Afbeelding

Leren vliegen in een straalvliegtuig is extreem veeleisend. Niet alleen is een hoge mate van vaardigheid nodig, gecombineerd met een enorme hoeveelheid informatie die van het dashboard van het vliegtuig moet worden verwerkt, dit alles moet ook nog eens onder hoge fysieke belasting gebeuren. Het kost honderden uren training om een ​​straalvliegtuigpiloot te worden. Dit brengt hoge kosten met zich mee, en de snelheid waarmee piloten leren, verschilt sterk. De luchtvaartindustrie worstelt al jaren met de vraag hoe de effectiviteit van trainingen te meten is.

In een baanbrekend onderzoek is een nieuwe methode ontwikkeld om te achterhalen wat er zich afspeelt in het hoofd van piloten wanneer ze de lucht in gaan. In een gezamenlijk onderzoeksproject bundelden het Faubert Lab , het Operator Performance Lab van de Universiteit van Iowa , de Universiteit van Montreal en Collins Aerospace (een bedrijf gespecialiseerd in avionica en simulatietraining) hun expertise om een ​​innovatieve manier te ontwikkelen om de mentale belasting van het vliegen te meten.

Een vliegend experiment

In een experimentele combinatie van mens-machinetechnologie was een Aero Vodochody L-29 straalvliegtuig uitgerust met een NeuroTracker systeem in het dashboard, en de piloten waren voorzien van oogvolg- en ECG- apparatuur.

Deze opstelling werd ook nagebootst in een vluchtsimulator. Het doel was om objectief de cognitieve en fysiologische belasting te meten bij drie niveaus van vluchtmanoeuvres, de effecten op de prestaties te beoordelen en deze te vergelijken voor zowel echte als gesimuleerde vluchten.

Training en testen

De piloten in het onderzoek voltooiden eerst een NeuroTracker -programma van 15 sessies om een ​​verhoogd cognitief basisniveau vast te stellen. Vervolgens voerden ze een eerste reeks live en gesimuleerde testvluchten uit met vliegmanoeuvres van lage, gemiddelde en hoge moeilijkheidsgraad, zoals het uitvoeren van steile klimmen met rolbewegingen binnen een bepaalde tijdsduur.

Oogbewegingen en hersensignalen werden gemeten, samen met een analyse van de technische prestaties. In een tweede ronde herhaalden ze dezelfde testprocedure, maar met een extra element: piloten moesten ook NeuroTracker gebruiken tijdens het uitvoeren van manoeuvres. De theorie van de onderzoekers was dat NeuroTracker de ongebruikte cognitieve capaciteit van de piloot zou meten. Dit zou op zijn beurt de mentale belasting van elke taak aan het licht brengen – iets wat nog nooit eerder was geprobeerd.

Wat werd er ontdekt?

De eisen die aan de hersenen werden gesteld, bleken bij alle tests verrassend hoog te zijn. Het vermogen van de piloten om NeuroTracker uit te voeren, werd drastisch verminderd, waardoor bijna al hun beschikbare cognitieve capaciteit werd verbruikt. Dit effect nam consistent toe naarmate de vliegmanoeuvre moeilijker was. De simulator had minder invloed op de mentale en fysiologische belasting dan een echte vlucht, een bevinding die met name interessant is voor het vaststellen van de beperkingen van virtuele training.

Hoe het toegepast kan worden

Door de werkdruk van piloten in verschillende scenario's te meten, parallel aan prestatiecijfers, kan deze aanpak worden gebruikt om de trainingscapaciteit van een piloot te beoordelen en de trainingsbelasting af te stemmen op zijn of haar specifieke behoeften.

De voordelen zouden bestaan ​​uit een lager percentage mislukte trainingen en een sneller leerproces dankzij goed geoptimaliseerde trainingsprogramma's. Daarnaast kan het evalueren van de beschikbare cognitieve capaciteit ook een indicatie geven van de prestatiebereidheid.

Bekroonde studie

Het onderzoek werd onlangs gepresenteerd op I/ITSEC (Interservice/Industry Training, Simulation and Education Conference) – 's werelds grootste bijeenkomst van professionals in de simulatie- en trainingsindustrie. Vanwege de reële behoefte aan oplossingen die de kostenefficiëntie en effectiviteit van personeelstraining verbeteren, werd het bekroond met de prijs voor 'Beste Paper' op het gebied van training. Militaire leiders beschreven het als de 'eerste objectieve maatstaf voor operationele paraatheid'. De studie vormt de eerste fase van een meerjarig onderzoeksproject, waarbij momenteel ervaren piloten worden getest voor de volgende fase.

Studiereferentie

Perceptueel-cognitieve en fysiologische beoordeling van de trainingseffectiviteit

Interservice/Industriële Training, Simulatie en Onderwijsconferentie (I/ITSEC) 2017

‍

Volg ons

blog-arrow.png

Begin met NeuroTracker

Dank u wel! Uw inzending is ontvangen!
Oeps! Er is iets misgegaan tijdens het verzenden van het formulier.

Onderbouwd door onderzoek

Effect van perceptueel-cognitieve training op het voorstellingsvermogen bij atleten
Effect van perceptueel-cognitieve training op het voorstellingsvermogen bij atleten

Welkom bij de afdeling Onderzoek en Strategie van [bedrijfsnaam] in de snel veranderende wereld van vandaag.

Volg ons

Gerelateerd nieuws

John McMahon
15 september 2026
Als het vluchtplan verandert: de cognitieve uitdaging van aanpassen in de lucht

Dit artikel onderzoekt hoe de eisen van de luchtvaart vereisen dat men herkent wanneer de realiteit verandert, zich snel genoeg reorganiseert om gelijke tred te houden, en dit alles zonder ooit de primaire taak van het besturen van het vliegtuig te onderbreken.

Luchtvaart
NeuroTrackerX-team
NeuroTrackerX-team
10 september 2026
Waarom piloten vooruit moeten denken ten opzichte van het vliegtuig

Piloten bepalen niet alleen waar het vliegtuig zich bevindt, ze anticiperen ook voortdurend op de volgende bestemming. Dit artikel onderzoekt hoe voorspellingen, werkbelastingbeheer en inzicht in toekomstige situaties piloten helpen om het vliegtuig een stap voor te blijven.

Luchtvaart
Scott Kozak
Scott Kozak
17 juni 2024
Samenwerking tussen NeuroTracker , de Amerikaanse luchtmacht en NASA

Scott Kozak, president van NeuroTracker , geeft inzicht in de fascinerende onderzoeksamenwerkingen met de Amerikaanse luchtmacht.

Geen artikelen gevonden.
X
X