Bedrijven overal ter wereld ontsluiten het volledige potentieel van de hersenen

Het doel van dit onderzoek is om te bepalen of uitgebreide fysieke en cognitieve assessments kunnen bijdragen aan de verbetering van de wedstrijdprestaties van elite berglopers.

‍

Zeven mannelijke berglopers van internationaal niveau ondergingen een reeks fysiologische en biologische tests (bloed- en urinebiochemie, VO2max, ECG), samen met een NeuroTracker -basismeting, zowel aan het begin als aan het einde van een wedstrijdseizoen. Systematische medische analyses van de initiële gegevens werden gebruikt om de prestatieprogramma's van elke atleet op maat te maken. Daarnaast volgden de atleten een NeuroTracker trainingsinterventie van 42 sessies gedurende het wedstrijdseizoen. Dezelfde reeks metingen na het seizoen, samen met de wedstrijdresultaten, werden geanalyseerd om de effecten van de aangepaste trainingsprogramma's te bepalen.

De wedstrijdresultaten van alle atleten verbeterden ten opzichte van de prestaties van voorgaande jaren. Er werden gematigde verbeteringen na het seizoen waargenomen in de fysiologische en biologische tests van de aangepaste prestatieprogramma's. NeuroTracker baselines na het seizoen verbeterden ook aanzienlijk, met scores die met +75% stegen ten opzichte van de baselines vóór het seizoen. De onderzoekers concludeerden dat de NeuroTracker interventie aantoonde dat perceptueel-cognitieve vaardigheden perfect trainbaar zijn en sportprestaties kunnen verbeteren.

Het doel van dit onderzoek is om de effectiviteit en de overdracht van een NeuroTracker -training op de visuele en executieve functies van jonge, elite voetballers te evalueren.

‍

Er werden 29 getalenteerde jeugdvoetballers gerekruteerd en verdeeld in een trainings- en een controlegroep. Visuele en executieve functies werden geanalyseerd in een pre-post-testontwerp, waarbij beide groepen reguliere voetbaltraining volgden. De trainingsgroep volgde daarnaast gedurende 10 weken tweemaal per week een NeuroTracker -training. Transferbeoordelingen omvatten tests met het Senaptec Sensory Station, de Trail Making Test en de Design Fluency Test.

Er werden grote verschillen gevonden in de initiële baselines NeuroTracker , zowel tussen als binnen de groepen. Voor de getrainde groep waren de initiële baselines sterk gecorreleerd met de verbeteringspercentages. De assessments laten voor beide groepen vooruitgang zien op het gebied van werkgeheugen, cognitieve flexibiliteit, inhibitie, metacognitie, MOT, aandachtsvenster en verwerkingssnelheid, maar alleen de metingen inhibitie en visuele helderheid lieten voordelen zien die specifiek waren voor de getrainde groep. De onderzoekers adviseerden dat studies met een dual-task traininginterventie en een groter aantal deelnemers nodig zouden kunnen zijn om trainingseffecten voor deze populatie aan te tonen.

Het doel is om de praktische effectiviteit van cognitieve verbeteringsinterventies te onderzoeken aan de hand van een gouden standaardmodel voor het beoordelen van het gebruik van dergelijke instrumenten, en om de resultaten NeuroTracker te vergelijken met dit model voor het verbeteren van aandacht, werkgeheugen en de snelheid van visuele informatieverwerking.

‍

Het doel is om cognitieve tools en NeuroTracker specifiek te beoordelen aan de hand van de volgende gouden standaardcriteria en qEEG-bevindingen over veranderingen in neuro-elektrische hersenactiviteit: 1. Robuuste transfer-effecten, 2. Geen bijwerkingen of risico op toxiciteit, 3. Minimale tijds- en kosteninvestering, 4) Blijvende effecten, 5) Geen ethische bezwaren, 6) Kan worden gebruikt in combinatie met andere interventies, 7) Kan worden toegepast op elke populatie.

Drie uur training per dag, verdeeld over vijf weken, met NeuroTracker toonde robuuste effecten aan op aandacht, werkgeheugen en de snelheid van visuele informatieverwerking, zoals gemeten met neuropsychologische tests. Overeenkomstige veranderingen, gemeten met qEEG, bevestigden deze interventie-effecten. Geconcludeerd werd dat NeuroTracker voldoet aan de criteria van de gouden standaard op punten 1, 2, 3 en 5, met enig bewijs ter ondersteuning van de overige punten, maar verder onderzoek is nodig.

Het doel van dit onderzoek is om de impact te evalueren van de nutritionele waarde van de inname van hele eieren, eiwit en eigeel op de visuele cognitieve prestaties (NeuroTracker) bij gezonde ouderen.

‍

Negentig gezonde mannen en vrouwen in de leeftijd van 50 tot 75 jaar werden willekeurig verdeeld over vijf groepen met een verschillende dagelijkse consumptie van eieren, waarbij tegelijkertijd hun gebruikelijke voedingspatroon werd bijgehouden. Gedurende een periode van één maand consumeerden de deelnemers ofwel vier eiwitten, twee gewone eieren, twee met omega-3 verrijkte eieren, vier eidooiers, of geen eieren (controlegroep). Tijdens de laatste twee weken van het onderzoek vulden alle deelnemers 15 NeuroTrackerin.

Gemiddeld presteerden mannelijke deelnemers significant beter op NeuroTracker dan vrouwelijke deelnemers. Alle deelnemers, zowel met als zonder eierrijk dieet, verbeterden hun NeuroTracker prestaties significant gedurende een periode van twee weken.

Het doel van deze studie was om de relatie te onderzoeken tussen de effecten van 4 weken NeuroTracker -training op prestatiemetingen tijdens voetbalwedstrijden.

Dertien NCAA Division I-voetballers werden verdeeld in een trainingsgroep en een controlegroep. Beide groepen voltooiden een NeuroTracker basismeting. De trainingsgroep voltooide vervolgens 10 NeuroTracker -trainingssessies (60 minuten) gedurende een periode van 4 weken. Prestatiegegevens werden verkregen via WyScout, waarbij de gemiddelden van 2 wedstrijden werden geanalyseerd om de prestaties vóór en na de training te vergelijken.

Uit de data-analyse bleek een matige verbetering in de nauwkeurigheid van de passes bij de getrainde groep ten opzichte van de controlegroep: een toename van 8,5% na de training, tegenover een toename van 3,5% na de training. Ook werden kleine, niet-significante verbeteringen waargenomen voor succesvolle acties en korte tot middellange passes bij de NeuroTracker getrainde groep.

‍

Deze studie had als doel de beperkingen van de beschikbare middelen voor dynamische visuele aandacht gedurende de leeftijdsontwikkeling te onderzoeken, waarbij de snelheidsdrempels NeuroTracker werden gebruikt als maatstaf voor de aandachtscapaciteit.

De 21 deelnemers werden ingedeeld op leeftijd: schoolgaande kinderen (6-12 jaar), adolescenten (13-18 jaar) en volwassenen (19-30 jaar). Elke groep voltooide NeuroTracker baseline met behulp van snelheidsdrempelmetingen bij een steeds groter aantal doelen.

‍

Voor alle groepen veranderden de snelheidsdrempels op een logaritmische manier, consistent met de relatieve toename in de eisen die aan het volgen van meerdere objecten werden gesteld. De aandachtscapaciteit voor NeuroTracker werd bepaald door de leeftijd, met significant lagere limieten voor het volgen van meerdere objecten bij schoolgaande kinderen. De bevindingen suggereerden ook dat de 3D-stereocomponent van NeuroTracker een cruciale factor is voor het verwerken van grotere aandachtslasten: schoolgaande kinderen konden meer doelen volgen dan de limieten van 2D niet-stereo (zoals vastgesteld in eerdere studies). Deze bevindingen suggereren dat NeuroTracker kan worden gebruikt om de ontwikkeling van de toewijzing van middelen in aandachtsprocessen te karakteriseren door middel van een meetmethode die de omstandigheden in de echte wereld het beste benadert.

Het doel van deze studie was om het effect van het L-alanyl-L-glutamine-dipeptide (AG) en een elektrolytendrank (ED) op de cognitieve functie (NeuroTracker) na duursport te onderzoeken, om zo de effecten van rehydratatie-effectiviteit te meten.

Twaalf mannelijke duursporters voerden vier tests uit, die elk bestonden uit hardlopen op een loopband gedurende 1 uur op 70% van de VO2max, gevolgd door hardlopen op 90% van de VO2max tot uitputting. Bij één test werd geen vocht ingenomen, bij een andere test werd alleen een sportdrank met elektrolyten (ED) geconsumeerd en bij twee tests werd respectievelijk een lage dosis (LD) en een hoge dosis AG (HD) aan de ED toegevoegd. De cognitieve functie werd gemeten met behulp van NeuroTracker -baselines vóór en na de training.

Vóór rehydratatie verloren de proefpersonen gemiddeld 2,4% van hun lichaamsgewicht. Uit de metingen vóór en na rehydratatie bleek dat HD het meest effectief was in het ondersteunen van de cognitieve functie, terwijl elektrolyten slechts een twijfelachtig effect hadden.

Het doel van dit onderzoek is om te bepalen hoe prestaties en leerprocessen die afhankelijk zijn van aandacht, worden beïnvloed door de aanwezigheid van auditieve stimuli bij atleten.

Twintig American footballspelers van USPORT-niveau (gemiddelde leeftijd = 20,5 jaar) voltooiden 18 sessies NeuroTracker training. Tien spelers voltooiden de training in een donkere ruimte zonder omgevingsgeluid (met ruisonderdrukkende koptelefoons). De andere tien spelers voltooiden de training in dezelfde ruimte, maar werden blootgesteld aan een constant gesimuleerd publieksgeluid.

Er werden geen significante verschillen gevonden in de initiële NeuroTracker baselines tussen de twee groepen. Na de 18 trainingssessies was de gemiddelde NeuroTracker score voor de groep met ruis echter 2,07 (SD = 0,24). De groep zonder ruis had daarentegen een significant lagere gemiddelde score van 1,77 (SD = 0,32). Hoewel studies aantonen dat ruis de aandachtsprocessen kan belemmeren, suggereert deze studie dat de aanwezigheid van gesimuleerd publieksgeluid de ecologische validiteit van NeuroTracker training voor atleten kan versterken.

Het doel van dit onderzoek is om de effecten van verschillende rehydratatiestrategieën op de cognitieve prestaties te onderzoeken in het licht van fysieke vermoeidheid.

‍

Twaalf mannelijke duurloopatleten (gemiddelde leeftijd: 23 jaar) kregen de opdracht om gedurende 1 uur op een loopband te hardlopen met 70% van hun vooraf bepaalde VO2max, gevolgd door hardlopen met 90% van hun VO2max tot uitputting. Dit gebeurde op vier verschillende dagen. Op elke dag kregen ze verschillende hydratatiemethoden aangeboden (geen hydratatie, elektrolytendrank, elektrolytendrank met een lage dosis Sustamine, elektrolytendrank met een hoge dosis Sustamine), waarbij ze elke 15 minuten 250 ml moesten drinken. Voor en na elke hardloopsessie van een uur werden cognitieve functietests (NeuroTracker) en reactietests afgenomen.

Uit de resultaten bleek dat de fysieke reactietijd sneller was bij de lage dosis dan bij de hoge dosis. Analyse van de reactiesnelheid van het onderlichaam gaf aan dat de prestaties bij zowel de lage als de hoge dosis waarschijnlijk verbeterd waren in vergelijking met de proef zonder hydratatie. NeuroTracker resultaten gaven aan dat de prestaties bij uitdroging en een lage dosis mogelijk beter waren dan bij alleen de elektrolytendrank, terwijl de prestaties bij het volgen van meerdere objecten waarschijnlijk beter waren bij de hoge dosis dan bij het alleen consumeren van de elektrolytendrank.