit betekent dat, hoewel er weinig herkenning van daadwerkelijke objecten plaatsvindt, er potentieel een zeer grote hoeveelheid informatie binnenkomt over bewegingspatronen om ons heen en onze eigen beweging ten opzichte van onze omgeving. In snelle en dynamische situaties, zoals die vaak voorkomen in teamsporten, is deze toestroom van visuele data enorm en kan een schat aan informatie opleveren als we die kunnen verwerken.

Kijken zonder te kijken

Er is hier echter een kanttekening. Zoals we in deel 1 hebben uitgelegd, wordt ons zicht wazig wanneer we ons focuspunt verplaatsen en schakelen de visuele centra in onze hersenen als het ware uit. Dit betekent dat hoe meer we rondkijken, hoe minder we zien. Daarom leren topsporters hun focuspunt te centraliseren op datgene wat het meest cruciaal is en hun focuspunt minder vaak te verplaatsen. Ze verspreiden hun aandacht vervolgens om in de gaten te houden wat er in hun perifere gezichtsveld gebeurt.

Het netto-effect is minder wazig zien en minder blinde vlekken in het heetst van de strijd, en een groter bewustzijn van hoe het spel zich van moment tot moment ontwikkelt. Wanneer deze vaardigheid goed ontwikkeld is, ontwikkelt zich tot een bijna zesde zintuiglijk niveau van bewustzijn, wat superieure tactische analyses en besluitvorming mogelijk maakt. Het is ook bekend dat het een vaardigheid is die bewuste oefening vereist om te beheersen, en sportwetenschap toont aan dat het gebruik van een 'visueel draaipunt' een effectieve trainingsmethode kan zijn.

Visuele draaitraining

Een visuele pivot is een techniek waarvan is aangetoond dat deze atleten helpt hun perifere zicht en visuele zoekstrategie te verbeteren. Het houdt in principe in dat je je focus op een specifiek punt richt en vervolgens bewust aandacht besteedt aan wat er omheen gebeurt. Het idee is om je blik te centraliseren terwijl je je mentale aandacht spreidt. Door deze techniek te oefenen, kunnen atleten leren hun mentale capaciteiten te richten op het verwerken van complexe bewegingspatronen om hen heen, wat een nieuw gevoel van situationeel bewustzijn oplevert.

NeuroTracker is een klassiek voorbeeld van een trainingsmethode die gebruikmaakt van een visueel referentiepunt: de stip in het midden van het scherm.  

In dit geval is de taak om aandacht te besteden aan de periferie bijzonder uitdagend, omdat het i) het volgen van meerdere objecten, ii) een breed gezichtsveld, iii) beweging in de diepte (3D) en iv) de objecten die met je snelheidsdrempel bewegen, met zich meebrengt. Dit leert je om je aandacht over de periferie te verdelen, zelfs onder intense mentale belasting. Je kunt hier.

Verbetering van het perifeer zicht

Training in visuele pivotering leert de techniek voor effectief visueel gedrag. Het traint echter niet de mentale spieren die nodig zijn om visuele informatie daadwerkelijk te verwerken. Sporten kunnen een overweldigende hoeveelheid informatie via het perifere gezichtsveld van een atleet verwerken. Het goede nieuws is dat de visuele capaciteiten van de hersenen getraind kunnen worden om de hoeveelheid informatie die verwerkt kan worden te vergroten. Het doel is om de bandbreedte van de hersenen voor visie te vergroten, zodat er op elk moment meer informatie in een sportsituatie waargenomen en begrepen kan worden.  

NeuroTracker 3D-training voor het volgen van meerdere objecten houdt in dat de visuele capaciteiten van de hersenen geleidelijk worden overbelast, op dezelfde manier als krachttraining wordt gebruikt om spierkracht op te bouwen. Het verschil is dat neuroplasticiteit ervoor zorgt dat de hersenen veel gevoeliger reageren op training dan onze spieren. Daarom ervaart een atleet doorgaans een toename van meer dan 50% in zijn of haar visuele verwerkingscapaciteit binnen de eerste 1-2 uur van de gedistribueerde NeuroTracker training.

Deze verbeteringen nemen met de training in de loop der tijd toe, waarbij sommige NeuroTracker gebruikers hun visuele verwerkingscapaciteit met meer dan 400% hebben verhoogd na honderden trainingssessies.

Met deze combinatie van een efficiënte visuele strategie en verbeterde visuele capaciteiten heeft elke atleet de potentie om een ​​zesde zintuig te ontwikkelen voor situationeel bewustzijn, zoals topsporters dat doen.

Mocht je het eerste deel van deze blog gemist hebben, dan kun je het hier lezen.

Sportvisie voor situationeel bewustzijn - Deel 1

Als je wilt weten hoeveel NeuroTracker je visuele verwerkingscapaciteit kan verbeteren, lees dan dit blogartikel van Rob Gronbeck in de rubriek 'Expert's Corner'.

Het verwerkingsvermogen van je hersenen verhogen

‍