De neurocognitieve sportrevolutie komt eraan!

De neurocognitieve sportindustrie is nog klein, maar groeit snel. En dat is niet zonder reden, want neurocognitieve training zal een revolutie teweegbrengen in de manier waarop coaches en atleten hun maximale prestatiepotentieel bereiken. In dit artikel bespreek ik de toenemende vraag naar dit type neurale conditionering in de sport en waarom het zo'n transformerende invloed heeft gehad op mijn eigen coachingpraktijk met UFC-vechters.

Van neurowetenschap tot vechtsporten

Met een achtergrond in hersenonderzoek en een postdoctorale opleiding de neurobiologie, ben ik vier jaar geleden neurocognitief trainer geworden voor vechtsporten. Hoewel ik bokser was bij de Amerikaanse mariniers, heb ik dit pad niet zelf gekozen; het heeft mij gekozen. Het was een professionele vechter die zich voorbereidde op een kampioenschap die contact met me opnam vanwege mijn achtergrond in de neurowetenschappen, met de vraag of ik hem kon helpen zijn mentale prestaties te verbeteren.

Van daaruit heb ik Neuro Peak Performance, waar we ons volledig toeleggen op neurocognitieve training voor atletische prestaties. Sindsdien hebben we het geluk gehad om met enkele van 's werelds beste UFC-vechters samen te werken.

Ik denk dat dit veel zegt over de professionele sportindustrie in het algemeen, omdat de hersenen tegenwoordig worden beschouwd als de meest onbenutte bron in de topsport. Mentale prestaties worden echter vaak gezien als een ongrijpbaar fenomeen, waarbij coaches en atleten over het algemeen nog niet de kennis of toegang hebben tot de neurotechnologieën om deze bron echt aan te boren.

De eisen die sport stelt aan het atletische brein

Het menselijk brein wordt echt op de proef gesteld in de sport. Neem bijvoorbeeld de octagon : het is algemeen bekend dat een vechter moet vertrouwen op een scala aan cruciale mentale vaardigheden. Denk hierbij aan vaardigheden zoals waarnemingsvermogen, doelwitbepaling, beslissende beslissingen, impulsbeheersing en het ontwijken van aanvallen. In vechtsporten moeten deze vaardigheden doorgaans binnen milliseconden worden toegepast. Letterlijk één verkeerde oogknipper en je wordt geraakt! Het is dus niet voldoende om deze vaardigheden alleen maar te trainen; ze moeten tot een niveau worden verfijnd dat ze automatisch worden uitgevoerd – simpelweg omdat er vaak niet genoeg tijd is om bewust te reageren.

Daarnaast zijn er andere factoren, zoals mentale uithoudingsvermogen, dat direct wordt beïnvloed door fysieke vermoeidheid – een uitdaging waar de meeste atleten maar al te bekend mee zijn. Vooral in vechtsporten speelt ook de reële angst om geblesseerd te raken een rol, wat het vermogen van een vechter om te presteren bedreigt. Dit komt doordat de amygdala van een vechter actief wordt wanneer hij een harde klap krijgt, waardoor primitieve instincten worden geactiveerd om verdere blessures te voorkomen. Neurocognitieve vechtvaardigheden moeten dus niet alleen worden getraind, maar ook zodanig worden geconditioneerd dat ze in het brein worden ingebouwd.

Zelfs fysieke prestaties worden neurobiologisch aangestuurd; zo worden vrijwel alle motorische vaardigheden rechtstreeks door de hersenen aangestuurd. Uiteraard spelen er veel meer factoren een rol, maar in essentie zijn al deze neurovisuele en cognitieve vaardigheden trainbaar. De uitdaging van vandaag is dat beproefde methoden om ze te trainen nog steeds onbekend zijn bij de meeste prestatiespecialisten.

De ontbrekende schakel

Fysieke training, zoals krachttraining, conditietraining, uithoudingsvermogen en cardio, is bewezen belangrijk te zijn voor het verbeteren van atletische prestaties. Wat echter vaak over het hoofd wordt gezien, is hoe de hersenen omgaan met de enorme hoeveelheden interne en externe sensorische informatie die bij alle aspecten van sportprestaties betrokken zijn. Dit betekent dat atleten hun mentale capaciteiten doorgaans alleen ontwikkelen door middel van wedstrijdervaring, wat haaks staat op vrijwel alle andere op sportwetenschap gebaseerde trainingsmethoden.

Natuurlijk kun je alle neurowetenschappelijke onderzoeken kennen die er zijn, maar zonder de juiste trainingstools is het erg moeilijk om die kennis in de praktijk te brengen. Dit is waar neurotechnologieën om de hoek komen kijken, die zich pas de afgelopen tien jaar echt zijn gaan ontwikkelen. Er zijn echter al veel uitstekende tools op de markt. Van elektrische hersenstimulatie op laag niveau tot EEG-neurofeedback, we proberen bij Neuro Peak Performance de beste elementen te combineren in elke trainingssessie.

NeuroTracker – een voorbeeldige neurotechnologie

Uit mijn eigen onderzoek en ervaring kan ik zeggen dat er één neurotechnologie is die er echt uitspringt. NeuroTracker is 3D-software voor het volgen van meerdere objecten en vormt de kern van al onze trainingen.

Daar zijn een aantal goede redenen voor.

SpecificiteitsvoordeelSpecificity Advantage - NeuroTracker is een prachtig stuk software, omdat de programma's op zoveel manieren gebruikt kunnen worden. Hierdoor kunnen we een unieke aanpak hanteren om de mentale training af te stemmen op elke individuele atleet die we coachen. Onze vechters zijn daar dol op.

Neurocognitieve metingen – training met deze technologie vereist de integratie van een breed scala aan hoogwaardige cognitieve vaardigheden die direct relevant zijn voor prestaties in de praktijk. Dit geeft ons een uitstekende maatstaf voor de geïntegreerde mentale capaciteiten van een atleet, die we kunnen vergelijken met fysieke vaardigheden. Dankzij de specificiteit van de software kunnen we vervolgens zaken als subcomponenten van aandacht beoordelen. Met gedetailleerde metingen van bepaalde cognitieve sterke en zwakke punten kunnen we de trainingsprotocollen van een atleet hierop afstemmen.

Cognitieve drempelbelasting – NeuroTrackerblinken uit in het verleggen van de mentale grenzen van een atleet. Ten eerste stelt dit ons in staat om snel de neurale circuits te ontwikkelen die cruciaal zijn voor wedstrijdprestaties. Ten tweede kunnen we vechters laten wennen aan de intense mentale eisen die ze tijdens gevechten tegenkomen, zodat ze veerkrachtig zijn onder druk, zelfs als ze niet de ervaring van een ervaren vechter hebben.

Methodologieën met dubbele taakuitvoering – NeuroTracker werkt uitstekend wanneer extra trainingstaken in de sessies worden geïntegreerd. Bijvoorbeeld het uitvoeren van gevechtssequenties tegelijk met NeuroTracking, of met andere neurotechnologieën zoals reactieve, op beslissingen gebaseerde training met lichtsensoren en bewegingsdetectoren. Dit is nog een reden waarom we de training zeer nauwkeurig kunnen afstemmen op de prestatiebehoeften van elke atleet.

Neurocognitieve uithoudingsvermogen – zoals onderzoek bij rugbyspelers op topniveau heeft aangetoond, kan deze vorm van training het verlies van situationeel bewustzijn, dat doorgaans optreedt bij extreme vermoeidheid, aanzienlijk verminderen. Aangezien de uitkomst van sportwedstrijden over het algemeen wordt bepaald door het moment waarop atleten de grenzen van hun mentale uithoudingsvermogen bereiken, biedt dit type training een groot concurrentievoordeel.

Wellnessinterventie – wanneer je nauw samenwerkt met vechters, leer je niet alleen enorm veel respect voor hun atletische vaardigheden, maar word je je ook bewust van de ongelukkige tol die de sport kan eisen van hun mentale gezondheid. Met deze methode kunnen we de neuroplasticiteit en het zelfherstellend vermogen van de hersenen regelmatig stimuleren, en NeuroTracker -scores gebruiken om de cognitieve status van een vechter continu te monitoren.

Om deze redenen gebruiken we NeuroTracker niet alleen in elke sessie, maar ook regelmatig gedurende elke sessie. Dit stelt ons in staat neurale activatie te stimuleren en een echte prestatiegerichte mindset te ontwikkelen. Het is bovendien een uiterst flexibel trainingsinstrument. Het zou fantastisch zijn als er meer neurotechnologieën van dit voorbeeldige niveau op de markt zouden komen.

De toekomst is nu

Zoals ik al aan het begin zei, groeit de neurocognitieve sportsector snel, maar is nog relatief klein. Desondanks is de toekomst van cognitieve training er al, dankzij de neurotechnologieën die nu beschikbaar zijn. Ik zie wijdverspreide toepassing als een kwestie van tijd. Net zoals een kracht- en conditietrainer essentieel is voor elke professionele atleet, zal een neurocognitieve sporttrainer binnen vijf jaar de standaard worden voor topsporters. Uiteindelijk sturen de hersenen alles wat we doen aan, en daarom is het trainen ervan essentieel voor een concurrentievoordeel.

Als je meer wilt weten, kun je hier een recent interview bekijken dat ik met het NeuroTracker -team heb gehad.

Tot slot, als je meer wilt weten over de cognitieve eisen die topsport stelt aan sport, kun je een eerder blogartikel van mij op de rubriek 'Experts Corner' lezen.

Het atletische brein benutten

‍