Het voetbalaspect volledig begrijpen

Voetbal, of 's werelds meest populaire sport, is een fantastische sport. Miljoenen mensen kijken ernaar en genieten ervan, en het smeedt culturele banden over de hele wereld. Als voormalig profvoetballer van West Ham United en specialist in menselijk gedrag, ben ik ervan overtuigd dat sport een belichaamde expressie moet zijn en dat we de hele ervaring van een prestatie moeten begrijpen.

Hier zie ik twee belangrijke uitdagingen voor het moderne voetbal. Ten eerste de psychologische dimensie. Sporten zoals voetbal brengen weliswaar roem en rijkdom, maar verrassend genoeg ook veel druk met zich mee die de mentale gezondheid van een atleet kan schaden. Ten tweede is er de fascinerende dimensie van mentale prestaties. Topspelers beschikken over meta-vaardigheden die verder gaan dan het fysieke. Atleten moeten deze vaardigheden aanscherpen en benutten om de sport volledig te beheersen.

Hier zal ik dieper ingaan op beide dimensies.

De druk van het spel

We laten in het voetbal dingen gebeuren die we nergens anders zouden toestaan. Om de een of andere reden bestaat er een misverstand dat we geen aandacht hoeven te besteden aan het mentale welzijn van spelers. De waarheid is juist het tegenovergestelde. In de sport moeten we meer aandacht besteden aan het welzijn van spelers, coaches, stafleden en managers. Het gaat om meer dan alleen de sport.

Het is van essentieel belang om het psychologische aspect te begrijpen, niet alleen voor de prestaties, maar ook om van het spel te houden in plaats van bang te zijn voor de druk die het met zich mee kan brengen. Spelers worstelen om zichzelf vanuit een menselijk perspectief te zien, gevangen in een bubbel. Voetbal wordt iets wat ze doen en niet langer iets waar ze zich mee verbonden voelen.

Het is ook niet makkelijk met het publiek of zelfs de fans. In de huidige sport worden spelers simpelweg beoordeeld op hun salaris, in plaats van op wie ze zijn qua hart en ziel. Professionals die hun leven aan hun sportcarrière wijden, worden van de ene op de andere dag slachtoffer van de media, zelfs voor de meest onbenullige dingen.

In het Verenigd Koninkrijk komen succesvolle voetballers vaak uit achterstandswijken. Ik ben opgegroeid met de straatcultuur en denk dat psychologie daar een rol in speelt – voetballers moeten verrassend sterk zijn om de druk van een succesvolle carrière te doorstaan.

De uitdagingen van de clubcultuur

Trainers hebben een grote invloed op spelers, maar coachen is een kunst die moeilijk onder de knie te krijgen is. In de Premier League moeten teams rekening houden met de realiteit dat er volgend seizoen mogelijk een nieuwe trainer komt, met alle nieuwe staf die daarbij hoort. Een team kan ook op elk moment nieuw talent aantrekken en een voetballer die al jaren voor de club speelt, zomaar verkopen. De commerciële kant van het voetbal sijpelt onvermijdelijk door in de trainerscultuur van de club. Wat ik heb geleerd, is dat clubs de neiging moeten overwinnen om een ​​kloof te creëren tussen de staf en de spelers die ze begeleiden.

Om een ​​idee te geven: er is een trend bij clubs om de trainingsvelden van het eerste elftal te scheiden van die van de jeugdspelers. Aanstormend talent mist daardoor de inspiratie en de begeleiding die de topspelers doorgeven. Dat is dus een voorbeeld van het onderschatten van de kracht van de clubcultuur voor het ontwikkelen van toekomstig talent.

Coaches zijn natuurlijk belangrijk voor spelers, maar ouders spelen ook een ongelooflijk belangrijke rol tijdens die cruciale ontwikkelingsjaren in de tienerjaren. Helaas hebben ze vaak te veel vertrouwen in de club en beseffen ze niet dat professionele teams in de eerste plaats een bedrijf zijn. Ze hebben niet altijd het beste voor met hun spelers.

Het goed doen

Sir Alex Ferguson was een toonbeeld van sportief leiderschap. Hij was iemand die spelers met natuurlijke leiderschapskwaliteiten echt kon betrekken en hun talenten kon benutten om de rest van het team te inspireren. Bijzondere spelers kunnen een goede band opbouwen op sociaal vlak en de ware essentie van het spel naar boven halen.

Zelfs als wereldsterren zoals Cristiano Ronaldo niet pasten bij de stijl van Sir Alex Ferguson, was hij flexibel genoeg om zijn gedrag aan te passen aan de behoeften van zijn team, ook met de generatiewisselingen. Hij luisterde ook naar de spelers en bouwde een band met hen op. Zij beschikken immers over veel ervaring en kennis die ze konden delen om hun coaches te helpen hun werk beter te doen.

Het allerbelangrijkste aan Sir Alex Ferguson was waarschijnlijk dat hij spelers kon laten geloven in de filosofie van de clubcultuur en deze ook daadwerkelijk kon uitdragen. Na een wedstrijd spraken de spelers over de club alsof het een familie was. Zo bouw je echt sterke relaties tussen spelers op.

Uit mijn eigen ervaring als consultant voor profvoetballers, en uit diepgaande gesprekken met talloze voetbalsterren, heb ik geleerd dat alles begint met respect voor de spelers. Dit is vooral belangrijk bij jeugdspelers: als ze je vertrouwen, kun je ze begeleiden. Uiteindelijk draait het bij een geweldig team om een ​​hechte band.

De onuitgesproken dimensie van performance

De Premier League staat bekend als de meest vermakelijke voetbalcompetitie ter wereld. Als je het nader bekijkt, zie je een kleine groep topspelers die zich onderscheiden van de rest. De anderen zijn fysiek net zo goed, maar missen de mentale voorsprong die hen naar het hoogste niveau brengt. Uiteindelijk is het hun mentaliteit die doorslaggevend is.

Allereerst moet een speler een enorme hoeveelheid visuele informatie verwerken. Elke halve seconde moeten ze beelden in hun hoofd reconstrueren en vervolgens de onbelangrijke beelden verwijderen. Daarna moeten ze zaken beoordelen zoals de bewegingssnelheid van de spelers, de baan van de bal die naar hen toe komt, met welke voet ze de bal gaan controleren, welke kant van de voet ze gebruiken en hoeveel balcontacten ze zullen hebben. En dit alles moet gebeuren op wedstrijdtempo.

Na die halve seconde is de situatie veranderd, dus moeten ze dat proces opnieuw doorlopen. In de Premier League wordt het spel steeds sneller, en daardoor zijn de spelers van tegenwoordig technisch veel beter dan vroeger. Ze moeten simpelweg in staat zijn om op dit mentale niveau te presteren.

Wat ik niet begrijp, is waarom we het niet hebben over deze hele dimensie van prestatie, of waarom we spelers niet gewoon laten inzien hoe belangrijk het is wat er in hun hoofd omgaat. Alle coaches weten dat besluitvorming cruciaal is. Maar ik kan je uit eigen ervaring vertellen dat ik als professional alleen maar advies kreeg van een coach langs de zijlijn die riep: 'Besluitvorming!' Het probleem is dat we deze vaardigheden, die zich tussen de oren afspelen, niet daadwerkelijk aanleren en onderwijzen.

Onbewuste competentie

Bij subliem voetbal zie je een soort telepathie tussen de spelers. Ze weten precies hoe iemand beweegt en kunnen voorspellen wat diegene van plan is te doen voordat het gebeurt. Een deel daarvan heeft te maken met het rekening houden met je teamgenoten. Maar meer nog, er moet sprake zijn van automatisme en een staat van flow.

Dit noem ik 'onbewuste competentie' - waarbij spelers kunnen vertrouwen op hun fysieke vaardigheden, situationeel bewustzijn en besluitvorming, zonder ergens te veel over na te hoeven denken. Er is simpelweg niet genoeg tijd.

Sommige topspelers verwerven onbewuste competentie door hun natuurlijke talenten, toewijding aan zelfontwikkeling en hard werken. Voor de rest lijkt het een raadsel, maar dat is het niet. Er zijn manieren om dit succesingrediënt te ontwikkelen en die moeten door coaches worden aangeleerd. Om te beginnen zijn er een aantal uitstekende mentale trainingstechnieken die teams nu al kunnen toepassen.

Zo plaatste ik onlangs een blog naast elkaar gebruikten NeuroTracker. Toen ik het voor het eerst probeerde, was de waarde ervan voor de sportwereld me meteen duidelijk. Dit is een tool die iedereen kan gebruiken om snel zijn of haar verwerkingssnelheid en nauwkeurigheid bij het nemen van beslissingen te verbeteren. Ik heb zelfs de uitvinder, professor Faubert, geïnterviewd om de NeuroTrackermethodologie en wetenschap achter NeuroTracker in mijn boek te.

Coaches moeten zich allereerst verdiepen in het cognitieve aspect van voetbal en de werkelijke waarde inzien van hoe mentale training spelers kan transformeren. Maar ook atleten kunnen zelf het initiatief nemen om hun eigen cognitieve ontwikkeling te bevorderen.

Ik heb onlangs Soccology met als doel atleten, coaches en zelfs ouders te ondersteunen bij het begrijpen van de volledige ervaring van sportprestaties vanuit het perspectief van voetbal.

‍