Bedrijven overal ter wereld ontsluiten het volledige potentieel van de hersenen

Dit was een pilotstudie met een selectie basisschoolkinderen op basis van testresultaten die significante aandachtsproblemen en problemen met impulsbeheersing lieten zien, maar bij wie nog geen ADHD-diagnose was gesteld. Het doel van deze pilotstudie was om te onderzoeken of NeuroTracker een effectieve kortetermijninterventie zou kunnen zijn voor jonge leerlingen met ernstige aandachtsproblemen, gebaseerd op veranderingen in gestandaardiseerde neuropsychologische tests.

In het onderzoek werden een testgroep en een controlegroep van elk 5 basisschoolleerlingen opgenomen. Deze groepen waren geselecteerd op basis van een score voor ernstige beperkingen op de IVA+PlusTM Continuous Performance Test. Beide groepen produceerden initiële NeuroTracker baselines met statistisch niet-significante verschillen. De testgroep voltooide 21 NeuroTracker -trainingssessies van vijf minuten, verdeeld over 3,5 weken. De controlegroep volgde geen training. Beide groepen werden vervolgens opnieuw getest met behulp van de neuropsychologische assessments.

De testgroep verbeterde de snelheidsdrempels NeuroTracker met gemiddeld 61% gedurende de training. De controlegroep vertoonde een verwaarloosbaar verschil in scores op de neuropsychologische assessments vóór en na de training, terwijl de getrainde groep variabele maar significante verbeteringen liet zien op een reeks visuele en auditieve meetinstrumenten. De vooruitgang was het meest uitgesproken in voorzichtigheid, consistentie en focus in zowel het visuele als het auditieve domein, wat overeenkomt met eerdere bevindingen en wijst op crossmodale prestatieoverdracht. Over het algemeen suggereren de verbeteringspercentages dat een kortdurende NeuroTracker -training ernstige aandachtstekorten kan verbeteren tot matige aandachtstekorten bij deze populatie, met de potentie om leerresultaten op jonge leeftijd positief te beïnvloeden.

‍

‍

Het doel van dit onderzoek is om te evalueren of 30 dagen consumptie van donkere zoete kersen (DSC) de executieve functies, de prestaties NeuroTracker 3D-MOT-test, de neuropeptideniveaus en de biomarkers van het circadiane ritme verbetert bij volwassenen met obesitas.

Methode
• Enkelblind gerandomiseerd gecontroleerd onderzoek
• 40 volwassenen met een BMI van 30–40 kg/m²
• DSC-drank (200 ml tweemaal daags) versus isocalorisch placebo gedurende 30 dagen
• Executieve functies beoordeeld met behulp van de TMT, Digit Span (voorwaarts/achterwaarts) en DSST
• Visueel-cognitieve prestaties (VCP) beoordeeld via 15 NeuroTracker CORE-sessies
• Bloedbiomarkers: neurotensine, substance P, oxytocine, cortisol, melatonine

De prestaties NeuroTracker werden geëvalueerd aan de hand van veranderingen in de snelheidsdrempel gedurende de baseline (sessies 1-3) en de eindblokken (sessies 13-15).

Executieve functies
• Significante verbeteringen in de cijferreeks voorwaarts (p = 0,006) en achterwaarts (p = 0,01) in de DSC-groep
• Geen verschillen tussen de groepen in TMT of DSST
• De voordelen waren meer uitgesproken bij vrouwen en de subgroep met een hogere BMI

NeuroTracker (VCP)
• Zowel de kersen- als de placebogroep verbeterden significant gedurende 15 sessies (oefeneffect)
• Geen significante verschillen tussen de groepen
• Gemiddelde verandering (Δ) VCP: Kersen 0,26 versus Placebo 0,25 (p = 0,94)

Biomarkers
• Neurotensine nam significant toe, alleen in de placebogroep
• Melatonine nam significant toe, alleen in de placebogroep
• Geen significante behandelingseffecten op cortisol of oxytocine

Het doel van de studie was om het MOT-vermogen te onderzoeken bij verschillende niveaus van cognitieve belasting (het volgen van 1, 2, 3 of 4 objecten) en de samenhang ervan met processen op een hoger niveau, met name vloeiende redeneerintelligentie.

‍

70 volwassen deelnemers (gemiddelde leeftijd = 23 jaar) voltooiden NeuroTracker en werden vervolgens beoordeeld met de Wechsler Abbreviated Scale of Intelligence 2-test. De deelnemers werd gevraagd om gedurende acht seconden één, twee, drie en vier doelen te volgen uit een totaal van 8 bollen.

De resultaten toonden aan dat naarmate het aantal doelen toenam, de gemiddelde snelheid waarmee de deelnemers alle objecten succesvol volgden afnam. Deze bevinding bevestigde dat de gemiddelde snelheid een geschikte maatstaf kan zijn voor MOT (Multi-Object Tracking) en daarmee voor de capaciteit van de aandachtscapaciteit. De uitkomsten wijzen er dus op dat het vermogen tot visuele tracking positief samenhangt met vloeiend redeneervermogen. Deze bevinding toont aan dat er een verband bestaat tussen vloeiend redeneervermogen en MOT-vermogen, met name onder omstandigheden met een hoge belasting (het volgen van 4 van de 8 doelen).

Het doel van dit dubbelblinde cross-overonderzoek was om de effecten van 14 dagen ATP-suppletie (adenosine 5'-trifosfaat) op de visuele volgsnelheid, reactietijd, stemming en cognitie gemeten NeuroTracker te onderzoeken.

‍

Twintig volwassenen werden willekeurig verdeeld over een actieve PeakATP®-groep en een placebogroep en kregen gedurende 14 dagen supplementen. Vervolgens werden ze getest op 3 minuten fietsen met maximale intensiteit. Voor, direct na en 60 minuten na de test vulden alle deelnemers een NeuroTracker baselinevragenlijst (Dynavision D2), een vragenlijst over stemmingswisselingen (Profile of Mood States Questionnaire) en een cognitieve test (ANAM) in. Na nog eens 14 dagen zonder supplementen werden de actieve en controlegroep omgewisseld en werd de hele procedure herhaald.

‍

De resultaten NeuroTracker verbeterden bij de tweede testprocedure, maar de gemiddelde verschillen tussen de actieve en controlegroep waren verwaarloosbaar. Er werden geen significante interacties gevonden bij de andere beoordelingen, behalve bij de reactietijd, die significant verbeterde na ATP-suppletie. De resultaten suggereren dat ATP mogelijk kan helpen bij het verminderen van vermoeidheidsgerelateerde effecten van intensieve lichaamsbeweging, maar niet bij hogere cognitieve functies.

Dit casusverslag had als doel de effecten van een gecombineerd interventieprogramma (NeuroTracker en geheugentraining) op het herstel van geheugen- en aandachtsfuncties bij een oudere persoon in detail te onderzoeken.

Een gezonde 80-jarige man met frequente geheugenklachten onderging 32 NeuroTracker sessies in de Sustain-modus gedurende 12 maanden, in combinatie met geheugentraining gebaseerd op bewust aangeleerde geheugensteuntjes. De patiënt voltooide een uitgebreide reeks tests vóór, halverwege en na de training, gericht op geheugen, kwaliteit van leven en stress.

Bij de evaluatie na afloop bleek de training effectief te zijn voor het verbeteren van zowel de aanhoudende als de afwisselende aandacht, met een bovengemiddelde cognitieve flexibiliteit. Beoordelingen van de nauwkeurigheid van het geheugen en de verwerkingssnelheid lieten een gestaag stijgende curve zien. Verbeteringen waren duidelijk zichtbaar in de zelfperceivede aandacht, het geheugen, de kwaliteit van leven en het zelfvertrouwen. Er werd een vermindering van stresssymptomen waargenomen, met meetbare verbeteringen op fysiek, psychologisch en omgevingsgebied. NeuroTracker -scores vertoonden een stijgende curve gedurende het trainingsprogramma. Op basis van de bevindingen van de casusrapportage suggereerden de onderzoekers dat dergelijke cognitieve trainingsprogramma's beschikbaar zouden moeten worden gesteld in particuliere en openbare instellingen voor ouderenzorg om de kwaliteit van leven te verbeteren en de tekenen van seniliteit tijdens het ouderwordingsproces te vertragen.

Het doel van dit onderzoek is om de relatie tussen executieve functies en fysieke vaardigheden te onderzoeken bij jeugdige en volwassen topvoetballers.

‍

Bij 172 topvoetballers (12-34 jaar) werden de volgende tests uitgevoerd: NeuroTracker, waarbij het werkgeheugen, de cognitieve flexibiliteit en de inhibitie werden gemeten. Daarnaast werden de uithoudingsprestaties, de prestaties bij herhaalde intensieve oefeningen en de maximale anaerobe prestaties beoordeeld.

De resultaten NeuroTracker vertoonden een significante correlatie met het vermogen om 30 meter te sprinten en met countermovement jumps. Er werden matige correlaties gevonden tussen de capaciteit van het werkgeheugen en cognitieve flexibiliteit enerzijds en sprintprestaties en springvermogen anderzijds, evenals tussen inhibitie en herhaalde intensieve oefeningen. Over het geheel genomen wijzen de bevindingen erop dat anaëroob sprinten en springen nauwer verbonden zijn met cognitieve vaardigheden dan met andere fysieke vaardigheden.

‍

Het doel van dit onderzoek is om de invloed van voedingsinname en slaap van e-sportatleten op de cognitieve prestaties en het leervermogen, gemeten met NeuroTracker, te onderzoeken.

119 e-sportatleten hebben gedurende een periode van 8 tot 10 dagen een strenge reeks assessments afgerond. Deze omvatten een uitgebreide reeks van 8 zelfbeoordelingsvragenlijsten, een registratie van voeding, vochtinname en urinekleur, continue biometrische monitoring van hartslag en slaapkwaliteit, en 20 NeuroTracker -sessies verspreid over de periode.

De gemiddelde slaapkwaliteit bleek te variëren van matige tot ernstige slaapstoornissen en de meeste deelnemers voldeden niet aan de USDA-richtlijnen voor diverse belangrijke voedingsstoffen, terwijl ze de aanbevelingen voor cholesterol, natrium en verzadigd vet overschreden. NeuroTracker basiswaarden verbeterden gemiddeld met ongeveer 50% aan het einde van de 20 sessies (vergelijkbaar met topsporters). Betere NeuroTracker prestaties waren sterk gecorreleerd met betere slaap- en voedingsgewoonten, en met name het consumeren van de aanbevolen hoeveelheid eiwitten was nauw verbonden met een hogere leersnelheid.

Het doel van dit onderzoek is om de effectiviteit en de overdracht van een NeuroTracker -training op de visuele en executieve functies van jonge, elite voetballers te evalueren.

‍

Er werden 29 getalenteerde jeugdvoetballers gerekruteerd en verdeeld in een trainings- en een controlegroep. Visuele en executieve functies werden geanalyseerd in een pre-post-testontwerp, waarbij beide groepen reguliere voetbaltraining volgden. De trainingsgroep volgde daarnaast gedurende 10 weken tweemaal per week een NeuroTracker -training. Transferbeoordelingen omvatten tests met het Senaptec Sensory Station, de Trail Making Test en de Design Fluency Test.

Er werden grote verschillen gevonden in de initiële baselines NeuroTracker , zowel tussen als binnen de groepen. Voor de getrainde groep waren de initiële baselines sterk gecorreleerd met de verbeteringspercentages. De assessments laten voor beide groepen vooruitgang zien op het gebied van werkgeheugen, cognitieve flexibiliteit, inhibitie, metacognitie, MOT, aandachtsvenster en verwerkingssnelheid, maar alleen de metingen inhibitie en visuele helderheid lieten voordelen zien die specifiek waren voor de getrainde groep. De onderzoekers adviseerden dat studies met een dual-task traininginterventie en een groter aantal deelnemers nodig zouden kunnen zijn om trainingseffecten voor deze populatie aan te tonen.

Deze studie onderzocht de effecten van een gesimuleerde cognitieve belasting in een spelsituatie (NeuroTracker) op de biomechanica van de onderste ledematen, met behulp van een landingstaak die relevant is voor het overbelasten van de voorste kruisband (ACL). ACL-blessures behoren tot de meest voorkomende sportblessures en het ontstaan ​​ervan is in verband gebracht met cognitieve factoren.

Zeven gezonde atleten van universiteitsniveau (voetbal, volleybal, American football) voerden zestien landingsoefeningen op één been uit, bestaande uit een sprong naar voren en een zijwaartse sprong naar het tegenoverliggende been. Deze bewegingen werden gemeten met behulp van krachtplaten en bewegingsregistratie van de benen en het bekken met 36 markers. De NeuroTracker taak werd willekeurig toegewezen aan de helft van de oefeningen (dubbele taak), waarbij de sprongen werden uitgevoerd tijdens de trackingfase.

Hoewel de kinematische metingen van de heup en/of knie met behulp van NeuroTracking significant verschilden voor alle deelnemers, werd de grootste verandering gevonden in de abductiehoek van de knie, waarvan bekend is dat deze het meest geassocieerd wordt met een ACL-blessure. Van de 7 deelnemers vertoonden er 4 biomechanische veranderingen als gevolg van de toegevoegde NeuroTracker -taak, die een verhoogde ACL-belasting aan het licht brachten, wat verband houdt met een ACL-blessure. Op basis van de voorlopige bevindingen veronderstellen de onderzoekers dat een NeuroTracker -training het risico op een niet-contact ACL-blessure kan verminderen en zullen zij een grotere studie uitvoeren met een meer gedetailleerde biomechanische analyse.