Bedrijven overal ter wereld ontsluiten het volledige potentieel van de hersenen

Het doel van deze studie was om de relatie te onderzoeken tussen de effecten van 4 weken NeuroTracker -training op prestatiemetingen tijdens voetbalwedstrijden.

Dertien NCAA Division I-voetballers werden verdeeld in een trainingsgroep en een controlegroep. Beide groepen voltooiden een NeuroTracker basismeting. De trainingsgroep voltooide vervolgens 10 NeuroTracker -trainingssessies (60 minuten) gedurende een periode van 4 weken. Prestatiegegevens werden verkregen via WyScout, waarbij de gemiddelden van 2 wedstrijden werden geanalyseerd om de prestaties vóór en na de training te vergelijken.

Uit de data-analyse bleek een matige verbetering in de nauwkeurigheid van de passes bij de getrainde groep ten opzichte van de controlegroep: een toename van 8,5% na de training, tegenover een toename van 3,5% na de training. Ook werden kleine, niet-significante verbeteringen waargenomen voor succesvolle acties en korte tot middellange passes bij de NeuroTracker getrainde groep.

‍

De capaciteit van het werkgeheugen (WM) is gekoppeld aan prestaties op een breed scala aan elementaire en complexere cognitieve taken. Omdat er aanwijzingen zijn dat de snelheidsdrempels NeuroTracker een indicator zijn voor de kwaliteit van de hersenfuncties op een hoger niveau, en omdat het een adaptieve taak is, kozen de onderzoekers voor NeuroTracker om te onderzoeken of training de WM-capaciteit kon verbeteren. Een andere reden was om een ​​trainingsaanpak met korte interventietijden te testen voor praktische militaire toepassingen bij de Canadese strijdkrachten.

Veertig soldaten van de Canadese strijdkrachten meldden zich vrijwillig aan voor het onderzoek. Eerst werden ze getest op drie taken die het werkgeheugen (WM) meten: woordspanne (verbaal), matrixspanne en visuele spanne, waarmee een basismeting voor elke test werd vastgesteld. De deelnemers werden vervolgens gelijk verdeeld over 3 groepen op basis van demografische en cognitieve factoren: Experimentele groep: voerde 10 NeuroTracker Core-sessies uit gedurende een periode van 2 weken. Actieve controlegroep: voerde een adaptieve dual n-back-taak uit gedurende een periode van 2 weken. Passieve controlegroep: geen activiteit gedurende een periode van 2 weken. Aan het einde van de twee weken werden de drie WM-spantests opnieuw afgenomen.

Voor de NeuroTracker groep namen de snelheidsdrempels aanzienlijk toe gedurende de 10 sessies, en de training resulteerde in een significante toename van de woordspanne, matrixspanne en visuele spanne tussen de voor- en nameting, met middelgrote tot grote effectgroottes. Daarentegen veranderde de groepstraining bij de actieve controlegroep geen van de meetwaarden voor de werkgeheugenspanne. Evenzo veranderden de meetwaarden voor de werkgeheugenspanne niet bij de passieve controlegroep. De onderzoekers concludeerden dat een korte periode van NeuroTracker training de werkgeheugencapaciteit bij een militaire steekproef kan verbeteren. Bovendien weerspiegelen de consistente NeuroTracker verbeteringen voor elk type werkgeheugenspanne een primair domein-algemeen construct (een algemeenheid van de werkgeheugencapaciteit).

‍

Het doel is om de rol van het werkgeheugen en de visuele aandacht bij het volgen van bewegingen in verschillende sporten te onderzoeken.

Er werden twee experimenten uitgevoerd. In experiment 1 (alleen beoordeling) werden 31 ervaren mannelijke en vrouwelijke atleten verdeeld in sporten met een hoge en lage oogvolgbehoefte, bijvoorbeeld voetbal versus zwemmen. Ze voltooiden 3 beoordelingsblokken (9 trials elk) van de Jardine en Seiffert 2D MOT-taak, met 2, 3 en 4 doelen op langzame, gemiddelde en snelle vaste snelheden. Het oogvolggedrag werd tijdens de taak geregistreerd. In experiment 2 werden 36 deelnemers (vergelijkbaar met experiment 1) verdeeld in een controle- en een actieve groep. Voor en na de training voltooiden beide groepen dezelfde 2D MOT-beoordeling met oogvolging, evenals 2 soorten n-back werkgeheugenbeoordelingen (gecombineerde visuele en auditieve eisen). De actieve groep voltooide een trainingsinterventie van 4 NeuroTracker sessies (20 trials elk), met adaptieve snelheidsaanpassingen, terwijl de controlegroep dit niet deed.

‍

In experiment 1 bleek uit de analyse van oogvolggegevens dat het richten van de blik naar het midden van het scherm een ​​gunstige strategie was voor het bereiken van betere volgprestaties. Sporters met een hoge volgnauwkeurigheid lieten over het algemeen betere volgprestaties zien. In experiment 2 ondervond de actieve groep na de training een aanzienlijke verbetering in zowel NeuroTracker -scores als werkgeheugenprestaties, waaronder een toename van 35% in de nauwkeurigheid van het werkgeheugen. De training resulteerde ook in significant verbeterde prestaties op de 2D MOT-test. De controlegroep vertoonde geen significante veranderingen in de voor- en nametingen.

Het doel is om de perceptuele cognitieve vaardigheden van mannelijke en vrouwelijke adolescenten te evalueren en te bepalen of er onontdekte genderverschillen bestaan ​​in de perceptuele cognitieve vaardigheden van atleten.

‍

Veertig niet-sporters (20 jongens en 20 meisjes) en veertig sporters (21 jongens en 19 meisjes) in de leeftijd van 17 tot 24 jaar vulden een korte vragenlijst in over hun sportbeoefening. Alle deelnemers voltooiden vervolgens drie NeuroTracker sessies.

‍

De bevindingen bevestigen de superieure perceptueel-cognitieve vaardigheden bij jonge sporters in vergelijking met niet-sporters. De resultaten wijzen echter ook op verschillen in prestatiepatronen tussen mannelijke en vrouwelijke sporters, waarbij mannelijke sporters de hoogste volgsnelheden behalen, terwijl vrouwelijke sporters zich al in de derde sessie sneller aan de taak aanpassen. Deze resultaten tonen aan dat sportbeoefening en perceptueel-cognitieve vaardigheden sterk met elkaar samenhangen tijdens de adolescentie en dat deze relatie sterker lijkt voor te komen bij sporters in deze leeftijdsgroep.

Het doel van dit onderzoek is om te bepalen of thuistraining met NeuroTrackerX de cognitieve prestaties verbetert en de hersenactiviteit beïnvloedt bij voetballers op universitair niveau.

Negenentwintig mannelijke universiteitsvoetballers werden ingedeeld in twee groepen: een groep die een NeuroTracker -training volgde (30 thuissessies gedurende 9 weken) en een controlegroep die hun reguliere activiteiten voortzette. De metingen vóór en na de interventie omvatten NeuroTracker prestaties (3D-MOT), 2-back- en 3-back-werkgeheugentaken en EEG-registraties (Fz) tijdens het uitvoeren van de n-back-taak.

De NeuroTracker groep vertoonde een significante toename in NeuroTracker scores na de training (p < .001), terwijl de controlegroep dat niet deed. De prestaties verbeterden tot ongeveer 128-130% van de baseline na circa 30 sessies, wat effectief leren in een thuisgebaseerde zelfstudievorm bevestigt.

waargenomen NeuroTracker , wat wijst op transfer naar het werkgeheugen en aandachtssturing onder matige belasting. Er werden geen significante verbeteringen waargenomen in de meer veeleisende 3-back-taak. Beide groepen reageerden sneller bij de posttest, waarschijnlijk als gevolg van oefeneffecten in plaats van trainingsspecifieke veranderingen.

Tijdens de 2-back-taak nam het vermogen in de alfaband (Fz) significant toe na de training in de NeuroTracker groep (p < .001). De auteurs interpreteren de toename van de alfaband als een weerspiegeling van verbeterde aandachtssturing en neurale efficiëntie (inhiberende gating).

Het doel is om de prestaties van visuele tracking te vergelijken tussen professionele en amateur eSport-spelers en traditionele sporters met behulp van NeuroTracker.

‍

‍

Negentien professionele spelers, 22 amateurspelers en 18 beoefenaars van traditionele sporten voltooiden 3 NeuroTracker sessies. De eerste sessie werd in 2D (niet-stereo) uitgevoerd, en sessies 2 en 3 in 3D (stereo). Ook werden gegevens over ervaring en speeltijd verzameld voor analyse.

‍

Professionele spelers besteedden aanzienlijk meer tijd aan esports dan amateurs. Pearson-correlaties lieten een positief verband zien tussen het aantal uren esports per week en NeuroTracker -scores. Gemiddelde scores per sessie lieten consequent zien dat professionele esports-spelers de hoogste NeuroTracker prestaties behaalden, gevolgd door traditionele sporters. Analyse van eerder NeuroTracker -onderzoek toonde aan dat de sessiescores voor alle drie de groepen hoger waren dan de scores van de normale bevolking.

Het doel is om de benodigde tijdschema's voor basisupdates van NeuroTracker en ImPACT te bepalen, gebaseerd op de betrouwbaarheid van de hertest op lange termijn.

Aan het begin van twee opeenvolgende seizoenen voltooiden 30 atleten zonder recente geschiedenis van licht traumatisch hersenletsel (mTBI) basismetingen met NeuroTracker en ImPACT. De test-retestbetrouwbaarheid van de resultaten werd beoordeeld aan de hand van drie verschillende statistische analyses.

‍

De samengestelde score voor visuele motorische snelheid van de ImPACT was het enige onderdeel van de beoordeling met uitkomsten die een acceptabele test-retestbetrouwbaarheid vertoonden. De baselines NeuroTracker voldeden ook aan deze normen. De onderzoekers concludeerden dat NeuroTracker na een jaar een acceptabel niveau van test-retestbetrouwbaarheid heeft in vergelijking met ImPACT.

‍

Het doel van dit onderzoek is om het herhaalde effect van stroboscopische visietraining op perceptueel-cognitieve vaardigheden en anticipatievermogen bij voetballers te analyseren.

‍

28 mannelijke voetballers werden willekeurig verdeeld over twee groepen: een groep die stroboscopische visietraining kreeg en een controlegroep. De getrainde groep volgde gedurende 8 weken stroboscopische training. Voor beide groepen werden voor en na de training assessments afgenomen, waaronder NeuroTracker basismetingen en assessments van besluitvormings- en anticipatievaardigheden.

‍

Beide groepen lieten vergelijkbare verbeteringen zien in NeuroTracker -basismetingen en het besluitvormingsvermogen. De getrainde groep vertoonde echter een grotere verbetering in anticipatievermogen dan de controlegroep. De bevindingen suggereren dat training met stroboscopisch zicht de perceptueel-cognitieve functies of het besluitvormingsvermogen niet verbetert, maar mogelijk wel het anticipatievermogen van voetballers ten goede komt.

Het doel van deze studie is om de effectiviteit van NeuroTracker -training te analyseren voor het verbeteren van sportvisie en cognitieve prestaties, met behulp van een progressief trainingsprotocol met enkelvoudige en gecombineerde taken.

37 elite-atleten in waterpolo (13), taekwondo (12) en tennis (12) voltooiden 26 NeuroTracker sessies, waarbij de training geleidelijk werd opgebouwd van enkelvoudige taaktraining naar steeds complexere dubbele taaktraining. Voor en na de training ondergingen alle atleten een uitgebreide reeks optometrische oogmetingen. Gedurende het trainingsprogramma vulden zowel de atleten als hun coaches regelmatig visueel-analoge vragenlijsten in om veranderingen in concentratie, waarnemingssnelheid en perifeer zicht te beoordelen.

‍

‍

De algehele leersnelheid NeuroTracker was hoog. Hoewel de scores aanvankelijk daalden bij de overgang naar complexere motorische vaardigheden met dubbele taken, herstelde de prestatie zich snel tot het niveau dat verwacht werd bij prestaties met enkelvoudige taken. Dit toont aan dat trainingsmethoden met dubbele taken in combinatie met NeuroTracker nieuwe vaardigheden efficiënt kunnen consolideren door middel van een progressieve overbelastingsmethodologie. Evaluaties na de training lieten een statistisch significante verbetering zien in de meeste visuele vaardigheden, waaronder statische gezichtsscherpte, stereopsis, ruimtelijke contrastgevoeligheid, saccadische oogbewegingen en visuele selectieve aandacht. De overdracht naar gerelateerde sportprestaties werd waargenomen in zowel de vragenlijsten van coaches als atleten, met consistent significante verbeteringen gedurende het hele programma. Hoewel de atleten hun prestaties doorgaans hoger inschatten dan de coaches, waren hun verbeteringsbeoordelingen vrijwel identiek.