Bedrijven overal ter wereld ontsluiten het volledige potentieel van de hersenen

Het doel van dit onderzoek is om de invloed van voedingsinname en slaap van e-sportatleten op de cognitieve prestaties en het leervermogen, gemeten met NeuroTracker, te onderzoeken.

119 e-sportatleten hebben gedurende een periode van 8 tot 10 dagen een strenge reeks assessments afgerond. Deze omvatten een uitgebreide reeks van 8 zelfbeoordelingsvragenlijsten, een registratie van voeding, vochtinname en urinekleur, continue biometrische monitoring van hartslag en slaapkwaliteit, en 20 NeuroTracker -sessies verspreid over de periode.

De gemiddelde slaapkwaliteit bleek te variëren van matige tot ernstige slaapstoornissen en de meeste deelnemers voldeden niet aan de USDA-richtlijnen voor diverse belangrijke voedingsstoffen, terwijl ze de aanbevelingen voor cholesterol, natrium en verzadigd vet overschreden. NeuroTracker basiswaarden verbeterden gemiddeld met ongeveer 50% aan het einde van de 20 sessies (vergelijkbaar met topsporters). Betere NeuroTracker prestaties waren sterk gecorreleerd met betere slaap- en voedingsgewoonten, en met name het consumeren van de aanbevolen hoeveelheid eiwitten was nauw verbonden met een hogere leersnelheid.

Om te onderzoeken of de leersnelheid NeuroTracker verschillende neurodevelopmentele aandoeningen bij kinderen kan karakteriseren.

De onderzoekers richtten zich op drie verschillende neuro-ontwikkelingsstoornissen: aandachtstekort-/hyperactiviteitsstoornis (ADHD), specifieke leerstoornis (SLD) en intellectuele ontwikkelingsstoornis (IDD). 101 deelnemers in de leeftijd van 6 tot 17 jaar voltooiden in totaal 30 NeuroTracker sessies gedurende een periode van 5 weken, samen met gestandaardiseerde neuropsychologische tests om elke neuro-ontwikkelingsdiagnose te bevestigen.

De voortgang in NeuroTracker -scores gedurende het trainingsprogramma werd wetenschappelijk geanalyseerd met behulp van een latent groeicurvemodel. Deze analyse bracht het volgende aan het licht: 1) een lagere basisprestatie bij kinderen met een verstandelijke beperking, samen met een trager leertempo in het begin, 2) kinderen met ADHD en leerstoornissen vertonen een lager leertempo op de lange termijn, 3) er bestaat een aanzienlijke overlap tussen personen met een ADHD-diagnose en personen met een leerstoornis.

Het doel van deze taak is om te onderzoeken hoe de mate van rijping, de achtergrond in sporttraining en stereopsis (diepteperceptie) de perceptueel-cognitieve prestaties beïnvloeden gedurende de kindertijd en adolescentie, met behulp van een 3D-taak voor het volgen van meerdere objecten (3D-MOT).

Jongeren in de leeftijd van pre-adolescent tot adolescent namen deel aan 3D-MOT-tests. De biologische rijping werd geschat aan de hand van standaard antropometrische indices, de trainingsachtergrond werd vastgelegd en stereoscopisch zicht werd gemeten met behulp van klinische diepteperceptietests. De verbanden tussen deze factoren en de 3D-MOT-prestaties werden geanalyseerd.

De prestaties bij dynamische visuele tracking verbeterden met de rijpingsstatus en waren hoger bij deelnemers met een gestructureerde trainingsachtergrond. Een beter stereoscopisch vermogen was onafhankelijk geassocieerd met betere 3D-MOT-prestaties. Deze bevindingen geven aan dat de perceptueel-cognitieve capaciteit, zoals gemeten met 3D-MOT, wordt beïnvloed door zowel de biologische ontwikkeling als de visuele diepteverwerking, wat de interpretaties van de ontwikkelingsprogressie in perceptueel-cognitieve vaardigheden bij adolescenten ondersteunt.

Het doel van dit onderzoek is om de effecten van NeuroTracker -training op gestandaardiseerde metingen van aandacht, werkgeheugen en de snelheid van visuele informatieverwerking te onderzoeken met behulp van gestandaardiseerde neuropsychologische tests. Daarnaast worden veranderingen in de hersenactiviteit gemeten met behulp van functionele hersenbeeldvorming.

‍

Twintig studenten van universiteitsleeftijd werden gerekruteerd en verdeeld in een NT-trainingsgroep (30 sessies NeuroTracker) en een niet-actieve controlegroep. Cognitieve functies werden beoordeeld met behulp van gestandaardiseerde neuropsychologische tests (IVA+Plus, WAIS-III, D-KEFS), en correlaties met hersenfuncties werden beoordeeld met behulp van kwantitatieve elektro-encefalografie (qEEG).

‍

De getrainde groep vertoonde sterke en consistente verbeteringen in de NeuroTracker snelheidsdrempels gedurende de gehele trainingsperiode. De NT-groep behaalde significant hogere scores op de IVA+Plus Auditory, WAIS Symbol Search, WAIS Code, WAIS Block Design, WAIS Letter-Number Sequence, d2 Test of Attention en D-KEFS Color Naming, Inhibition en Inhibition/Switching subtests (P < .01). Wat betreft qEEG-metingen vertoonde de NT-groep significante relatieve vermogenstoenames in een reeks frequenties binnen de bètabandbreedte, zowel in rusttoestand met open als gesloten ogen. Deze veranderingen werden waargenomen in frontale hersengebieden (executieve functies) en vertegenwoordigden een toename in de snelheid van hersengolven, geassocieerd met verhoogde hersenactiviteit en neuroplasticiteit. De algehele resultaten gaven aan dat NeuroTracker -training de aandacht, de informatieverwerkingssnelheid en het werkgeheugen kan verbeteren en ook kan leiden tot positieve veranderingen in de neuro-elektrische hersenfunctie.

Het doel is om de huidige inzichten over het multi-object tracking (MOT)-paradigma te synthetiseren, zowel als beoordelingsinstrument als cognitieve trainingsinterventie, met een focus op transfer-effecten en onderliggende perceptueel-cognitieve mechanismen.

De auteurs hebben experimentele en toegepaste studies geëvalueerd die gebruikmaken van MOT- en 3D-MOT-paradigma's (inclusief NeuroTracker) in de context van cognitieve wetenschap, sport, veroudering en klinisch onderzoek. De review beoordeelde taakparameters, de betrokken cognitieve mechanismen en bewijs voor nabije en verre transferresultaten na MOT-training.

Het onderzoek toonde consistent bewijs aan voor nabije transfer-effecten van MOT-training op aandachtsprocessen, verwerkingssnelheid en visuospatiale tracking. Het bewijs voor verre transfer naar bredere executieve functies, sportprestaties en taken in de praktijk was variabeler en afhankelijk van het onderzoeksontwerp en contextuele factoren. De auteurs concluderen dat hoewel MOT-paradigma's betrouwbaar de kern van perceptueel-cognitieve systemen activeren, verder onderzoek nodig is om de mechanismen te verduidelijken en de transfer naar toegepaste domeinen te optimaliseren.

Het doel is om het visuele waarnemingsvermogen van motortaxichauffeurs te verbeteren door middel van een NeuroTracker -training.

‍

Zestig motortaxichauffeurs uit Chonburi, Thailand, namen vrijwillig deel aan het onderzoek en werden willekeurig verdeeld over een experimentele en een controlegroep. De experimentele groep volgde gedurende vijf weken tweemaal per week een training van 30 minuten NeuroTracker . Beide groepen vulden vóór en na de training de Development Test of Visual Perception – Adolescent and Adult (DTVP-A) in.

Uit de resultaten bleek dat de experimentele groep na de training een significant hogere score behaalde op de visuele waarnemingstest. Bovendien steeg de gemiddelde DTVP-A-score in de experimentele groep tot een significant hoger niveau dan die van de controlegroep. De bevindingen van het onderzoek suggereren dat NeuroTracker training de visuele waarneming van motortaxichauffeurs kan verbeteren.

Het doel van deze studie was om het effect van het L-alanyl-L-glutamine-dipeptide (AG) en een elektrolytendrank (ED) op de cognitieve functie (NeuroTracker) na duursport te onderzoeken, om zo de effecten van rehydratatie-effectiviteit te meten.

Twaalf mannelijke duursporters voerden vier tests uit, die elk bestonden uit hardlopen op een loopband gedurende 1 uur op 70% van de VO2max, gevolgd door hardlopen op 90% van de VO2max tot uitputting. Bij één test werd geen vocht ingenomen, bij een andere test werd alleen een sportdrank met elektrolyten (ED) geconsumeerd en bij twee tests werd respectievelijk een lage dosis (LD) en een hoge dosis AG (HD) aan de ED toegevoegd. De cognitieve functie werd gemeten met behulp van NeuroTracker -baselines vóór en na de training.

Vóór rehydratatie verloren de proefpersonen gemiddeld 2,4% van hun lichaamsgewicht. Uit de metingen vóór en na rehydratatie bleek dat HD het meest effectief was in het ondersteunen van de cognitieve functie, terwijl elektrolyten slechts een twijfelachtig effect hadden.

Om te onderzoeken of NeuroTracker baselines gebruikt kunnen worden om onderscheid te maken tussen atletische ervaring en sportniveau.

Honderdhonderd (36) vrouwelijke en 67 mannelijke atleten van de Universidad Playa Ancha (Spanje), actief in voetbal, basketbal, volleybal, rugby, handbal, zwemmen, atletiek, tafeltennis en roeien, hebben NeuroTracker basismeting voltooid. Deze metingen vonden allemaal 's middags plaats, na intensieve trainingen de dag ervoor. De sporten werden ingedeeld in groepen met een open structuur (bijv. voetbal) en groepen met een gesloten structuur (bijv. zwemmen), vanwege de verwachte verschillen in cognitieve eisen.

Uit de statistische analyse bleek dat de basiswaarden NeuroTracker significant correleerden met geslacht, de hoeveelheid atletische training en de sportcategorie. De onderzoekers concluderen dat deze resultaten aantonen dat NeuroTracker een toegankelijke meetmethode is voor perceptueel-cognitieve functies die significant verband houden met prestatievariabelen bij universiteitsatleten.

Het doel van dit onderzoek is om vast te stellen of een hydratatieplan, gebaseerd op de zweetproductie en het natriumverlies van een atleet, de anaerobe en neurocognitieve prestaties tijdens een matige tot zware trainingssessie verbetert, evenals het herstel van de hartslag na de sessie.

‍

Vijftien NCAA-atleten van Merrimack College, afkomstig uit verschillende sporten, ondergingen eerst een kwalitatieve beoordeling van hun hydratatiegewoonten en -kennis. Vervolgens werd hun vochtverlies door transpiratie gemeten en werden ze willekeurig toegewezen aan een groep met een voorgeschreven hydratatieplan (PHP) of een groep die werd gevraagd hun normale hydratatiegewoonten voort te zetten (NHP). Alle deelnemers voltooiden prestatiebeoordelingen vóór, tijdens en direct na een matige tot zware sportspecifieke training. De beoordelingen omvatten NeuroTracker basismetingen, staande verspringen, hartslag- en VO2max-monitoring, evenals monitoring van natrium- en vochtverlies door transpiratie.

‍

De basismetingen NeuroTracker gaven duidelijk aan dat een hydratatieplan op maat een significant betere invloed heeft op perceptueel-cognitieve functies, zowel vóór als na fysieke training, vergeleken met een standaard hydratatieplan. De onderzoekers concluderen dat dit het eerste onderzoek is dat aantoont dat een individueel afgestemd hydratatieplan de sportprestaties verbetert van studentatleten die verschillende sporten beoefenen.