Waarom cognitieve training een opkomende trend is in de atletiek

Door Josh Freedland

Als het gaat om het verbeteren van sportprestaties, is cognitieve training nog een relatief nieuw concept. De opvattingen over wat er precies wordt verstaan ​​onder prestatietraining voor atleten veranderen echter wel. Dit geldt met name voor topsporters. Desondanks integreren niet alle atleten cognitieve training in hun trainingsschema, deels vanwege de huidige trainingscultuur binnen de sport en de algemene perceptie van hersentraining.

Een gevestigde cultuur uitdagen

Zoals in de meeste sectoren het geval is, heerst er ook in de atletiekwereld een diepgewortelde cultuur. Af en toe duikt er een nieuwe trend op die de gangbare praktijken ter discussie stelt, maar er is vaak sprake van veel weerstand tegen verandering. Er bestaat immers al decennialang een vaste manier van werken, en een cultuur kan niet zomaar van de ene op de andere dag veranderen. Een cultuur kan echter wel in de loop der tijd veranderen. Sterker nog, deze verandering heeft zich al eerder voorgedaan in de fitnessbranche.

Het aanzetten tot een culturele revolutie

In de jaren vijftig en zestig Jack LaLanne de Amerikaanse fitnessrevolutie op gang te brengen met "The Jack LaLanne Show". Hij was verantwoordelijk voor de introductie van krachttraining en voeding bij het grote publiek, hoewel ook hij in de jaren dertig aanvankelijk weerstand ondervond tegen zijn avant-gardistische fitnessideeën.

Trainers verboden hun atleten bijvoorbeeld om gewichten te tillen, omdat ze dachten dat ze daardoor te traag en te gespierd zouden worden. We weten nu echter dat krachttraining atleten juist sneller en sterker maakt. joggen werd in de jaren 60 populairder en een van de eerste fitnessketens van het land opende in Venice Beach, Californië.

In de decennia die volgden, begonnen steeds meer fitnesscentra deel te nemen aan deze culturele verschuiving. Fitnessketens schoten als paddenstoelen uit de grond in het hele land en bedrijfsfitnessruimtes in kantoorgebouwen werden erg populair. Mensen begonnen zich te realiseren wat de talloze voordelen van fysieke fitheid waren voor de productiviteit, het welzijn en de levensverwachting van werknemers. Geleidelijk aan werden fysieke fitheid en een bezoek aan de sportschool een vast onderdeel van de Noord-Amerikaanse cultuur.

Revolutie in atletische prestaties

Nu staat er een nieuwe revolutie in sportprestaties op het punt van uitbreken. Steeds meer mensen beginnen de waarde van cognitieve training in te zien en omarmen deze innovatie in de sport. Wat de meeste mensen zich echter niet realiseren, is hoe lang de pioniers deze trainingstechniek al gebruiken. Cognitieve training wordt namelijk al tientallen jaren toegepast in de professionele sport en levert daarmee positieve resultaten op.

Zo werd onlangs bijvoorbeeld onthuld dat Michael Jordan in het geheim stroboscopische lichttraining gebruikte toen hij voor de Chicago Bulls. Jordan gebruikte deze trainingsmethode om visuele signalen beter te interpreteren, zich beter te concentreren bij de vrije worplijn en het spel perceptueel te vertragen. Bovendien hoef je alleen maar naar de Super Bowl van dit jaar te kijken om te zien dat er een fitnessrevolutie gaande is.

Zowel de Atlanta Falcons als de New England Patriots gebruiken cognitieve trainingstechnieken om de concurrentie een stap voor te blijven. Matt Ryan en Tom Bradystaan ​​bijvoorbeeld bekend als fervente aanhangers van cognitieve training. Ryan, de NFL MVP van 2016, vertelde de New York Times zelfs dat hij NeuroTracker, een hulpmiddel voor cognitieve training, gebruikt om zijn situationeel bewustzijn te verbeteren. Steph Curry, de NBA MVP van 2015/2016, gebruikt ook cognitieve training in de vorm van stroboscopische brillen om zijn prestaties te optimaliseren.

Een concurrentievoordeel behalen

Hoewel deze atleten niet per se de grootste, snelste of sterkste zijn, is het niet verwonderlijk dat ze de concurrentie in hun respectievelijke sporten domineren. Om een ​​concurrentievoordeel te behalen, is het duidelijk dat ze zowel hun lichaam als hun geest trainen.

Ondanks de bewezen resultaten omarmt niet iedereen plotseling cognitieve training. Het publiek moet nog steeds worden voorgelicht over neuroplasticiteit en de toepassingen en effecten van cognitieve training op prestaties. Neuroplasticiteit, dat betrekking heeft op het vermogen van de hersenen om te veranderen en zich aan te passen aan nieuwe situaties en veranderingen in de omgeving, wordt ondersteund door decennia van gedegen wetenschappelijk onderzoek. Geavanceerde technologieën maken gebruik van het concept van neuroplasticiteit om cognitieve trainingsinterventies te ontwikkelen die cognitieve functies verbeteren en herstellen.

Met een betere toegang tot informatie zouden mensen minder sceptisch moeten staan ​​tegenover het integreren van nieuwe methoden in hun trainingsschema's. Zodra een duidelijk prestatievoordeel is vastgesteld en bewezen, zal deze trend ongetwijfeld ingeburgerd raken in onze trainingsgewoonten. Maar voorlopig moeten de meeste mensen nog een inhaalslag maken.

‍