Welkom bij de afdeling Onderzoek en Strategie van [bedrijfsnaam] in de snel veranderende wereld van vandaag.


In de professionele sportwereld ontwikkelt neurovisietraining zich snel tot dé manier om een voorsprong op de concurrentie te behalen. De neurovisiebenadering, een combinatie van optometrie, sportvisietraining en hersentraining, is een geavanceerde nieuwe methode om atletische prestaties te verbeteren. Specialisten uit diverse vakgebieden richten dan ook overal in Noord-Amerika en Europa. Dit is een nieuwe poging om het niveau van de professionele sport te verhogen. Laten we eens kijken waarom.
Net zoals een atleet zijn sportprestaties verbetert door het lichaam te trainen voor kracht en uithoudingsvermogen, kunnen visuele vaardigheden worden verbeterd en versterkt door een breed scala aan trainingstechnieken. Dit zijn enkele voorbeelden van specifieke visuele functies die doorgaans door visiespecialisten worden getraind.
Perifere waarneming – hiermee kunt u waarnemen wat er aan beide kanten van u gebeurt zonder uw hoofd te draaien.
Dynamische gezichtsscherpte – maakt een aanhoudende en scherpe focus op snel bewegende objecten mogelijk.
Diepteperceptie – maakt ruimtelijke inschattingen mogelijk, zoals hoe ver een object of persoon zich bevindt.
Hand-oogcoördinatie – omvat de gecoördineerde verwerking van visuele input en motorische vaardigheden die betrokken zijn bij handbewegingen.
Kleurenzicht – het vermogen om verschillende kleuren en tinten te detecteren en zo subtiele kenmerken in de omgeving te interpreteren.
Contrastgevoeligheid – het vermogen om onderscheid te maken tussen subtiele verschillen in licht en donker.
Prestatietraining van deze vaardigheden is geen kwestie van 'één maat past iedereen', aangezien de visuele vaardigheden voor optimale sportprestaties variëren, afhankelijk van de eisen van elke sport. Tennissers hebben bijvoorbeeld een uitstekende hand-oogcoördinatie nodig, teamsporten stellen hoge eisen aan perifeer zicht en contrastgevoeligheid is essentieel voor skiërs, die hun pad moeten waarnemen aan de hand van sneeuwschaduwen.
In plaats van de traditionele aanpak waarbij alleen oogfuncties worden getest, gecorrigeerd en getraind, probeert de neurovisie-aanpak de hele cyclus van waarneming tot actie samen te brengen.

Daarom gebruiken neurovisiecoaches diverse hulpmiddelen en technieken om specifieke zwakke punten te testen en de prestaties te verbeteren. Deze kunnen vrij eenvoudig zijn – veel van de bovengenoemde technieken kunnen zelfs thuis worden geoefend. De meeste specialisten in visuele training maken echter grotendeels gebruik van een reeks geavanceerde technologieën. Deze maken het mogelijk om een breed scala aan specifieke visuele vaardigheden tot een geavanceerd niveau te trainen.
Met name veel optometristen ontwikkelen hun praktijk om neurovisietraining te integreren en zo te voldoen aan de groeiende vraag van professionele atleten en teams. De media-aandacht voor de ontwikkeling van sportvisie in de topsport neemt toe; zo is er bijvoorbeeld veel geschreven over het succesrecept. Dr. Charles Shidlofsky, een neuro-optometrist die al decennialang met veel professionele sportteams werkt, gaf commentaar op deze trend.
“Ik heb altijd geweten dat we het visuele systeem konden verbeteren op een manier die atleten zou kunnen helpen beter te presteren. Ik ben 28 jaar geleden begonnen met het bestuderen van de prestaties van het sportzicht in het honkbal, toen dit nog een relatief nieuw concept was. Een van de meest interessante ontwikkelingen van het afgelopen jaar is dat professionele sportteams veel meer interesse tonen in dit soort technologie om verbeteringen in de loop van de tijd te meten en te volgen.”
Zicht is het belangrijkste zintuig dat door atleten wordt gebruikt en is verantwoordelijk voor 80% tot 90% van de sensorische verwerking tijdens sportactiviteiten. Talrijke sportwetenschappelijke studies tonen aan dat de visuele functie direct verband houdt met sportprestaties. Verbeterd situationeel bewustzijn, focusflexibiliteit, het interpreteren van menselijke bewegingssignalen en het volgen van dynamische scènes zijn enkele van de vaardigheden die visiespecialisten willen verbeteren voor wedstrijdprestaties.
Dr. Paul Rollet, een ontwikkelingsoptometrist die gespecialiseerd is in neurovisuele revalidatie, verklaarde:
"Het zal u misschien verbazen dat slagpercentage, vrije worppercentage, gemiddelde aantal tegendoelpunten en vele andere prestatie-indicatoren in de sport allemaal verbeterd kunnen worden door de aandacht te vestigen op de fundamentele visuele vaardigheden die bij de beoefening van een bepaalde sport worden gebruikt."
Connor McDavid, door Hockey News uitgeroepen tot beste speler in de NHL voorafgaand aan het seizoen 2017-2018, is de aanvoerder van de Edmonton Oilers, een team dat jarenlang heeft geïnvesteerd in training van zijn visuele vaardigheden. Zijn agent, Jeff Jackson, is ervan overtuigd dat zijn verbeterde visuele vermogen hem een cruciaal voordeel op het ijs geeft.
“Connor ziet wat er voor en achter hem gebeurt en heeft maar een vluchtige blik nodig om te weten wat er twee seconden later gaat gebeuren. In de aanval ziet hij ontwikkelingen eerder dan wie dan ook. Het is alsof hij een soort GPS heeft. Hij voelt aan wat er om hem heen gaande is.”
Specifiek onderzoek heeft aangetoond dat experts in diverse sporten niet alleen nauwkeuriger zoeken, maar ook minder vaak de meest informatieve punten op het scherm bekijken en hun blik langer fixeren. Dit wordt soms de 'stille blik'-techniek genoemd. Beginners daarentegen zijn minder goed geïnformeerd, hoewel ze meer punten scannen.
Effectieve visuele zoektechnieken maken gebruik van ervaringskennis om de speler in staat te stellen informatieprioriteiten te bepalen en zo in realtime selectief details bij te werken. Het cruciale punt hierbij is dat wanneer men langer op een punt fixeert, de ogen stil blijven staan en het perifere gezichtsveld kan worden verwerkt. In die zin kunnen topatleten zich concentreren op details, hun blik vasthouden en tegelijkertijd aandacht besteden aan wat er in hun perifere gezichtsveld gebeurt. Dit is een sublieme perceptueel-cognitieve vaardigheid die hen een bijna zesde zintuig van bewustzijn geeft.
Training in visuele pivotering leert de techniek voor effectief visueel gedrag. Het traint echter niet de mentale spieren die nodig zijn om visuele informatie daadwerkelijk te verwerken. Sporten kunnen een overweldigende hoeveelheid informatie via het perifere gezichtsveld van een atleet verwerken. Het goede nieuws is dat de visuele capaciteiten van de hersenen getraind kunnen worden om de hoeveelheid informatie die verwerkt kan worden te vergroten. Het doel is om de bandbreedte van de hersenen voor visie te vergroten, zodat er op elk moment meer informatie in een sportsituatie waargenomen en begrepen kan worden.
Bij de NeuroTrackermet wordt een visueel draaipunt gebruikt om atleten te helpen hun visuele aandacht te verdelen en meerdere dingen tegelijk te volgen – zonder hun ogen te bewegen. Dit, in combinatie met een geleidelijke overbelasting van de visuele capaciteit van de hersenen, bouwt snel de mentale vaardigheden op die nodig zijn voor situationeel bewustzijn.

Om honkbal als voorbeeld te nemen, volgen hier enkele manieren waarop neurovisietraining spelers op het veld kan helpen.
Werpherkenning – Slagmannen hebben ongeveer 250 milliseconden om het type worp te herkennen, de baan ervan in de slagzone te voorspellen en hun knuppel daarheen te richten. Hoe efficiënter slagmannen deze snelle stroom visuele informatie verwerken, hoe beter hun slagbeurten zullen zijn. Training in het volgen van meerdere objecten en perceptueel-cognitieve training zou het vermogen van honkbalspelers om belangrijke visuele signalen in de aanloop en afworp van de werper te herkennen kunnen vergroten. Hierdoor zouden ze nauwkeurig kunnen voorspellen waar en wanneer de worp de plaat zal passeren en kunnen bepalen of ze wel of niet moeten slaan.
Effectief spel maken – Zodra de bal in het spel is, moeten lopers en veldspelers snel de situatie inschatten, anticiperen op wat er gaat gebeuren, hun opties evalueren en handelen, vaak in een fractie van een seconde. Wanneer de wedstrijd spannend is, kan de druk op deze atleten enorm zijn. Training in het volgen van meerdere objecten en perceptueel-cognitieve training kan de atletische prestaties verbeteren door de cognitieve functies te versterken, wat op zijn beurt een cruciaal element is bij het nemen van snelle beslissingen onder druk.
Mentale uithoudingsvermogen – Honkbal kent lange periodes van inactiviteit afgewisseld met korte momenten van intense actie. Maar de periodes van inactiviteit zijn alleen fysiek. Mentaal moeten de spelers op het veld en aan slag scherp blijven en volledig gefocust zijn. Training in het volgen van meerdere objecten en perceptueel-cognitieve training kan het cognitieve uithoudingsvermogen vergroten, net zoals krachttraining het fysieke uithoudingsvermogen vergroot. Training in het volgen van meerdere objecten en perceptueel-cognitieve training kan ook de aandacht en concentratie verbeteren, zodat spelers hun situationeel bewustzijn kunnen behouden en hun concurrentievoordeel gedurende de hele wedstrijd kunnen behouden.
Zoals de meeste atleten weten, is een goed situationeel bewustzijn cruciaal voor het nemen van beslissende beslissingen onder druk. Met NeuroTracker, blijven de trainingswinsten in de loop der tijd toenemen. Sommige NeuroTracker gebruikers hebben hun visuele verwerkingscapaciteit met meer dan 400% verbeterd na honderden trainingssessies. Deze combinatie van een efficiënte visuele strategie en verbeterde visuele capaciteiten geeft elke atleet de potentie om een zesde zintuig voor situationeel bewustzijn te ontwikkelen, zoals topsporters dat doen.
Hoewel de meeste professionele sportteams een vorm van visuele training toepassen, richten beoefenaars zich niet alleen op topsporters. Dr. Shidlofsky benadrukte hoe training de prestaties op alle niveaus kan verbeteren:
“Elke atleet kan baat hebben bij verbeterde visuele verwerking en aandacht. In onze traditionele praktijk brengen we mensen met neurovisuele vaardigheden onder het gemiddelde naar een normaal niveau, maar bij atleten tillen we juist mensen met normale vaardigheden naar een topniveau qua visuele vaardigheden, en vervolgens naar een hoger prestatieniveau met superieur bewustzijn en snellere reactietijden.”
De toepassingen beperken zich niet alleen tot prestatieverbetering; neurovisietherapie ontwikkelt zich zelfs tot een belangrijke behandelmethode voor revalidatie en therapie bij hersenletsel. Visuele assessments lijken ook veelbelovend als methode om het risico op letsel te voorspellen.

Kortom, vrijwel iedereen kan baat hebben bij neurovisietraining. Het wordt zelfs al gebruikt door Formule 1-coureurs, maar natuurlijk kan elke bestuurder profiteren van een beter omgevingsbewustzijn om de veiligheid op de weg te garanderen. In die zin effent de professionele sport de weg voor iedereen om de prestaties te verbeteren met behulp van de nieuwste technologieën.
Wil je meer weten over zicht? Bekijk dan onze gerelateerde blog hier.
Hoe goed is uw stereoscopisch zicht?




Welkom bij de afdeling Onderzoek en Strategie van [bedrijfsnaam] in de snel veranderende wereld van vandaag.

Het correct opvolgen van instructies leidt niet altijd tot het gewenste resultaat. Dit artikel laat zien hoe de uitkomst afhangt van hoe instructies in de praktijk worden geïnterpreteerd.

Het herhaaldelijk uitvoeren van taken leidt tot cognitieve verwerkingssnelkoppelingen. Subtiele variaties in die taken kunnen daardoor leiden tot onverwachte fouten. Dit artikel belicht enkele veelvoorkomende voorbeelden van deze aanpassingen en hoe kleine veranderingen de uitvoering van taken kunnen beïnvloeden.

Kleine veranderingen in de omgeving kunnen een grote invloed hebben op wat je ziet, waartoe je toegang hebt en waarop je reageert. Dit artikel legt uit hoe zelfs kleine verschillen besluitvormingsprocessen kunnen beïnvloeden en tot grote veranderingen in prestaties kunnen leiden.
.png)