Welkom bij de afdeling Onderzoek en Strategie van [bedrijfsnaam] in de snel veranderende wereld van vandaag.
In 2012 werd het me duidelijk hoe nauw fysieke motorische vaardigheden en cognitieve vermogens met elkaar verweven zijn. Dat jaar publiceerde ik een onderzoek naar de trainingsprestaties van topteams in de Europese rugbycompetities, de NHL en de Premier League. Alle teams in het onderzoek gebruikten NeuroTracker voor prestatietraining gedurende het seizoen 2010-2011.
Een belangrijke ontdekking die we deden, was dat zelfs kleine, simpele verschillen in training van invloed kunnen zijn op het vermogen van een atleet om zijn of haar prestaties te verbeteren. Zo ontdekten we bijvoorbeeld dat staan in plaats van zitten, invloed had op het vermogen van een atleet om gedurende 15 trainingssessies vooruitgang te boeken.
De mentale processen die nodig zijn voor evenwicht en proprioceptie bij het staan, belemmerden duidelijk het vermogen van deze atleten om op cognitief niveau te presteren en zich aan te passen. Dit is opmerkelijk, aangezien de mentale processen die hierbij betrokken zijn, veel minder complex zijn dan bij het beoefenen van sport.
Door de cognitieve drempel van deze atleten te trainen en te meten, beseften we voor het eerst hoe nauw de functies van lichaam en geest met elkaar verbonden zijn. Het toonde aan hoe nuttig neurowetenschappelijke instrumenten kunnen zijn om atletische vaardigheden op een geheel nieuw niveau te begrijpen.
Onze eerste bevindingen werden vervolgens diepgaander onderzocht in een andere studie met atleten van olympisch niveau in het Catalaans Topsportcentrum in Barcelona. Een NeuroTracker programma van 26 sessies werd gebruikt bij een selectie atleten uit verschillende sporten. Het programma begon met zitten, ging verder met staan en eindigde met een redelijk moeilijke evenwichtsoefening.
Na 14 initiële zittende sessies (elk 6 minuten) werd overgegaan op een staande oefening, waarna NeuroTracker scores daalden. Het is echter belangrijk op te merken dat de leercurve van de atleten slechts tijdelijk werd beïnvloed toen de taak veranderde van zittend naar staand. De atleten pasten zich namelijk snel weer aan hun NeuroTracker prestaties aan, met de verwachte leersnelheid.
Op dezelfde manier hadden we, toen we een derde, moeilijkere evenwichtsoefening toevoegden, opnieuw een aanvankelijk effect op NeuroTracker -scores, gevolgd door snelle verbeteringen (binnen 6 trainingssessies). Dit toonde aan hoe cruciaal de leermethodologie kan zijn. Met de juiste trainingsbelasting over tijd kunnen topsporters de uitdagingen van motorische vaardigheidsoefeningen , terwijl ze op verschillende mentale drempels presteren.
In de loop der jaren heb ik ook gezien in hoeverre atleten met langdurige training ongelooflijk hoge niveaus van fysiek-cognitieve taken kunnen bereiken. Bijvoorbeeld, de ontwikkeling van schaatsen op hoge snelheid op de loopband naar het hanteren van de puck met NeuroTracker snelheden die driemaal zo hoog zijn als normaal,
Opmerkelijk is dat ze, ondanks de overgang naar steeds uitdagendere taken, NeuroTracker -scores behielden die meer dan twee keer zo hoog waren als de gemiddelde basisscore voor professionele atleten. Dit betekent dat wat op het eerste gezicht een uitzonderlijk prestatieniveau lijkt, mogelijk haalbaar is met een verfijnde fysiek-cognitieve trainingsmethode.
Binnen de sportwetenschappen is het verbeteren van prestaties door middel van fysiek-cognitieve training nog relatief nieuw terrein. Dit komt van oudsher doordat er geen noemenswaardige trainingsmethoden bestonden om de hoge cognitieve belasting te simuleren die men ervaart tijdens wedstrijden onder hoge druk .
Naar mijn mening heeft dit zeker grote gevolgen voor professionele atleten, met name voor de veiligheid. Momenten van hoge druk tijdens wedstrijden, bijvoorbeeld, belasten atleten vaak mentaal te veel, terwijl er ook hoge eisen aan hun motorische vaardigheden worden gesteld. Dit maakt hen kwetsbaar voor blessures.
Hersenschuddingen in de NHL zijn een treffend voorbeeld. Onderzoek toont aan dat NHL-spelers bijzonder kwetsbaar zijn voor een onverwachte aanval vanuit de flank tijdens het schieten of passen van de puck. Hoewel dit slechts van korte duur is, is dit acute moment van hoge mentale en fysieke belasting verantwoordelijk voor meer dan de helft van de lichte traumatische hersenletsels (mTBI's) tijdens NHL-wedstrijden.
Ik vermoed dat er een vergelijkbaar patroon is voor blessures door botsingen in elke teamsport. De competitieve instincten van spelers zijn immers inherent gericht op het uitbuiten van de zwakke punten van de tegenstander.
Ik zal dit idee verder uitwerken in een vervolgartikel, waarin ik bespreek hoe een nieuwe studie aantoont dat cognitieve belasting een cruciale factor is in het risico op biomechanisch gerelateerde blessures. Verrassend genoeg lijkt dit zelfs het geval te zijn bij het uitvoeren van relatief eenvoudige bewegingen. Dit heeft dan ook verregaande implicaties voor de risico's in sportwedstrijden.
Nieuw bij NeuroTracker? Lees meer in het vorige blogbericht van professor Faubert.
Professor Faubert introduceert NeuroTracker
Welkom bij de afdeling Onderzoek en Strategie van [bedrijfsnaam] in de snel veranderende wereld van vandaag.
Begrijp waarom vooruitgang bij ADHD soms inconsistent aanvoelt en hoe je echte verbetering in de loop van de tijd kunt herkennen.
Ontdek waarom kinderen met ADHD zich intensief kunnen concentreren op sommige taken, maar moeite hebben met andere, en hoe je hen kunt helpen hun aandacht beter te reguleren.
Begrijp waarom vooruitgang bij ADHD soms inconsistent aanvoelt en hoe je echte verbetering in de loop van de tijd kunt herkennen.
NeuroTracker is een van de meest onderzochte systemen voor cognitieve training en wordt wereldwijd gebruikt in de topsport, het leger en voor het verbeteren van menselijke prestaties. Het is gebaseerd op 20 jaar neurowetenschappelijk onderzoek.
.png)