Bedrijven overal ter wereld ontsluiten het volledige potentieel van de hersenen

Het doel van dit onderzoek is om de haalbaarheid te onderzoeken van een cognitieve therapie op afstand voor mensen die hersenletsel hebben overleefd, door middel van een trainingsprogramma voor thuis.

Bij twintig oudere volwassenen (mannen en vrouwen) werd de cognitieve gezondheidstoestand beoordeeld met behulp van een zelfrapportagevragenlijst en de Mini-Mental State Examination (MMSE). Zij werden als cognitief gezond beschouwd. De deelnemers, die thuis deelnamen, kregen een NeuroTracker -training en voltooiden twintig trainingssessies gedurende vijf weken. De werving, retentie, therapietrouw en ervaring van de deelnemers werden gebruikt als indicatoren voor de haalbaarheid. Ook de scores per individuele sessie, de algehele verbetering en de leersnelheid tussen de groepen werden beoordeeld.

De interventie op afstand bleek over het algemeen zeer haalbaar. Dit werd ondersteund door een hoge werving en retentie, een therapietrouw van 90% en het gebruiksgemak van het programma. Verschillen in schermgrootte en 3D-technologie lieten geen verschil zien in de cognitieve voordelen van de training, met significante verbeteringen in taakprestaties gedurende het hele programma, die ook vergelijkbaar waren met training in een laboratorium. De onderzoekers concludeerden dat NeuroTracker een veelbelovende optie biedt voor cognitieve training thuis, zowel voor cognitief gezonde volwassenen als voor mensen die hersenletsel hebben overleefd.

Het doel is om de prestaties van visuele tracking te vergelijken tussen professionele en amateur eSport-spelers en traditionele sporters met behulp van NeuroTracker.

‍

‍

Negentien professionele spelers, 22 amateurspelers en 18 beoefenaars van traditionele sporten voltooiden 3 NeuroTracker sessies. De eerste sessie werd in 2D (niet-stereo) uitgevoerd, en sessies 2 en 3 in 3D (stereo). Ook werden gegevens over ervaring en speeltijd verzameld voor analyse.

‍

Professionele spelers besteedden aanzienlijk meer tijd aan esports dan amateurs. Pearson-correlaties lieten een positief verband zien tussen het aantal uren esports per week en NeuroTracker -scores. Gemiddelde scores per sessie lieten consequent zien dat professionele esports-spelers de hoogste NeuroTracker prestaties behaalden, gevolgd door traditionele sporters. Analyse van eerder NeuroTracker -onderzoek toonde aan dat de sessiescores voor alle drie de groepen hoger waren dan de scores van de normale bevolking.

Deze studie onderzocht de effecten van een gesimuleerde cognitieve belasting in een spelsituatie (NeuroTracker) op de biomechanica van de onderste ledematen, met behulp van een landingstaak die relevant is voor het overbelasten van de voorste kruisband (ACL). ACL-blessures behoren tot de meest voorkomende sportblessures en het ontstaan ​​ervan is in verband gebracht met cognitieve factoren.

Zeven gezonde atleten van universiteitsniveau (voetbal, volleybal, American football) voerden zestien landingsoefeningen op één been uit, bestaande uit een sprong naar voren en een zijwaartse sprong naar het tegenoverliggende been. Deze bewegingen werden gemeten met behulp van krachtplaten en bewegingsregistratie van de benen en het bekken met 36 markers. De NeuroTracker taak werd willekeurig toegewezen aan de helft van de oefeningen (dubbele taak), waarbij de sprongen werden uitgevoerd tijdens de trackingfase.

Hoewel de kinematische metingen van de heup en/of knie met behulp van NeuroTracking significant verschilden voor alle deelnemers, werd de grootste verandering gevonden in de abductiehoek van de knie, waarvan bekend is dat deze het meest geassocieerd wordt met een ACL-blessure. Van de 7 deelnemers vertoonden er 4 biomechanische veranderingen als gevolg van de toegevoegde NeuroTracker -taak, die een verhoogde ACL-belasting aan het licht brachten, wat verband houdt met een ACL-blessure. Op basis van de voorlopige bevindingen veronderstellen de onderzoekers dat een NeuroTracker -training het risico op een niet-contact ACL-blessure kan verminderen en zullen zij een grotere studie uitvoeren met een meer gedetailleerde biomechanische analyse.

Verschillende studies hebben aangetoond dat aerobe oefeningen de leeftijdsgebonden cognitieve achteruitgang kunnen vertragen en in sommige gevallen de cognitieve functie bij ouderen kunnen verbeteren. Het doel van deze studie was om voor het eerst de effecten van krachttraining op de cognitieve functie te onderzoeken, zoals gemeten aan de hand van veranderingen in NeuroTracker -waarden.

‍

25 oudere volwassenen met een gemiddelde leeftijd van 70 jaar werden verdeeld in een getrainde groep (6 weken krachttraining) en een ongetrainde groep. Het perceptueel-cognitieve vermogen werd vóór en na de training gemeten met behulp van NeuroTracker basismetingen.

‍

Ouderen die zes weken lang aan krachttraining deden, vertoonden significante verbeteringen in hun perceptueel-cognitieve functies, zoals gemeten met NeuroTracker. Krachttraining kan daarom een ​​effectief middel zijn om leeftijdsgebonden cognitieve achteruitgang te vertragen.

De capaciteit van het werkgeheugen (WM) is gekoppeld aan prestaties op een breed scala aan elementaire en complexere cognitieve taken. Omdat er aanwijzingen zijn dat de snelheidsdrempels NeuroTracker een indicator zijn voor de kwaliteit van de hersenfuncties op een hoger niveau, en omdat het een adaptieve taak is, kozen de onderzoekers voor NeuroTracker om te onderzoeken of training de WM-capaciteit kon verbeteren. Een andere reden was om een ​​trainingsaanpak met korte interventietijden te testen voor praktische militaire toepassingen bij de Canadese strijdkrachten.

Veertig soldaten van de Canadese strijdkrachten meldden zich vrijwillig aan voor het onderzoek. Eerst werden ze getest op drie taken die het werkgeheugen (WM) meten: woordspanne (verbaal), matrixspanne en visuele spanne, waarmee een basismeting voor elke test werd vastgesteld. De deelnemers werden vervolgens gelijk verdeeld over 3 groepen op basis van demografische en cognitieve factoren: Experimentele groep: voerde 10 NeuroTracker Core-sessies uit gedurende een periode van 2 weken. Actieve controlegroep: voerde een adaptieve dual n-back-taak uit gedurende een periode van 2 weken. Passieve controlegroep: geen activiteit gedurende een periode van 2 weken. Aan het einde van de twee weken werden de drie WM-spantests opnieuw afgenomen.

Voor de NeuroTracker groep namen de snelheidsdrempels aanzienlijk toe gedurende de 10 sessies, en de training resulteerde in een significante toename van de woordspanne, matrixspanne en visuele spanne tussen de voor- en nameting, met middelgrote tot grote effectgroottes. Daarentegen veranderde de groepstraining bij de actieve controlegroep geen van de meetwaarden voor de werkgeheugenspanne. Evenzo veranderden de meetwaarden voor de werkgeheugenspanne niet bij de passieve controlegroep. De onderzoekers concludeerden dat een korte periode van NeuroTracker training de werkgeheugencapaciteit bij een militaire steekproef kan verbeteren. Bovendien weerspiegelen de consistente NeuroTracker verbeteringen voor elk type werkgeheugenspanne een primair domein-algemeen construct (een algemeenheid van de werkgeheugencapaciteit).

‍

Aandacht en concentratie zijn cruciale vaardigheden die van invloed zijn op de besluitvorming van atleten. Tijdens een voetbalwedstrijd moet een atleet bijvoorbeeld zijn aandacht verdelen over het veld (teamgenoten, tegenstanders, bal), selectief zijn (aan welke speler de bal moet worden gegeven) en zijn aandacht focussen (op het doel kijken om te scoren). De geavanceerde NeuroTracker conditioneringstechniek kan hierbij veel voordelen bieden, omdat deze de actieve verwerking van dynamische visuele informatie stimuleert en de perceptueel-cognitieve functies van atleten traint. De techniek richt zich met name op selectieve, dynamische en aanhoudende aandacht, evenals op het werkgeheugen.

Aan het onderzoek namen 23 universiteitsvoetballers deel, die willekeurig werden verdeeld over drie groepen. Experimentele groep: voerde 30 NeuroTracker Core-sessies uit gedurende een periode van 5 weken. Actieve controlegroep: voerde 30 sessies met 3D-voetbalvideo's uit gedurende een periode van 5 weken. Passieve controlegroep: geen specifieke trainingsactiviteit gedurende een periode van 5 weken. De besluitvorming van de spelers werd geëvalueerd tijdens gestandaardiseerde wedstrijden met kleine teams, zowel vóór als na de trainingsperiode. De besluitvorming van de voetballers werd objectief geanalyseerd aan de hand van video-opnames van de wedstrijden door een voetbalcoach die niet op de hoogte was van het experimentele protocol en die gebruikmaakte van gestandaardiseerde coderingscriteria. De subjectieve nauwkeurigheid van de besluitvorming werd direct na de wedstrijden beoordeeld aan de hand van het zelfvertrouwen van de spelers in hun besluitvorming met behulp van een visuele analoge schaal (Sport Performance Scale).

Alleen de NeuroTracker getrainde groep vertoonde een toename (15%) in het nemen van passbeslissingen op het veld na de training. Bovendien was de subjectieve beoordeling van de besluitvorming door de spelers kwantitatief evenredig met de verbetering in de nauwkeurigheid van de besluitvorming, zoals vastgesteld tijdens videoanalyse voor de metNeuroTracker getrainde groep. Deze resultaten lijken aan te tonen dat de verbetering in de nauwkeurigheid van de passbeslissingen in de getrainde groep een significant trainingseffect vertegenwoordigt. Deze studie toont voor het eerst een perceptueel-cognitieve transfer aan van het laboratorium naar het veld na een niet-sportspecifiek perceptueel-cognitief trainingsprogramma.

Om te onderzoeken of realtime neurofeedback de leersnelheid bij NeuroTracker -training kan verbeteren.

Veertig gezonde volwassenen werden verdeeld over vier trainingsgroepen (tien personen per groep), die elk een van de volgende oefeningen uitvoerden:

• Standaard NeuroTracker training

• Geen training (controlegroep)

• NeuroTracker met EEG-neurofeedback

• NeuroTracker met schijn-neurofeedback

EEG-neurofeedback maakt gebruik van een gesloten feedbacklus die automatisch detecteert wanneer een deelnemer zijn doelen uit het oog verliest en deze onmiddellijk opnieuw indexeert.

De standaard NeuroTracker groep, de controlegroep en de EEG-neurofeedbackgroep begonnen op een vergelijkbaar niveau, hoger dan de schijn-neurofeedbackgroep. De EEG-neurofeedbackgroep vertoonde echter een superieure leersnelheid ten opzichte van alle andere groepen gedurende de 10 trainingssessies. De resultaten tonen aan dat een gesloten-lus leerparadigma zeer effectief is in het verbeteren van leerresultaten bij de NeuroTracker taak.

‍

Het doel van dit onderzoek is om te bepalen of NeuroTracker training de perceptueel-cognitieve vaardigheden, die verband houden met besluitvormingsvaardigheden, bij politieagenten kan verbeteren.

Veertig elite-agenten van de politie namen deel aan een experiment met voor- en nametingen in een gesimuleerde taakomgeving met videobeelden. Het doel was om basisscores vast te stellen voor situationeel bewustzijn, anticipatievermogen en besluitvormingsvaardigheden. De deelnemers werden willekeurig verdeeld over een trainingsgroep, een controlegroep en een passieve groep. De trainingsgroep voltooide NeuroTracker sessies rond hun dienstrooster gedurende een periode van drie weken. De voor- en nametingen werden beoordeeld door vijf experts op het gebied van politieprocedures.

De resultaten van de gesimuleerde taak lieten een gemiddelde daling van de scores zien, de controlegroep bleef onveranderd, terwijl de NeuroTracker groep een gematigde stijging vertoonde. Over het algemeen werden verbeteringen in de NeuroTracker -scores waargenomen, maar deze varieerden op een atypische manier. Hoewel er enkele effecten op de besluitvormingsvaardigheden binnen de rechtshandhaving zichtbaar waren, kunnen vermoeidheid en stressgerelateerde effecten van actieve dienst de resultaten hebben beïnvloed.

Het doel is om het visuele waarnemingsvermogen van motortaxichauffeurs te verbeteren door middel van een NeuroTracker -training.

‍

Zestig motortaxichauffeurs uit Chonburi, Thailand, namen vrijwillig deel aan het onderzoek en werden willekeurig verdeeld over een experimentele en een controlegroep. De experimentele groep volgde gedurende vijf weken tweemaal per week een training van 30 minuten NeuroTracker . Beide groepen vulden vóór en na de training de Development Test of Visual Perception – Adolescent and Adult (DTVP-A) in.

Uit de resultaten bleek dat de experimentele groep na de training een significant hogere score behaalde op de visuele waarnemingstest. Bovendien steeg de gemiddelde DTVP-A-score in de experimentele groep tot een significant hoger niveau dan die van de controlegroep. De bevindingen van het onderzoek suggereren dat NeuroTracker training de visuele waarneming van motortaxichauffeurs kan verbeteren.