Bedrijven overal ter wereld ontsluiten het volledige potentieel van de hersenen

Het doel van dit onderzoek is om de haalbaarheid te onderzoeken van een cognitieve therapie op afstand voor mensen die hersenletsel hebben overleefd, door middel van een trainingsprogramma voor thuis.

Bij twintig oudere volwassenen (mannen en vrouwen) werd de cognitieve gezondheidstoestand beoordeeld met behulp van een zelfrapportagevragenlijst en de Mini-Mental State Examination (MMSE). Zij werden als cognitief gezond beschouwd. De deelnemers, die thuis deelnamen, kregen een NeuroTracker -training en voltooiden twintig trainingssessies gedurende vijf weken. De werving, retentie, therapietrouw en ervaring van de deelnemers werden gebruikt als indicatoren voor de haalbaarheid. Ook de scores per individuele sessie, de algehele verbetering en de leersnelheid tussen de groepen werden beoordeeld.

De interventie op afstand bleek over het algemeen zeer haalbaar. Dit werd ondersteund door een hoge werving en retentie, een therapietrouw van 90% en het gebruiksgemak van het programma. Verschillen in schermgrootte en 3D-technologie lieten geen verschil zien in de cognitieve voordelen van de training, met significante verbeteringen in taakprestaties gedurende het hele programma, die ook vergelijkbaar waren met training in een laboratorium. De onderzoekers concludeerden dat NeuroTracker een veelbelovende optie biedt voor cognitieve training thuis, zowel voor cognitief gezonde volwassenen als voor mensen die hersenletsel hebben overleefd.

Om te beoordelen of het mechanisme van perceptueel-cognitieve training overdraagbaar is op ruimtelijke en semantische vaardigheden bij studenten.

‍

Zestig mannelijke leerlingen van de onderbouw van het voortgezet onderwijs werden willekeurig verdeeld over een NeuroTracker trainingsgroep (21 sessies gedurende 7 dagen) en een passieve controlegroep (geen training). Voor en na de training werden de Test of Spatial Ability en de Test Of Semantic Skills–Intermediate afgenomen.

De controlegroep vertoonde een verwaarloosbare verandering tussen de voor- en nametingen, terwijl de NeuroTracker groep een significante overdracht liet zien met een winst van ongeveer 50% in ruimtelijk inzicht en een winst van 55% in semantische vaardigheden. De onderzoekers concludeerden dat een NeuroTracker interventie de cognitieve vaardigheden van middelbare scholieren kan verbeteren.

Het doel van dit onderzoek is om de relatie tussen NeuroTracker baselines en prestatiecijfers van voetballers gedurende twee professionele seizoenen te onderzoeken.

Elf professionele Griekse voetballers van twee grote clubs uit de Super League voltooiden een NeuroTracker sessie van 6 minuten als basismeting. Met behulp van het Wyscout-analyseplatform werden wedstrijdspecifieke prestatiegegevens verzameld, waaronder: winst/verlies van het team, acties met/zonder gele kaart, dribbels, steekpasses, voorwaartse passes en assists.

Statistische analyse toonde aan dat NeuroTracker basisscore significant correleerde met acties tijdens winst/verlies van het team, het totale aantal acties zonder gele kaart, steekpasses, voorwaartse passes en assists. De onderzoekers suggereren dat dergelijke basisscores een cruciale en praktische rol kunnen spelen bij het evalueren van de prestaties van voetballers onder de druk van professionele competitie.

Het doel van dit onderzoek is om te bepalen of individuen die op professioneel niveau videogames spelen in de esports-industrie, verschillen van amateur-videogamespelers wat betreft hun cognitieve en leervermogen.

Veertien professionele topgamers en zestien recreatieve videogamespelers werden beoordeeld aan de hand van een reeks standaard neuropsychologische tests die de verwerkingssnelheid, aandacht, geheugen, executieve functies en handvaardigheid evalueerden. Daarnaast voltooiden beide groepen vijftien NeuroTracker sessies om dynamische visuele aandacht en leervermogen te beoordelen.

Professionele spelers lieten het grootste prestatievoordeel zien ten opzichte van amateurspelers op het gebied van visueel-ruimtelijk geheugen (Spatial Span), met meer bescheiden voordelen voor selectieve en volgehouden aandacht (d2 Test of Attention) en auditief werkgeheugen (Digit Span). Professionele spelers hadden ook aanzienlijk hogere initiële snelheidsdrempels op NeuroTracker, waarbij het voordeel gedurende de 15 sessies marginaal toenam. Over het geheel genomen differentieerden de cognitieve assessments de professionele en amateurgroepen, maar er was een verwaarloosbare correlatie tussen deze resultaten en de game-ervaring in beide groepen. Concluderend kunnen we stellen dat gestandaardiseerde cognitieve assessments enkele verhoogde vaardigheden van professionele gamers aan het licht brachten, maar dat de baselines en leersnelheden NeuroTracker veel gevoeliger vergelijkingsmaatstaven boden.

Het doel is om het visuele waarnemingsvermogen van motortaxichauffeurs te verbeteren door middel van een NeuroTracker -training.

‍

Zestig motortaxichauffeurs uit Chonburi, Thailand, namen vrijwillig deel aan het onderzoek en werden willekeurig verdeeld over een experimentele en een controlegroep. De experimentele groep volgde gedurende vijf weken tweemaal per week een training van 30 minuten NeuroTracker . Beide groepen vulden vóór en na de training de Development Test of Visual Perception – Adolescent and Adult (DTVP-A) in.

Uit de resultaten bleek dat de experimentele groep na de training een significant hogere score behaalde op de visuele waarnemingstest. Bovendien steeg de gemiddelde DTVP-A-score in de experimentele groep tot een significant hoger niveau dan die van de controlegroep. De bevindingen van het onderzoek suggereren dat NeuroTracker training de visuele waarneming van motortaxichauffeurs kan verbeteren.

3D-zicht (binoculaire stereo) ontwikkelt zich tijdens de kindertijd en neemt doorgaans af na de leeftijd van 65 jaar. Deze studie had als doel te onderzoeken of deze effecten significant zijn bij het verwerken van complexe en dynamische bewegingen.

Er werden drie groepen van 20 proefpersonen gerekruteerd: kinderen (7-12 jaar), volwassenen (18-40 jaar) en ouderen (≥65 jaar). Elke persoon voltooide 4 NeuroTracker sessies, 2 in 2D (zonder binoculaire stereo) en 2 in 3D (met binoculaire stereo).

Zoals gebruikelijk behaalden volwassenen significant hogere NeuroTracker scores dan kinderen of ouderen. Ze behaalden ook een significant groter voordeel bij het uitvoeren NeuroTracker in 3D. Kinderen lieten op hun beurt een groter voordeel zien in 3D dan ouderen. Dit suggereert dat oudere populaties een verminderd vermogen hebben om complexe en dynamische bewegingen te verwerken met behulp van stereoscopische verwerking. Deze studie toont aan dat een vergelijking tussen scores met en zonder stereoscopisch effect een directe evaluatie mogelijk maakt van het stereoscopische voordeel bij het uitvoeren NeuroTracker.

Het doel van dit onderzoek was om te bepalen of de basiswaarden NeuroTracker voorspellend konden zijn voor de rijprestaties in drie gesimuleerde scenario's, en of deze metingen voorspellend konden zijn voor rijrisico's.

Vijftien bestuurders werden verdeeld in drie leeftijds- en ervaringsgroepen: jong en onervaren (18-21 jaar), ervaren volwassenen (25-55 jaar) en oudere volwassenen (70-86 jaar). De deelnemers werden gedurende twee uur getest in drie verschillende rijsituaties met variërende mentale belasting (laag, gemiddeld, hoog), met behulp van een geavanceerde rijsimulator. In totaal werden achttien verschillende meetwaarden voor rijgedrag geëvalueerd en vergeleken met de basisscores NeuroTracker .

Statistische analyse van NeuroTracker -resultaten en rijprestaties liet significante correlaties zien, waaronder voorspellende waarde voor rijsnelheid, remsnelheid en reactie op gevaarlijke situaties. Lage NeuroTracker scores voorspelden effectief een verhoogd risico op ongelukken. Lagere NeuroTracker scores correleerden ook significant met een lagere gemiddelde rijsnelheid bij ouderen, wat bewijs levert voor de theorie dat langzamer rijden samenhangt met de cognitieve effecten van veroudering.

Dit artikel behandelt fundamentele concepten met betrekking tot de relevantie van NeuroTrackervoor de training van cognitieve vaardigheden die cruciaal worden geacht voor sportprestaties, met name in dynamische teamsporten. Het bevat tevens een onderzoek naar de effecten van aandachtsbelasting in leerparadigma's, met als doel inzicht te krijgen in de optimale belastingomstandigheden voor het trainen van perceptueel-cognitieve vaardigheden.

‍

Vier professionele topsportteams trainden hun atleten met NeuroTracker (15-30 sessies) tijdens hun wedstrijdseizoenen. Een Engelse Premier League-club, een team uit de National Hockey League en een Europees rugbyteam trainden allemaal in de standaard zittende positie om eventuele invloed van aandachtmechanismen die betrokken zijn bij houdingscontrole te isoleren. Een ander NHL-team voerde de training uit in een staande positie, waarbij basisvereisten voor evenwicht en aandacht werden gesteld.

Uitgaande van het statistische gemiddelde voor de leerprogressie op NeuroTracker, vertoonden de drie professionele sportteams die in zittende positie trainden een vrijwel identieke progressie, met een snelle leercurve in de beginfase die vertraagde naar de langere termijn, maar wel doorzette. Het team dat staand trainde, behaalde veel lagere NeuroTracker scores, maar belangrijker nog, een tragere algehele leerprogressie, met een aanzienlijk verschil ten opzichte van de andere teams. De bevindingen tonen duidelijk het verband aan tussen evenwichtscontrolemechanismen en de perceptueel-cognitieve eisen die de NeuroTracker training stelt. Dit laat zien dat de cognitieve trainingsbelasting nauwkeurig moet worden afgestemd op de aandachtsdrempels om effectieve leeradaptaties op de korte en lange termijn te genereren.

‍

‍

Het doel van deze studie was om de relatie te onderzoeken tussen de effecten van 4 weken NeuroTracker -training op prestatiemetingen tijdens voetbalwedstrijden.

Dertien NCAA Division I-voetballers werden verdeeld in een trainingsgroep en een controlegroep. Beide groepen voltooiden een NeuroTracker basismeting. De trainingsgroep voltooide vervolgens 10 NeuroTracker -trainingssessies (60 minuten) gedurende een periode van 4 weken. Prestatiegegevens werden verkregen via WyScout, waarbij de gemiddelden van 2 wedstrijden werden geanalyseerd om de prestaties vóór en na de training te vergelijken.

Uit de data-analyse bleek een matige verbetering in de nauwkeurigheid van de passes bij de getrainde groep ten opzichte van de controlegroep: een toename van 8,5% na de training, tegenover een toename van 3,5% na de training. Ook werden kleine, niet-significante verbeteringen waargenomen voor succesvolle acties en korte tot middellange passes bij de NeuroTracker getrainde groep.

‍