Een diepgaande blik in het atletische brein met professor Faubert

NeuroTracker de bedenker Professor Faubert, was onlangs te gast in de Goalie Hacks Podcast, gepresenteerd door Mike Santaguida. In een enerverende aflevering van 90 minuten, getiteld " De geheimen van visuele en cognitieve perceptie", doken de gerenommeerde neurowetenschapper en de professionele ijshockeykeeper diep in de perceptueel-cognitieve dimensie van het atletische brein. Professor Faubert deelde unieke inzichten achter de schermen van de vele NeuroTracker onderzoeken die de afgelopen tien jaar zijn gepubliceerd. In dit blog bespreken we de belangrijkste punten en delen we enkele belangrijke citaten van de professor zelf uit de aflevering.

Hoe het allemaal begon

Mike introduceerde professor Faubert als een van de meest vooraanstaande neurowetenschappers en psychofysici ter wereld. Nu NeuroTracker op het hoogste niveau van de sport, in de NFL, NHL, EPL en NBA, wordt gebruikt, rees de vraag hoe het allemaal begonnen was. Professor Faubert legde het oorspronkelijke doel uit: het bestuderen van perceptueel-cognitieve systemen en begrijpen hoe deze in de praktijk van menselijke prestaties worden toegepast. En, nog belangrijker, ontdekken of deze systemen trainbaar zijn.

"Een belangrijke vraag was: wat is het meest fundamentele element van aandacht om een ​​dynamische scène te verwerken, bijvoorbeeld, en hoe isoleren, meten en trainen we dat?"

Zijn poging om de vraag te beantwoorden leidde hem allereerst naar het volgen van meerdere objecten, een taak die in de psychofysica wordt gebruikt om te begrijpen hoe concurrerende eisen aan de aandacht worden verdeeld. Vervolgens integreerde hij de derde dimensie, voor de interpretatie van ruimtelijk dieptebewustzijn. Daarna voegde hij een breed beeldveld toe om het perifere visuele systeem uit te dagen. Ten slotte combineerde hij een snelheidsfactor om de moeilijkheidsgraad te optimaliseren en een precieze en objectieve meting te verkrijgen.

Professor Faubert beschreef hoe deze combinatie de eenvoudigste manier was om de aandachtselementen te isoleren die je hersenen nodig hebben om efficiënt te zijn en zoveel mogelijk informatie te verwerken. Dit definieert de meest fundamentele weergave van NeuroTrackerNeuroTrackerNeuroTracker NeuroTrackerNeuroTrackerNeuroTrackerNeuroTracker NeuroTrackerNeuroTrackerwaardevol in veel verschillende onderzoeksgebieden naar menselijke prestaties.

De overstap naar de sportwereld

Hoewel het onderzoek NeuroTracker niet in de sportwereld is ontstaan, gaf de uitvinder van de technologie toe:

"Ik ben gek op sport en ik wilde onderzoeken hoe we de wetenschap nuttig konden maken, wat over het algemeen een grote uitdaging is voor onderzoekers. Het begon met nieuwsgierigheid, zoals dat in de wetenschap altijd het geval is. Ik wilde kijken of we iets in de sportwereld konden introduceren en of zij daarvan konden leren."

Toen NeuroTracker nog een onderzoeksexperiment was in het Faubert Lab, kwamen Canadese topatleten en Olympiërs er al om zichzelf te testen met deze vorm van neurotechnologie in een virtuele omgeving. Vervolgens raakte Manchester United FCen ging in 2010 een samenwerking aan met NeuroTracker om het systeem verder te ontwikkelen en af ​​te stemmen op de behoeften van professionele sportteams.

"Dit soort wetenschap is voortgekomen uit vragen over hoe we concrete voordelen in de praktijk kunnen creëren, en dat leidde ons naar NeuroTracker dat de aandacht trok van atleten, en zo is het begonnen. Het was efficiënter dan ik ooit had durven dromen. Vervolgens bleef er bewijs opduiken dat we hiermee kunnen trainen, met steeds meer onderzoek dat de relatie met prestaties in de praktijk aantoont, en het blijft zich maar ontwikkelen."

Het nieuwe prestatieparadigma

Professionele atleten willen er alles aan doen om de beste te worden, maar vanuit het neurowetenschappelijke perspectief van professor Faubert is er een gebrek aan inzicht in hoe cruciaal de hersenen eigenlijk zijn. En zoals bij elke nieuwe paradigmaverschuiving zijn een open geest en een frisse manier van denken nodig.

"Als iemand zou zeggen dat fysieke fitheid niet belangrijk is voor sport, zou je worden uitgelachen. Maar als je zo'n twintig jaar terugkijkt, werd het niet op dezelfde manier beschouwd. Niet zoals we het nu zien, er was veel weerstand. Zelfs spelers van het Canadese hockeyteam zeiden: 'Ik speel geen hockey op hardloopschoenen'."

Net zoals iedereen begrijpt dat je meer moet doen dan alleen het spel spelen om uitzonderlijk te worden, zoals bijvoorbeeld trainen voor je fysieke conditie, kun je ook voordelen verwachten van het verbeteren van je cognitieve systemen.

"Het is hetzelfde met de hersenen, alleen staan ​​mensen daar niet bij stil."

Sporten zoals voetbal en basketbal maakten eerst een verschuiving door naar krachttraining en conditieverbetering, vervolgens naar sportwetenschap en ten slotte naar data-analyse. Elk van deze ontwikkelingen stuitte op weerstand en het duurde even voordat ze goed werden geaccepteerd. Nu bevinden we ons midden in een verschuiving naar de dimensie van cognitieve prestaties.

Een nieuw perspectief op atletische intelligentie

Als neurowetenschapper met een lange carrière heeft professor Faubert een flexibele kijk op de definitie van intelligentie, vooral in de sportwereld.

"We gebruiken onze hersenen op veel verschillende manieren, en als je kijkt naar wat sommige atleten doen, op welk niveau ze presteren, dan moet je daar bewondering voor hebben. Je moet je dus afvragen: wat voor systeem is daartoe in staat? Met die snelheid, die efficiëntie, die precisie, online... het is een verbazingwekkend systeem. Het is prachtig omdat het een zeer complex systeem is dat perfect op elkaar aansluit. De hersenen spelen hierin dus een zeer belangrijke rol."

Om de complexiteit van sport in termen van hersenprocessen te ontrafelen, legde hij de wisselwerking uit tussen interne en externe aandacht, en hoe sportomgevingen een storm van tegenstrijdige eisen creëren..."een soort touwtrekken".

Hij besprak ook hoe de eisen die aan de aandacht van atleten worden gesteld, veelzijdig zijn. Hij noemde met name hoe emotionele en psychologische eisen concurreren met bewuste, gerichte aandacht en gebeurtenisgerichte prikkels die van alle kanten op ons afkomen. De conclusie is dat sportprestaties op hoog niveau een hoog niveau van specifieke vormen van intelligentie vereisen.

"Er bestaat de mythe van de domme sporter, het idee dat je je hersenen niet nodig hebt en dat je alleen maar talent of goede vaardigheden hoeft te hebben. Een van de grote onderzoeken die ik met NeuroTracker publiceerde, uitgevoerd met professionele atleten, toonde het tegendeel aan."

Het in kaart brengen van atletisch potentieel

prominent op de homepage van Nature.com Professor Faubert publiceerde in 2013 een studie getiteld 'Professionele atleten beschikken over buitengewone vaardigheden om complexe en neutrale dynamische visuele scènes snel te lerenDeze studie bood een uniek inzicht in het atletische brein, omdat ze voor het eerst aantoonde dat de grijze massa van een topsporter een centrale factor is in zijn of haar vermogen om in de sport te slagen.

"Ik ken geen ander onderzoek waarbij honderden professionele atleten zijn getest terwijl ze daadwerkelijk een aspect van hun prestaties uitvoerden. Wij hebben dit gedaan met professionals uit de Premier League, de NHL, de Top 14 Rugby en NCCA-atleten. Professionals verbeterden veel sneller dan amateur-eliteatleten, die op hun beurt weer aanzienlijk sneller verbeterden dan studenten. Ik heb drie totaal verschillende groepen onderzocht."

De resultaten toonden aan dat topsporters een uitzondering vormen als het gaat om het ongelooflijke aanpassingsvermogen van hun hersenen. De studie bevestigde voor professor Faubert dat er iets bijzonders is aan het atletische brein.

"Er zat hier iets essentieels in, en NeuroTracker maakt gebruik van die bijzondere eigenschap van cognitieve systemen die geoptimaliseerd zijn om zich aan te passen aan dynamische en complexe situaties, zelfs aan neutrale situaties. Als ze zich veel sneller kunnen verbeteren, dan zijn dat de allerbeste atleten. Ik denk dat het bij echt geweldige atleten vooral draait om hoe snel ze hun vaardigheden kunnen aanpassen."

Zijn visie op het ontdekken van de volgende sportster is dat cognitieve aanpassingsvermogen cruciaal is bij het profileren van atleten, met name hun vermogen om nieuwe vaardigheden efficiënter te leren en te consolideren.

De balans tussen visie, energie en aandacht

Verderop in de podcast ging het gesprek over de psychofysica van de waarneming, en hoe wat we waarnemen wordt beperkt door de grenzen van de visuele informatie en kennis die we fysiek kunnen verwerken.

Professor Faubert gaf eerst zijn standpunt weer over het debat rondom visuele training, waarbij clinici en visuele coaches zich doorgaans specialiseren in ofwel een ooggerichte ofwel een hersengerichte aanpak. Het is niet verrassend dat hij de voorkeur geeft aan de hersengerichte aanpak.

"In tegenstelling tot het lichaam heeft het brein een constante energiestroom nodig. Het oog is heel bijzonder, omdat het neuronen rechtstreeks van licht en energie voorziet. Natuurlijk heb je goed zicht nodig om op hoog niveau te presteren, daar bestaat geen twijfel over, maar je kunt maar zoveel met je ogen doen. Het cruciale aan zien is dat het voor een groot deel draait om hoe je het interpreteert. Het grootste deel van je waarneming wordt gevormd door mentale processen, gebaseerd op slechts een greep uit wat je van de wereld ziet."

Professor Faubert ging hier in op hoe de hersenen en het lichaam een ​​gedeeld energie- en informatiesysteem vormen. Het is bijvoorbeeld bekend dat de cognitieve vermogens van mensen doorgaans achteruitgaan wanneer ze fysiek vermoeid zijn, omdat hun 'hersenreserves uitgeput raken'.

Het trainen van de weerstand tegen vermoeidheid

Zelfs met beperkte energie is aandacht een zeer flexibel systeem dat afhankelijk is van vele verschillende neurale netwerken. Het is zowel zeer dynamisch als trainbaar. Het feit dat de hersenen plastisch zijn, is de grootste ontdekking in de neurowetenschappen. Onderzoek met behulp van NeuroTracker in het Faubert Lab heeft aangetoond dat er ook op oudere leeftijd nog steeds sprake is van plasticiteit en dat cognitieve systemen zelfs tot het niveau van jonge volwassenen geoptimaliseerd kunnen worden.

Professor Faubert benadrukt dat neuroplasticiteit de efficiëntie van neurale netwerken kan verhogen, waardoor er mogelijk minder energie nodig is om dezelfde taken uit te voeren. "Dat is nu juist het hele punt van efficiëntie. Wanneer iets meer automatisch verloopt, kost het minder energie."

Deze nieuwsgierigheid leidde tot een onderzoek waarin sportwetenschap en neurowetenschap werden gecombineerd.

"Een van mijn studenten was een voormalig professioneel rugbyspeler die in de top 14 speelde. Hij was erg geïnteresseerd in het aspect van cognitieve vermoeidheid en of hersentraining voordelen kon opleveren. We gebruiktenNeuroTracker als meetinstrument voor aandacht, omdat je je concentratie moet behouden, het meet voortdurend drempelwaarden en het geeft een objectief resultaat."

De resultaten van het onderzoek toonden aan dat atleten die vooraf getraind waren met NeuroTracker, hun concentratievermogen optimaal konden houden, zelfs bij zware fysieke vermoeidheid. Daarentegen daalde het concentratievermogen van niet-getrainde rugbyspelers aanzienlijk bij langdurige fysieke inspanning.

De resultaten toonden aan de sportwereld aan dat de geest getraind kan worden om de effecten van acute of chronische fysieke vermoeidheid te weerstaan, cognitieve vaardigheden te behouden en de mentale focus onder druk op een optimaal niveau te houden.

We hopen dat je dankzij deze blog nieuwe inzichten hebt opgedaan over sportprestaties. Je kunt dieper in de materie duiken en de volledige Goalie Hacks Podcast-special gratis hier. Bekijk ook de vele andere geweldige afleveringen die de show dit jaar heeft uitgebracht, met gasten van hoog niveau zoals sportpsycholoog Len Zaichkowsky.

https://goaliehacks.com/podcast/

‍