Prestaties beheersen op de Ronaldo-manier

Ik heb met Cristiano Ronaldo kwam Manchester United als 18-jarige Rio Ferdinand omschreef als "het perfecte fysieke exemplaar".

Hoewel het nu moeilijk voor te stellen is, miste hij ervaring op seniorniveau. Zijn spel op het veld liet zien dat hij talent had, maar nog veel te leren. En dat deed hij ook. Zijn toewijding aan fysieke conditie was slechts het topje van de ijsberg. In de daaropvolgende 5 jaar zag ik hem dag in dag uit bewijzen dat hij de meest toegewijde voetballer was die ik ooit heb ontmoet. Hij deed alle trainingen die wie dan ook bij Manchester United van hem vroeg.

Hij deed ook nog iets meer.

Na elke training op het veld werkte hij aan zijn eigen vaardigheden. Rennen met de bal, rennen met de bal voorzetten, rennen met de bal schieten en rennen met de bal passen. Het geweldige inzicht dat Ronaldo had, is dat je voor een succesvolle training een aanzienlijk deel van je vaardigheids- en snelheidstraining zonder druk moet doen. Hij zorgde ervoor dat hij elke nieuwe vaardigheid eerst zelfstandig oefende.

‍

Pas toen hij deze oefeningen perfect onder de knie had tijdens solo-trainingen, oefende hij ze op het veld. Uiteindelijk, toen hij alles perfect beheerste, testte hij zijn nieuwe vaardigheden in het grote stadion onder echte druk. Hij maakte bij elke stap fouten, maar altijd binnen de risico's die nodig waren om te blijven groeien. Telkens als hij iets over zijn grenzen leerde, ging hij naar de stad om te trainen en die grenzen te verleggen.

Dit inzicht in het werken en presteren op de grens van zijn neurofysiologische prestatievermogen was essentieel voor hem om de beste voetballer ter wereld te worden, misschien wel de beste speler in de geschiedenis van de sport.

Ik beschrijf hem hier omdat ik geloof dat zijn succes niet te danken was aan een significant talentvoordeel. Ronaldo combineerde eerder een toegewijde, harde werkethiek met een systematische methode om individuele vaardigheden te ontwikkelen, vervolgens vaardigheden onder druk, en uiteindelijk vaardigheden in het spel.

Als je ziet dat een trainingsmethode als deze zo ongelooflijk goed werkt, is dat echt een openbaring. Het heeft de manier waarop ik al mijn atleten coach veranderd, en het kan worden samengevat in 3 kernprincipes.

1. Vaardigheid staat absoluut centraal - alles moet daarop worden afgestemd tijdens de training

Hoewel ik gespecialiseerd ben in fysieke en cognitieve fitheid, draait het in teamsporten om vaardigheid. Het is cruciaal om trainingsdoelen rond dit uiteindelijke doel te structureren en in een clubomgeving de ontwikkelingsdoelstellingen af ​​te stemmen met de coaches die met de atleten op het veld werken. Er zijn talloze trainingsmethoden voor de algehele prestatieverbetering. De kunst is echter om geen enkel aspect als fundamenteel te beschouwen, maar er juist voor te zorgen dat alles in één overkoepelende richting werkt.

2. Bouw de belasting geleidelijk op - Breek de belangrijkste vaardigheden op en daag ze uit met steeds hogere drempels

Weten wat je moet proberen en wanneer je het moet proberen, is een kunst op zich. Dit is een cruciale rol voor een coach, die de zelfverzekerdheid van elke atleet moet inschatten. Probeer iets waar ze nog niet klaar voor zijn en hun zelfvertrouwen krijgt een deuk, waardoor ze terugvallen. Lukt het hen iets wat ze net aankunnen en passen ze dat succesvol toe in een wedstrijd, dan schiet de motivatie van de atleet omhoog. Het doel is om de leerdruk in balans te brengen door de drie fasen: basisoefeningen, testen tijdens de training en uiteindelijk beheersing in de wedstrijd. Cruciaal is dat deze fasen zich afspelen binnen de mentale dimensies van prestatie.

3. Ontwikkel je meesterschap - Combineer oefeningen op complexe manieren om je prestatielimieten te overstijgen

Het is niet genoeg om steeds maar één aspect van een prestatie te beheersen. Wat echt topatleten onderscheidt van hun tijdgenoten, zijn meta-vaardigheden, waarbij spelers meerdere hoogwaardige prestatiesequenties tegelijkertijd kunnen uitvoeren. Om uit te groeien tot een grootheid, moeten spelers zich ontwikkelen door middel van steeds complexere trainingsoefeningen die de eisen van verfijnde vaardigheid, fysieke inspanning en cognitieve uitdagingen integreren. Dit is het domein van coachingexpertise, aangezien de oefeningen geavanceerd moeten zijn en precies afgestemd op de behoeften van het individu.

Om je vaardigheden optimaal te ontwikkelen, is het gebruik van de juiste trainingsmaterialen van cruciaal belang. Dit hoeft niet ingewikkeld te zijn; ik heb bijvoorbeeld zelf bokspads gecombineerd met reactieve oefeningen, en dat tot in de puntjes uitgewerkt.

Maar geavanceerde hulpmiddelen zoals NeuroTracker, D2 en Fitlight zijn zeer effectief om de cognitieve belasting af te stemmen op de behoeften van elke individuele atleet.

Dit geldt met name wanneer ze flexibel geïntegreerd kunnen worden met andere trainingsoefeningen of apparatuur, en daarom heb ik inmiddels meer dan 15.000 NeuroTracker sessies begeleid. Wanneer je de training voortdurend afstemt op de neurofysiologische prestatiegrenzen, is de leercurve in principe eindeloos.

‍