Bedrijven overal ter wereld ontsluiten het volledige potentieel van de hersenen

Het doel is om bewijsmateriaal te synthetiseren uit studies die perceptueel-cognitieve training in interactieve sportomgevingen onderzoeken, waarbij zowel de trainingsstructuren als de overdrachtseffecten naar sportprestaties worden beoordeeld.

Systematisch literatuuronderzoek van peer-reviewed studies waarin perceptueel-cognitieve training (bijv. video-gebaseerde taken, dynamische aandachtstaken, MOT-paradigma's) wordt toegepast op atleten, waarbij de resultaten worden gecategoriseerd naar niveau van transfer (dichtbij, gemiddeld, ver).

Trainingsprogramma's leiden consequent tot verbeteringen in getrainde taken (nabije transfer), maar het bewijs voor bredere prestatietransfer is zeer beperkt vanwege een gebrek aan studies. Variabiliteit in taakspecificiteit, uitkomstmaten en onderzoeksopzet bemoeilijkt de generaliseerbaarheid. Eén NeuroTracker studie werd echter beschouwd als betrouwbaar bewijs voor verre transfer naar topsportprestaties. De review benadrukt dat toekomstig onderzoek zich moet richten op cruciale factoren om transfer van perceptueel-cognitieve trainingsinterventies te garanderen.

Het doel van dit onderzoek is om de remmende effecten van fysiologische vermoeidheid op de cognitieve functie bij topsporters te beoordelen en te bepalen of perceptueel-cognitieve conditionering dergelijke effecten kan verminderen.

22 rugbyspelers uit de Top 14 van de Franse professionele rugbycompetitie werden verdeeld in twee groepen. De getrainde groep onderging 15 NeuroTracker Core-trainingssessies, terwijl de ongetrainde groep slechts 3 Core-sessies (zittend) deed om een ​​initiële basismeting vast te stellen. Alle atleten werden vervolgens met NeuroTracker gemeten tijdens het fietsen op een hometrainer met een intensiteit van 80% van hun maximale hartslag.

Voor de getrainde groep bleven de snelheidsdrempels NeuroTracker binnen 0,03% van hun basislijn (uitgevoerd zittend). Voor de ongetrainde groep daalden de snelheidsdrempels NeuroTracker met 30% ten opzichte van hun voorspelde basislijn. Ten eerste suggereren de bevindingen dat fysieke vermoeidheid de cognitieve functies op hoog niveau die door de NeuroTracker taak worden opgeroepen, aanzienlijk kan verminderen, zelfs bij ervaren professionals. Ten tweede geven de resultaten ook aan dat dergelijke effecten kunnen worden verzacht door voorafgaande perceptueel-cognitieve conditionering, met slechts 90 minuten gespreide training.

Het doel van dit onderzoek is om te bepalen of het werkgeheugen van de Canadese strijdkrachten kan worden verbeterd door middel van onbegeleide training op afstand met NeuroTracker als praktisch hulpmiddel voor prestatieverbetering.

‍

Zesenzestig soldaten van de Canadese strijdkrachten werden willekeurig toegewezen aan NeuroTracker -training (30 sessies gedurende twee weken), Dual n-back-training of een passieve controlegroep. De verbale en matrix-werkgeheugenspanne werden vóór en na de training beoordeeld, samen met de Multi-Attribute Task Battery: MATB-II, een test voor multitasking.

‍

Beide actieve groepen lieten een verbetering zien in de trainingstaken, met een toename van 10-50% in de werkgeheugenmetingen na de training. Er werd geen significante transfer gevonden voor de MATB-II multitasking-test.

Het doel van deze taak is om te onderzoeken hoe de mate van rijping, de achtergrond in sporttraining en stereopsis (diepteperceptie) de perceptueel-cognitieve prestaties beïnvloeden gedurende de kindertijd en adolescentie, met behulp van een 3D-taak voor het volgen van meerdere objecten (3D-MOT).

Jongeren in de leeftijd van pre-adolescent tot adolescent namen deel aan 3D-MOT-tests. De biologische rijping werd geschat aan de hand van standaard antropometrische indices, de trainingsachtergrond werd vastgelegd en stereoscopisch zicht werd gemeten met behulp van klinische diepteperceptietests. De verbanden tussen deze factoren en de 3D-MOT-prestaties werden geanalyseerd.

De prestaties bij dynamische visuele tracking verbeterden met de rijpingsstatus en waren hoger bij deelnemers met een gestructureerde trainingsachtergrond. Een beter stereoscopisch vermogen was onafhankelijk geassocieerd met betere 3D-MOT-prestaties. Deze bevindingen geven aan dat de perceptueel-cognitieve capaciteit, zoals gemeten met 3D-MOT, wordt beïnvloed door zowel de biologische ontwikkeling als de visuele diepteverwerking, wat de interpretaties van de ontwikkelingsprogressie in perceptueel-cognitieve vaardigheden bij adolescenten ondersteunt.

Het doel van dit onderzoek was om te bepalen of oudere mensen met klinisch vastgestelde cognitieve stoornissen, gepaard gaande met problemen met de fijne motoriek, meetbaar baat zouden hebben bij een korte cognitieve training.

Aan het onderzoek namen 38 oudere deelnemers deel, waarvan de helft met milde cognitieve stoornis (MCI) en de andere helft met milde dementie (MD). Zij voltooiden in totaal 36 trainingssessies met NeuroTracker . De Montreal Cognitive Assessment (MoCA)-test werd gebruikt om de cognitieve status bij aanvang te beoordelen, en er werden twee batterijen met tests voor de handmotoriek afgenomen, zowel vóór als na het trainingsprogramma.

De resultaten lieten duidelijke en significante verbeteringen zien na de training in beide tests voor handvaardigheid. Analyse wees uit dat slechts 90 minuten NeuroTracker training nodig was om deze voordelen bij deze populaties te bereiken. De onderzoekers concludeerden dat dit type interventie een brede impact kan hebben op de dagelijkse kwaliteit van leven van de ouder wordende bevolking.

‍

Het doel van dit onderzoek is om te bepalen of NeuroTracker training de perceptueel-cognitieve vaardigheden, die verband houden met besluitvormingsvaardigheden, bij politieagenten kan verbeteren.

Veertig elite-agenten van de politie namen deel aan een experiment met voor- en nametingen in een gesimuleerde taakomgeving met videobeelden. Het doel was om basisscores vast te stellen voor situationeel bewustzijn, anticipatievermogen en besluitvormingsvaardigheden. De deelnemers werden willekeurig verdeeld over een trainingsgroep, een controlegroep en een passieve groep. De trainingsgroep voltooide NeuroTracker sessies rond hun dienstrooster gedurende een periode van drie weken. De voor- en nametingen werden beoordeeld door vijf experts op het gebied van politieprocedures.

De resultaten van de gesimuleerde taak lieten een gemiddelde daling van de scores zien, de controlegroep bleef onveranderd, terwijl de NeuroTracker groep een gematigde stijging vertoonde. Over het algemeen werden verbeteringen in de NeuroTracker -scores waargenomen, maar deze varieerden op een atypische manier. Hoewel er enkele effecten op de besluitvormingsvaardigheden binnen de rechtshandhaving zichtbaar waren, kunnen vermoeidheid en stressgerelateerde effecten van actieve dienst de resultaten hebben beïnvloed.

Het doel van dit dubbelblinde cross-overonderzoek was om de effecten van 14 dagen ATP-suppletie (adenosine 5'-trifosfaat) op de visuele volgsnelheid, reactietijd, stemming en cognitie gemeten NeuroTracker te onderzoeken.

‍

Twintig volwassenen werden willekeurig verdeeld over een actieve PeakATP®-groep en een placebogroep en kregen gedurende 14 dagen supplementen. Vervolgens werden ze getest op 3 minuten fietsen met maximale intensiteit. Voor, direct na en 60 minuten na de test vulden alle deelnemers een NeuroTracker baselinevragenlijst (Dynavision D2), een vragenlijst over stemmingswisselingen (Profile of Mood States Questionnaire) en een cognitieve test (ANAM) in. Na nog eens 14 dagen zonder supplementen werden de actieve en controlegroep omgewisseld en werd de hele procedure herhaald.

‍

De resultaten NeuroTracker verbeterden bij de tweede testprocedure, maar de gemiddelde verschillen tussen de actieve en controlegroep waren verwaarloosbaar. Er werden geen significante interacties gevonden bij de andere beoordelingen, behalve bij de reactietijd, die significant verbeterde na ATP-suppletie. De resultaten suggereren dat ATP mogelijk kan helpen bij het verminderen van vermoeidheidsgerelateerde effecten van intensieve lichaamsbeweging, maar niet bij hogere cognitieve functies.

Om te beoordelen of het mechanisme van perceptueel-cognitieve training overdraagbaar is op ruimtelijke en semantische vaardigheden bij studenten.

‍

Zestig mannelijke leerlingen van de onderbouw van het voortgezet onderwijs werden willekeurig verdeeld over een NeuroTracker trainingsgroep (21 sessies gedurende 7 dagen) en een passieve controlegroep (geen training). Voor en na de training werden de Test of Spatial Ability en de Test Of Semantic Skills–Intermediate afgenomen.

De controlegroep vertoonde een verwaarloosbare verandering tussen de voor- en nametingen, terwijl de NeuroTracker groep een significante overdracht liet zien met een winst van ongeveer 50% in ruimtelijk inzicht en een winst van 55% in semantische vaardigheden. De onderzoekers concludeerden dat een NeuroTracker interventie de cognitieve vaardigheden van middelbare scholieren kan verbeteren.

Het doel van deze studie was om de relatie te bepalen tussen de snelheid van visuele tracking (NeuroTracker) en de reactietijd bij basketbalspecifieke prestatiemetingen.

Twaalf professionele NBA-basketballers (van de Orlando Magic) werden getest met een NeuroTracker basismeting van 1 sessie (6 minuten), een reactietijdmeting en de resultaten werden vergeleken met wedstrijdprestaties gedurende een NBA-seizoen. De analyse van de wedstrijdgegevens richtte zich op assists, turnovers, de verhouding assists/turnovers en steals.

Uit de resultaten blijkt dat de relaties tussen NeuroTracker baselines het sterkst gecorreleerd waren met de assist-to-turnover ratio en het aantal turnovers. Backcourt-spelers presteerden vaker beter dan frontcourt-spelers in assists en behaalden daardoor waarschijnlijk hogere NeuroTracker scores. De reactietijd was niet gerelateerd aan een van de basketbalspecifieke prestatiemetingen. Over het geheel genomen lieten de baselines van een enkele NeuroTracker sessie een significante correlatie zien met het vermogen van NBA-spelers om verschillende stimuli op het basketbalveld te zien en erop te reageren, wat resulteerde in betere prestaties.