Welkom bij de afdeling Onderzoek en Strategie van [bedrijfsnaam] in de snel veranderende wereld van vandaag.
In de sportwereld is voetbal uniek vanwege het doelbewuste gebruik van het onbeschermde hoofd om de bal te controleren en vooruit te brengen. Deze vaardigheid brengt uiteraard een risico op hoofdletsel met zich mee, en de sport is dan ook zeker risicovol. Hoofdletsel kan het gevolg zijn van contact tussen het hoofd en een ander hoofd (of andere lichaamsdelen), de grond, de doelpaal, andere onbekende objecten of zelfs de bal. Dergelijke botsingen kunnen leiden tot kneuzingen, botbreuken, oogletsel, hersenschuddingen of, in zeldzame gevallen, zelfs de dood. Coaches, spelers, ouders en artsen maken zich terecht zorgen over het risico op hoofdletsel bij voetbal.
Recent onderzoek toont aan dat bepaalde voetballers in zekere mate cognitieve stoornissen vertonen. Het is belangrijk om de oorzaken van deze tekortkomingen te achterhalen. Doelbewust koppen wordt vaak als oorzaak aangewezen, maar een nadere analyse van studies die zich specifiek op koppen richten, onthult methodologische tekortkomingen die de geldigheid van deze beschuldiging in twijfel trekken. In dit artikel bespreken we enkele belangrijke factoren die een rol spelen in het mogelijk onderschatte belang van subconcussieve impacten in het voetbal, evenals de implicaties hiervan voor motorische beperkingen en de daarmee samenhangende blessurerisico's.
Hoewel het onwaarschijnlijk is dat de subconcussieve impact van een opzettelijke kopbal een factor is in de geconstateerde tekortkomingen, is het onbekend of meerdere subconcussieve impacts blijvende gevolgen kunnen hebben. Bovendien is het onbekend of de geconstateerde tekortkomingen enige invloed hebben op het dagelijks leven.
Voetbal is verantwoordelijk voor een groot aantal subconcussieve incidenten in de sport: overmatig koppen (meer dan 1000 keer per jaar) kan subklinisch hersenletsel veroorzaken, waarvan de effecten minder goed gedefinieerd zijn dan die van hersenschuddingen in het algemeen. Hoewel de meeste gepubliceerde studies zich richten op universiteits- en professionele spelers, zijn de meeste voetballers amateurspelers in recreatieve competities.
Het koppen met het onbeschermde hoofd om de bal te sturen tijdens een wedstrijd wordt steeds vaker erkend als een belangrijke bron van blootstelling aan hersenschuddingen en sub-hersenschuddingen door herhaalde impact op het hoofd. Deze impacten zijn in verband gebracht met veranderingen in de hersenstructuur die zichtbaar zijn op neuroimaging, en met verminderde prestaties bij cognitieve taken, zowel bij kortdurende als langdurige blootstelling.
Een hersenschudding omvat verschillende klinische aspecten: symptomen, lichamelijke verschijnselen, gedragsveranderingen, cognitieve stoornissen en slaapstoornissen. De lichamelijke verschijnselen van een hersenschudding kunnen snel verdwijnen, maar sommige spelers kunnen blijvende beperkingen ondervinden.
De UEFA publiceerde in mei 2017 voor het eerst een oproep tot het indienen van onderzoeksvoorstellen, waarin potentiële onderzoekers werden gevraagd zich te richten op twee belangrijke thema's.
• Het bepalen van de belasting van het koppen in het jeugdvoetbal; het aanpakken van verschillen in de manier waarop koppen wordt aangeleerd tijdens voetbaltrainingen.
• Het beoordelen van verschillen in de frequentie en kenmerken van kopballen bij voetbalwedstrijden en trainingen, en in verschillende leeftijds- en geslachtscategorieën.
De voorste kruisband scheurt wanneer de spanningen waaraan deze wordt blootgesteld de mechanische eigenschappen ervan overschrijden. Extreme belasting van de knie kan echter worden versterkt door een afwijkende neuromusculaire controle in het onderbeen, met genderverschillen in heuprotatie en achtervoetpronatie in het transversale en frontale vlak.
Een hersenschudding kan ook leiden tot een verminderde houdingsstabiliteit door verstoring van de afferente signalen vanuit de cervicale wervelkolom, het vestibulo-oculaire systeem en het visuele systeem. Aanhoudende sensorimotorische stoornissen na het verdwijnen van de symptomen van een hersenschudding zouden waarschijnlijk bijdragen aan een verhoogd risico op blessures, en verder onderzoek is nodig. Deze neurocognitieve stoornissen zijn waarschijnlijk nauw verweven met neuromusculaire controle, motorisch leren en andere aspecten die cruciaal zijn voor de prestaties en veiligheid van de atleet.
Vanuit het perspectief van sporttraumatologie en -revalidatie zouden we allereerst interventiemodellen moeten ontwikkelen die het mogelijk maken om de neurocognitieve prestaties te beoordelen en atleten met een verhoogd blessurerisico te identificeren. Daarnaast zouden neuromusculaire trainingsprogramma's in het revalidatieproces steeds uitdagendere taken moeten omvatten.
De voordelen van het gebruik van taken zoals dubbele aandacht tijdens klinische beoordelingen worden momenteel onderzocht bij de beoordeling en behandeling van hersenschuddingen. Deze strategie kan met succes worden toegepast op screening naar het risico op een ACL-blessure, en neurocognitieve strategieën kunnen worden ingezet bij de preventie en revalidatie van ACL-blessures. Sportactiviteiten vereisen het initiëren en handhaven van de juiste uitvoering van dynamische activiteiten in een complexe, snel veranderende omgeving. Het succes van elke actie is afhankelijk van vrijwillige en onvrijwillige motorische commando's die worden gemoduleerd door sensorische verwerking, aandacht en motorische planning.
De beoordeling van symptomen van een hersenschudding is een hoeksteen bij de evaluatie van personen met dit letsel (P. McCrory et al., 2013). Symptomen van een hersenschudding worden echter doorgaans alleen op verschillende tijdstippen na het letsel beoordeeld. Met andere woorden, artsen weten meestal niet wat de symptomen van een patiënt vóór het letsel waren, oftewel het basisniveau van de symptomen.
Onderzoekers hebben vastgesteld dat de basisniveaus van symptomen die verband houden met een hersenschudding bij gezonde personen aanzienlijk variëren. Sommige personen melden bij aanvang geen symptomen, terwijl anderen juist veel symptomen ervaren (Iverson & Lange, 2003). Er zijn verschillende verklaringen geopperd voor deze variabiliteit in symptomen bij gezonde personen, waaronder de overlap tussen symptomen die verband houden met een hersenschudding en symptomen van andere gezondheidsproblemen, zoals vermoeidheid, orthopedische blessures en lichamelijke ziekten (Piland, Ferrara, Macciocchi, Broglio & Gould, 2010). Veel verschillende gezondheidsproblemen hebben symptomen gemeen, zoals hoofdpijn, vermoeidheid, duizeligheid en slaapproblemen, die allemaal vaak voorkomen na een hersenschudding
NeuroTracker is een voorbeeld van een uitstekend hulpmiddel voor het vaststellen van de neurocognitieve status van een atleet. Dit soort neurotechnologieën zou een waardevol hulpmiddel kunnen zijn bij revalidatie, bijvoorbeeld voor het monitoren van symptomen van een hersenschudding en de meer subtiele langetermijngevolgen van hoofdletsel.
Neurowetenschap zal blijven bijdragen aan het ontrafelen van de manieren waarop de hersenen en het centrale zenuwstelsel de motorische controle beïnvloeden en bepalen, en de mechanistische fouten in de motorische controle die leiden tot niet-contactgerelateerde letsels aan de onderste ledematen. Een slechte basis neurocognitieve prestatie of een verminderde neurocognitieve prestatie als gevolg van slaapgebrek, psychische stress of een hersenschudding kan het risico op daaropvolgend letsel aan het bewegingsapparaat verhogen. Preventieprogramma's voor hoofdletsel gaan veel verder dan alleen ACL-letsel en zullen ook de preventie van aantasting van de neurale functie en neurocognitie bevorderen.
Als je dit onderwerp verder wilt onderzoeken, kun je mijn recent gepubliceerde open-access artikel hier lezen.
Of als je meer wilt weten over het belang van de cognitieve dimensie in sportprestaties, lees dan dit eerdere blogartikel dat ik schreef voor de rubriek 'Experts Corner'.
3 redenen waarom de hersenen allesbepalend zijn in de sport
Welkom bij de afdeling Onderzoek en Strategie van [bedrijfsnaam] in de snel veranderende wereld van vandaag.
Begrijp waarom vooruitgang bij ADHD soms inconsistent aanvoelt en hoe je echte verbetering in de loop van de tijd kunt herkennen.
Ontdek waarom kinderen met ADHD zich intensief kunnen concentreren op sommige taken, maar moeite hebben met andere, en hoe je hen kunt helpen hun aandacht beter te reguleren.
Begrijp waarom vooruitgang bij ADHD soms inconsistent aanvoelt en hoe je echte verbetering in de loop van de tijd kunt herkennen.
NeuroTracker is een van de meest onderzochte systemen voor cognitieve training en wordt wereldwijd gebruikt in de topsport, het leger en voor het verbeteren van menselijke prestaties. Het is gebaseerd op 20 jaar neurowetenschappelijk onderzoek.
.png)